Η «προαναγγελθείσα» σφαγή στην Αίγυπτο και η ισχυροποίηση της τρομοκρατίας σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, απλώς δικαιώνουν τον τότε… «ακραίο» τίτλο του σχετικού μας άρθρου: «ΗΠΑ: Μέγα-σπόνσορες τρομοκρατίας»! (31. 8.2012 – πριν ένα χρόνο!)
Αρχίζαμε την ανάλυση ως εξής: «Η χώρα που επίσημα ξεκίνησε τον περίφημο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», αμέσως μετά το καίριο πλήγμα της 11/9/2001, είναι αυτή που έχει κάνει τα περισσότερα για να στηρίξει τους πιο ακραίους τρομοκράτες στα πιο διαφορετικά σημεία του πλανήτη!»
Και στη συνέχεια δικαιολογούσαμε τον σοβαρό μας ισχυρισμό, σε άμεση συνάρτηση με την εγκληματική ανάμειξη των ΗΠΑ στον συριακό εμφύλιο: «Μετά το 1991, ο δρόμος των ΗΠΑ για μια μονοκρατορία διαρκείας φαινόταν αδιατάρακτος. Η ισοπέδωση του Αφγανιστάν και της Γιουγκοσλαβίας έδιναν μια πρόγευση της Pax Americana, που θα στηριζόταν στην ισχύ των όπλων και στο παραμύθι του… «εκδημοκρατισμού» και των… «ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Παράλληλα με τις άμεσες στρατιωτικές επεμβάσεις, η CIA έστηνε ένα υποχθόνιο δίκτυο ανατροπών των μη αρεστών καθεστώτων, με άξονα τις διαδηλώσεις των εγχωρίων πεμπτοφαλαγγιτών που υποστηρίζονταν από τοπικές ΜΚΟ(…) Αυτό το παντελώς απλοϊκό δόγμα αποτέλεσε τη βάση της στενής συνεργασίας των ΗΠΑ με τις ακραίες τρομοκρατικές οργανώσεις, ιδιαίτερα μετά την καθολική αποτυχία των επιχειρήσεών τους στο Ιράκ. Άλλωστε, η «επιτυχημένη» δοκιμή στη Βοσνία και στο Κόσσοβο χρησίμευσε και χρησιμεύει ως «οδηγός» για τις υπόλοιπες περιπτώσεις. Κι αν η Ρωσία (στην Τσετσενία) και η Κίνα (με Θιβετιανούς και Ουιγούρους) αποδείχτηκαν ικανές να συντρίψουν τους τρομοκράτες, στη Λιβύη επικράτησαν πλήρως, φυσικά με την… «ευγενική χορηγία» των γαλλικών, βρετανικών, αμερικανικών και… νορβηγικών βομβαρδιστικών! Εδώ και μερικούς μήνες, στη Λιβύη επικρατεί το ισλαμικό δίκαιο και ο τρόμος, υπό τα χειροκροτήματα των δυτικών φαρισαίων!
Χειρότερα ακόμη είναι τα γεγονότα στη Συρία, όπου έχουν πλέον συγκεντρωθεί τα «παλικάρια» της τρομοκρατίας, με την χρηματοδότηση και τον εξοπλισμό των… χορηγών τους. ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Κατάρ πρωτοστατούν στο έγκλημα, το οποίο παρουσιάζεται ως… αντεστραμμένη μαγική εικόνα από τα δυτικά ΜΜΕ, των ελληνικών ουδόλως εξαιρουμένων!»
Όπως πάντα, κλείναμε τότε με μια συγκεκριμένη πρόβλεψη: «Οι σχεδιασμοί των Γιάνκηδων επί χάρτου σπάνια εξελίσσονται ομαλά. Οι παρενέργειες της νέας εγκληματικής τους ανάμειξης μπορεί να είναι χειρότερες και από αυτές στο Ιράκ! Ισραήλ, Τουρκία, Σαουδική Αραβία και τα άθλια Εμιράτα κινδυνεύουν να μπλέξουν σε ζόρικα μονοπάτια. Εδώ θα είμαστε, για να σας ενημερώνουμε, πάντα κόντρα στο επίσημο προπαγανδιστικό ντελίριο των ελληνικών ιδιωτικών και κρατικών καναλιών!»
