Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 25/03/2023
Μπορεί μεν να βγήκε αλώβητος από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και τις προτάσεις δυσπιστίας που δέχθηκε η κυβέρνησή του, ωστόσο ο Εμανουέλ Μακρόν αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη και εντονότερη αμφισβήτηση από τους πολίτες από τότε που εγκαταστάθηκε στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Και η κρίση αυτή κάθε άλλο παρά αιφνιδιαστική είναι για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις στη Γαλλία, αφού η ασφαλιστική μεταρρύθμιση που προωθεί ο Γάλλος πρόεδρος και υπήρξε βασική προεκλογική του δέσμευση οδηγεί σε μετωπική σύγκρουση με την αντιπολίτευση, τα συνδικάτα και την ίδια την κοινωνία, που βγήκε στους δρόμους του Παρισιού και των άλλων μεγάλων γαλλικών πόλεων.
Κυρίως είναι η επιμονή του Μακρόν που οδηγεί σ’ αυτή τη σύγκρουση, καθώς η κυβέρνηση της Ελίζαμπετ Μπορν δεν διαθέτει την απαραίτητη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο κι έτσι η απόρριψη του νομοσχεδίου οδήγησε τον Γάλλο πρόεδρο στην απόφαση να ενεργοποιήσει τον μηχανισμό που διαθέτει βάσει του Συντάγματος για να περάσει την ασφαλιστική μεταρρύθμιση «μονομερώς», με ένα προεδρικό διάταγμα. Τακτική που έχει υποχρεωθεί ν’ ακολουθήσει πολλάκις το τελευταίο διάστημα εξαιτίας των εύθραυστων και αρνητικών για τον ίδιο και το κόμμα του ισορροπιών στο Κοινοβούλιο. Ενώ σε ό,τι αφορά την ουσία του πράγματος, η ασφαλιστική μεταρρύθμιση προβλέπει την αύξηση του γενικού ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 64 έτη από 62 που είναι σήμερα και μάλιστα σταδιακά, έως το 2030. Αντιπολίτευση και συνδικάτα τον 
κατηγορούν ωστόσο ότι δεν προηγήθηκε διαβούλευση και δεν έλαβε υπόψη του τις προτάσεις τους προκειμένου να καταλήξει στη διαμόρφωση του νομοσχεδίου συνθετικά.
Ο Μακρόν φαίνεται άλλωστε ότι εναπόθεσε τις ελπίδες του στους βουλευτές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για να περάσει στο Κοινοβούλιο το νομοσχέδιο, αφού οι Ρεπουμπλικάνοι που κινούνται στον χώρο της κεντροδεξιάς υποστηρίζουν την αύξηση του γενικού ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Όμως, κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ και γι’ αυτό ο Μακρόν έφτασε στο αδιέξοδο, ενώ υποβλήθηκαν προτάσεις μομφής από την αντιπολίτευση εναντίον της κυβέρνησης Μπορν. Για ποιο λόγο λοιπόν οι προτάσεις αυτές δεν έγιναν αποδεκτές από τη στιγμή που η αντιπολίτευση έχει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο; Τούτο οφείλεται λοιπόν στις λεπτές ισορροπίες και αντιθέσεις μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης και βασικά στην άρνηση της Αριστεράς να συμπράξει με την Άκρα Δεξιά και το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν.
Όπως και σε άλλες περιπτώσεις και παρά το γεγονός ότι το ασφαλιστικό ένωσε σε επίπεδο αντίθεσης απέναντι στην κυβέρνηση Μπορν και τα σχέδια Μακρόν Αριστερά και Ακροδεξιά, σε κάθε περίπτωση για να ρίξουν την κυβέρνηση χρειάζονταν τις ψήφους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Με δεδομένο ότι το εν λόγω κόμμα βρίσκεται σε πτωτική πορεία, η Λεπέν έφτασε ακόμη και στο σημείο να τους προτείνει να μην κατεβάσει το κόμμα της υποψήφιους βουλευτές στις περιφέρειες όπου εκλέγονται οι Ρεπουμπλικάνοι αν γίνουν πρόωρες εκλογές, αρκεί εκείνοι να στηρίξουν την πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης! Κάτι τέτοιο ασφαλώς δεν έγινε και η κυβέρνηση Μπορν παραμένει στο πόστο της, με το προφίλ του Μακρόν να έχει μεν τραυματιστεί, αλλά ο ίδιος να συνεχίζει ακάθεκτος το πλάνο του.
Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθηστε μας στο Twitter
