Τώρα θα μου πείτε «ώρα που βρήκες κι εσύ κι ασχολείσαι με το… αμαρτωλό παρελθόν, την ώρα της νίκης». Μα όπως είχε πει κάποιος, «ο εχθρός της νίκης είναι ο θρίαμβος», εννοώντας ότι δεν πρέπει να παίρνουν τα μυαλά μας αέρα, ύστερ’ από μια νίκη, ακόμη κι αν την κατηγάγαμε επί του φαινομενικά πανίσχυρου Παύλου Καμάρα.
Κι εγώ –σκλήθρα στο μάτι ορισμένων– θα σας θυμίσω –δεν πάνε δα και πολλά χρόνια– όταν η παράταξη (που τώρα παίζει τυπικά τον ρόλο της μειοψηφίας, ανυπομονώντας ν’ αναλάβει τη δημοτική αρχή) διέγραφε τον σημερινό πρώτο σε σταυρούς δημοτικό της σύμβουλο. Δεν ξέρω πολλούς «διαγεγραμμένους» να έρχονται πρώτοι σε σταυρούς. Και μάλιστα, χωρίς καμία κομματική υποστήριξη, ειδικά από τότε που τα ηνία του τοπικού ΠΑΣΟΚ άλλαξαν χέρια.
Η πρωτιά Μπόλλα ήταν μια απάντηση σ’ όλους αυτούς που τον πολέμησαν, σ’ όλους αυτούς που τον υπέσκαψαν, σ’ όλους αυτούς που τον χλεύασαν ακόμη, όταν έθεσε υποψηφιότητα για επικεφαλής του συνδυασμού, την ώρα που οι άλλοι ψάχνονταν και προσπαθούσαν να βρουν δήμαρχο ή να πείσουν τον Θεοδωρακόπουλο να δεχτεί να αναλάβει για δήμαρχος. Βέβαια, κάποιοι θα σπεύσουν να μου απαντήσουν ότι ο Θεοδωρακόπουλος ένωσε το τοπικό ΠΑΣΟΚ, γιατί, χωρίς ενωμένο ΠΑΣΟΚ, τέτοια νίκη δεν μπορεί να επιτευχθεί. Και θα έχουν δίκιο. Γι’ αυτό προέκριναν τον Θεοδωρακόπουλο, ανάμεσα στα ονόματα που έπεσαν στο τραπέζι, όχι μόνο γιατί είναι άφθαρτος (άφθαρτος ήταν κι ο Τζούλης), αλλά και γιατί είχε κι άλλα προσόντα που αναμφισβήτητα συνέτειναν στο να γίνει δήμαρχος.
Ναι, ο Μπόλλας δεν ήταν άφθαρτος. Και δεν μπορούσε να είναι άφθαρτος, όπως άφθαρτος δεν είναι κανείς από τους «παλιούς» που, τόσα χρόνια, είχαν μια διαρκή παρουσία στα τοπικά δρώμενα. Και κάθε παρουσία έχει και τα θετικά της και τ’ αρνητικά της. Όμως ο Μπόλλας, που είναι αλήθεια ότι αγωνίστηκε για να μπει στο ψηφοδέλτιο, αφού υπήρχαν πολλές πιθανότητες να «έτρωγε πόρτα» από τον επικεφαλής, εξελέγη πρώτος δημοτικός σύμβουλος, εκφράζοντας τη λαϊκή βάση των παλαιών Πευκιωτών, που δεν ήταν απαραίτητα όλοι πασόκοι. Αυτό δεν μπορεί παρά ν’ αποτελεί δικαίωση για τον συγκεκριμένο δημοτικό σύμβουλο, ενώ παράλληλα αποδεικνύει ότι οι «παλιές συνταγές» συλλογής ψήφων, κάποιες φορές, πετυχαίνουν.
Γιατί, αν δεν δεχόμαστε την ετυμηγορία του πευκιώτικου λαού (που με τόσο στόμφο τον αποκαλούμε «κυρίαρχο») στην πρωτιά του Μπόλλα, τότε θα πρέπει να την αρνηθούμε και σ’ όλο το εκλογικό αποτέλεσμα.
Και το δεδομένο είναι ένα: Ότι ο Μπόλλας είναι πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος. Με προσωπική δουλειά και χωρίς «άνωθεν» βοήθεια.
Δούλεψαν τα τέλια
Όσον αφορά στην «άνωθεν» ή «εξ ύψους» βοήθεια, αρκετοί υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι δεν αρκέστηκαν στο να παίρνουν οι ίδιοι τηλέφωνα ή να στέλνουν φυλλάδια στους ψηφοφόρους, αλλά έβαλαν μέχρι και βουλευτές να παίρνουν τηλέφωνο τον κοσμάκη και να του λένε να ψηφίσει τον έναν ή τον άλλον.
Ένας, μάλιστα, υποψήφιος επιστράτευσε γνωστό βουλευτή, αλλά και επίσης γνωστό δημοσιογράφο προκειμένου να παίρνει τηλέφωνα και να μαζεύει ψήφους. Αυτό που πρέπει ν’ αναγνωρίσουμε είναι ότι τα τηλέφωνα και τα «βαρβάτα» ονόματα έπιασαν τόπο και ο συγκεκριμένος υποψήφιος, από τη νέα χρονιά, θα κοσμεί το Δημοτικό Συμβούλιο Πεύκης.
Βέβαια, για να κόπτεται ο κάθε βουλευτής ή δημοσιογράφος και να παίρνει τηλέφωνα –ο ίδιος παρακαλώ– και να παρακαλάει τον κόσμο να ψηφίσει τον κάθε υποψήφιο, σημαίνει ότι ο υποψήφιος έχει γενικότερο «νταλαβέρι» με τον βουλευτή ή τον δημοσιογράφο. Υπάρχουν «γραμμάτια» στη μέση.
Αλλά το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι, για να βγεις σύμβουλος στην Πεύκη, επιστρατεύεις κοτζάμ βουλευτές και διάσημους δημοσιογράφους να παίρνουν τηλέφωνα για να σου μαζεύουν ψήφους. Δηλαδή, αν έβαζες για βουλευτής, ποιον θα «έχωνες» να παίρνει τηλέφωνα; Τον Μπους;;;
ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ
Υ.Γ. Εμείς πάντως δεν ανήκουμε σε καμία… εταιρεία.
