Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 30/05/2026
Mια έτσι και μια αλλιώς: έτσι συνεχίζουν να εξελίσσονται τα πράγματα στη Μέση Ανατολή και τις δύο πλευρές, ΗΠΑ και Ιράν, να μη μπορούν να καταλήξουν σε μια οριστική συμφωνία που θα φέρει μόνιμη εκεχειρία και θα σταματήσει τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο. Παρά το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και οι δύο πλευρές ανταλλάσσουν διαρκώς σχέδια μιας πιθανής συμφωνίας, τα μηνύματα εξακολουθούν να είναι αντιφατικά και τα σποραδικά χτυπήματα εκατέρωθεν είναι αυτά που εντείνουν την ανησυχία ότι η εκεχειρία κρέμεται από μια κλωστή και μια πιθανή κλιμάκωση δεν είναι μακρινό ενδεχόμενο.
Ο Γόρδιος Δεσμός του Ορμούζ
Στο επίκεντρο, όπως είναι φυσικό, εξακολουθούν να βρίσκονται τα ίδια ζητήματα που παραμένουν άλυτα, δηλαδή το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ και το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν πως οι ΗΠΑ δεν δέχονται οποιαδήποτε παραχώρηση σ’ αυτά τα δύο ζητήματα και ότι από τη δική του πλευρά το Ιράν επιδιώκει εγγυήσεις για την επόμενη μέρα – εγγυήσεις τις οποίες ωστόσο είναι εξαιρετικά επιφυλακτική να δώσει η Ουάσιγκτον στην Τεχεράνη, με τις ενεργειακές επιπτώσεις της στασιμότητας να παραμένουν δυσμενέστατες σε ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη.
Οι «συμφωνίες του Αβραάμ»
Ένα ακόμη ενδιαφέρον σημείο είναι πως ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε από τις αραβικές χώρες του Κόλπου να κάνουν πριν από οποιαδήποτε συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν αποδεκτές τις λεγόμενες «συμφωνίες του Αβραάμ». Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, όπως ορίζουν οι «συμφωνίες του Αβραάμ» που είχαν γίνει το 2020, δηλαδή κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τραμπ στον Λευκό Οίκο.
Το σχέδιο ναυάγησε οριστικά το 2023, ύστερα από τις επιθέσεις της Χαμάς στο Ισραήλ και τον γενικευμένο πόλεμο που ακολούθησε, ενώ πληροφορίες φέρουν τώρα τη Σαουδική Αραβία να θέτει με τη σειρά της ως προϋπόθεση τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους – ενδεχόμενο στο οποίο προφανώς εμφανίζεται αντίθετο το Ισραήλ, οπότε η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ρευστή.
Ο παράγων Ομάν
Σε ό,τι αφορά δε στον έλεγχο των στενών του Ορμούζ, το επικρατέστερο σχέδιο φέρει το Ομάν και το Ιράν ν’ αναλαμβάνουν αυτόν τον ρόλο, ωστόσο κάποιες αντιρρήσεις εκ μέρους του Ομάν έφεραν απειλές από την πλευρά του Τραμπ, ο οποίος δεν δίστασε να πει έτσι πως οι αμερικανικές δυνάμεις θα βάλουν στο στόχαστρό τους και θα χτυπήσουν και αυτή τη χώρα.
Συνεπώς, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, η κατάσταση παραμένει ρευστή και στην αγορά ενέργειας, με την τιμή του πετρελαίου να θυμίζει… ασανσέρ και ολόκληρο τον πλανήτη να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις. Όσο περνά πάντως ο καιρός, τόσο περισσότερο η διεθνής κοινότητα αντιλαμβάνεται πως η προσδοκία που αρχικά είχε και η Ουάσιγκτον και ο πρόεδρος Τραμπ για έναν σύντομο πόλεμο ήταν μάλλον λανθασμένη…
