Από τη στήλη ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ
Γράφει ο Άγγελος Πολύδωρος
Δεν μπορεί να μην τον έχετε προσέξει στην παρέα σας. Αν όχι θα σας τον θυμίσω εγώ τώρα και θα αναφωνήσετε «Ναι μωρέ, έχουμε κι εμείς έναν, τον Τάδε». Διότι, φίλες και φίλοι μου σε κάθε παρέα υπάρχει πάντα ένας. Είναι ο ξερόλας.
Όχι από εκείνους της παλιάς κοπής, που θυμόντουσαν τα πάντα από εγκυκλοπαίδειες και επιστημονικά περιοδικά των θαλάμων αναμονής (όπου γης), που ξεφύλλιζαν κουτσομπολίστικα περιοδικά και αθλητικές ή πολιτικές εφημερίδες και πότε-πότε διάβαζαν και κανένα βιβλίο σε δημόσιο χώρο.
Όχι. Ο σύγχρονος ξερόλας είναι αναβαθμισμένος: κρατάει στο χέρι κινητό με το βλέμμα στραμμένο πάνω του, μη χάσει την επόμενη είδηση και ενώ στο coffee bar συζητάμε μέχρι να δύσει ο ήλιος, εκείνος δεν σηκώνει κεφάλι, αλλά μόνο το φρύδι σαν να αμφισβητεί εκ προοιμίου ό,τι θα πούμε.
«Δεν είναι έτσι, θα σας πω εγώ γιατί γίνεται ο πόλεμος στο Ιράν», πετάγεται όταν έχουμε υψώσει λίγο τη φωνή μας. «Σύμφωνα με…» και ακολουθεί μια ανάλυση με τόση αυτοπεποίθηση, που σχεδόν σε πείθει πως ήταν εκεί την προηγούμενη μέρα. Και μη σας περιγράψω, κάτι κείμενα να, που έχει αρχίσει να γράφει στα σόσιαλ. Ούτε ειδικός αναλυτής…
Παλιότερα, ο ξερόλας ήθελε κόπο. Να διαβάσει, να ψάξει, να κάνει λάθη, να διορθωθεί, να σιωπήσει για να ακούσει και άλλη γνώμη. Τώρα, αρκεί η οθόνη. Η γνώση έγινε ντελίβερι. Και εκείνος έχει γίνει ο πιο πιστός πελάτης. Ό,τι κι αν συζητήσουμε -από πολιτική μέχρι τη γεύση του φραπέ- αυτός θα βρει την απάντηση, που θα είναι και τελεσίδικη, έτσι;
Το πρόβλημα στις παρέες δεν είναι ότι αυτός ξέρει κάτι παραπάνω. Είναι ότι δεν αμφιβάλλει. Δεν λέει ποτέ «ίσως». Δεν αφήνει χώρο για κουβέντα. Η παρέα έχει εξελιχθεί σε ακροατήριό του και αλίμονο σ’ όποιον διαφωνήσει.
Το ωραίο είναι ότι τις προάλλες, μόλις είδε τον Μητσοτάκη στο Τικ-Τοκ να μιλάει στους «67» ότι πρόκειται να απαγορεύσει τα κινητά για τους μέχρι 15 ετών, ο ξερόλας σήκωσε το βλέμμα του και είπε: «Μάλιστα. Καλά θα τους κάνει διότι εθίζονται. Όλη μέρα έχουν το βλέμμα πάνω στο κινητό τους. Και να πεις ότι μαθαίνουν κάτι… Όλο παραπληροφόρηση είναι. Εσείς τι λέτε; Δεν έχω δίκιο;»
Εμείς ξαφνιαστήκαμε που μας απηύθυνε και το λόγο. Τί περίμενε; Να διαφωνήσουμε μαζί του; Βάλαμε τα γέλια μεταξύ μας και να δεις που θορυβήθηκε: «Τι γελάτε βρε; Που με το παραμικρό ψάχνετε όλοι στο Google; Ανοίξτε και κανά βιβλίο, που διαβάζω εδώ στο κινητό ότι γίνεται πάλι της μόδας».