Μέσα σ’ αυτούς τους μήνες, όλα άλλαξαν! Στην Τουρκία τίποτε δεν είναι ίδιο! Στο Κατάρ εκδιώχθηκε ο δήθεν πανίσχυρος Αλ Θάνι! Η Σαουδική Αραβία τρέμει κυριολεκτικά από τη διάχυση της κρίσης, όπως και οι υπόλοιπες μοναρχίες της περιοχής (Κουβέιτ, Ιορδανία, ΗΑΕ κλπ)! Το Ισραήλ μόλις τώρα αντιλαμβάνεται το μέγεθος του κινδύνου και σπεύδει έντρομο να αναθερμάνει τις «διαπραγματεύσεις» με τους Παλαιστίνιους!
Ανώμαλη προσγείωση…
Σε πολύ δύσβατα μονοπάτια οδηγήθηκε πια η αμερικανική εξωτερική πολιτική. Η λέξη «αδιέξοδο» μοιάζει πολύ ήπια! Με τις αστόχαστες επιθετικές τους κινήσεις, υπονόμευσαν τόσο όλες ανεξαιρέτως τις χώρες της περιοχής, όσο και το δικό τους παρεμβατικό μέλλον. Κάθε πρόβλεψη είναι δύσκολη, ενώ κανένα σενάριο δεν αποκλείεται! Αυτό που σήμερα μοιάζει δεδομένο, ανατρέπεται εύκολα σε λίγες μέρες! Ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει για τα καλά, φέρνοντας θύελλες ακόμα και για τους πιο ισχυρούς συμμάχους των ΗΠΑ…
Αξίζει να διαβάσουμε μια σπουδαία ανάλυση του Βασίλι Κουζνέτσοφ, αναπληρωτή καθηγητή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας και επιστημονικού συνεργάτη του Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών:
«Όποια εκδοχή κι αν ακούσουμε για την «Αραβική Άνοιξη», θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το αυτί μας εξακολουθεί να μην είναι ρυθμισμένο στη συχνότητα των μελωδιών της αραβικής αφύπνισης. Διότι, εμείς ακούμε να παίζονται συνεχώς, «μελωδίες» που βασίζονται σε δύο μόνο αντιθέσεις: Αυταρχισμός Vs Δημοκρατία, Εκκοσμίκευση Vs Ισλαμισμός. Κι όμως, οι δύο αντιθέσεις εμποδίζουν να ακουστεί το κύριο θέμα, διότι, η ουσία του προβλήματος βρίσκεται σε πιο «βαρετά» και σύνθετα πράγματα. Οι αραβικές χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Και μόνο η επίλυσή τους θα τους επιτρέψει να δημιουργήσουν ένα λίγο – πολύ σταθερό πολιτικό σύστημα»!
Η σύγχρονη αποικιοκρατία, εξίσου απεχθής όπως και η παλαιότερη, εξακολουθεί να ληστεύει τον ορυκτό πλούτο, τα αγροτικά προϊόντα, αλλά ακόμα και τα λιγοστά εκπαιδευμένα στελέχη των αραβικών χωρών, τροφοδοτώντας τον φαύλο κύκλο της υπανάπτυξης. Επίσης, η τακτική αυτή του δυτικού ιμπεριαλισμού αποτελεί την κυριότερη αιτία ύπαρξης και γιγάντωσης του εξτρεμισμού και της τρομοκρατίας!
Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η ανάπηρη πια Ευρώπη αδυνατούν να βγάλουν τα τόσο απλά συμπεράσματα που απαιτούνται, για την αναστροφή της τόσο επικίνδυνης αυτής πορείας. Το αποτέλεσμα θα είναι η επιδείνωση της κατάστασης και η διάχυση των προβλημάτων σε όλο και περισσότερες χώρες της περιοχής. Δυστυχώς το αραβικό έθνος έχει μπλέξει και πάλι σε μεγάλες περιπέτειες…
Χρήστος Φωτιάδης
