Ο στόχος του νομοθέτη
Ο στόχος τους νομοθέτη με τις ως άνω ρυθμίσεις είναι διττός, μεταρρυθμιστικός και δημοσιονομικός. Το μέτρο της διαθεσιμότητας, κατά της αιτιολογική έκθεση, μάλιστα, απέβλεψε στον εξορθολογισμό και περιορισμό ενός διογκωμένου δημοσίου τομέα, που επιβαρύνει τις δημόσιες δαπάνες και δεν είναι δυνατόν να εξυπηρετηθεί, εντάσσεται στον συνολικό σχεδιασμό της αναδιοργάνωσης της δημόσιας διοίκησης και ορθολογικής κατανομής του προσωπικού, αλλαγή η οποία έχει καταστεί ιδιαίτερα επιτακτική λόγω της πρωτοφανούς δημοσιονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα και αποβλέπει στη μέγιστη αναδιοργάνωση και αξιοποίηση του ανθρωπίνου δυναμικού στον δημόσιο τομέα.
Εν προκειμένω, στην κρινόμενη περίπτωση των Σχολικών Φυλάκων, αυτοί τέθηκαν σε διαθεσιμότητα με μοναδικό κριτήριο την κατηγορία και τον κλάδο, χωρίς επαρκή κατηγορία για ποιον λόγο επιφυλάσσεται διαφορετική μεταχείριση σε άλλους εργαζομένους της ίδιας κατηγορίας και του ίδιου κλάδου, κατά παράβαση της αρχής της μη διακρίσεως, χωρίς να προηγηθεί αντικειμενική και αξιοκρατική διαδικασία αξιολόγησης.
Τα πρόσωπα πίσω από τους αριθμούς
Ως αποτέλεσμα, αντιμετωπίζονται με ίδιο τρόπο οι ικανοί και ευσυνείδητοι υπάλληλοι με τους αργόμισθους και τους ανεπαρκείς. Προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια διότι, ανεξαρτήτως της αποτελεσματικότητας και της προσφορότητας του μέτρου, πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα, των οποίων η ζωή ανατρέπεται άρδην και τα οποία θυσιάζονται χάριν των οικονομικών στοχεύσεων της εκάστοτε Κυβέρνησης και της περιστολής των κρατικών δαπανών.
Υπό το πέπλο του υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, τίθεται στο περιθώριο ο άνθρωπος, μετατρέποντας αυτόν σε μέσο προς επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού. Παράλληλα, με το επιβληθέν μέτρο της διαθεσιμότητας, προσβάλλεται καίρια η επαγγελματική προσωπικότητα και εν γένει αξιοπρέπεια των εναγόντων σχολικών φυλάκων, διότι ανατρέπεται άρδην η ζωή τους και τίθενται στο κοινωνικό περιθώριο, καθόσον ύστερα από πολλά χρόνια και αφού οι ίδιοι διαμόρφωσαν για τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους ένα αποδεκτό επίπεδο διαβίωσης με βάση την εργασία τους, απομακρύνονται ουσιαστικά από αυτή, μετατρεπόμενοι με τον τρόπο αυτό σε απλό μέσο προς την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού της «περιστολής των κρατικών δαπανών».
Η καταβολή του 75% των αποδοχών τους, που ήδη είχε υποστεί δραματικές μειώσεις, σε συνδυασμό με την αλλεπάλληλη επιβολή νέων φόρων και εισφορών είχε ως συνέπεια την διακινδύνευση της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ιδίων και των οικογενειών τους. η οποία έχει τεθεί ως συνταγματικό όριο των μειώσεων των μισθών και των συντάξεων.
Ο νομοθέτης δύναται καταρχήν να επιβάλει στους πολίτες, προς εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, επιβαρύνσεις για την αντιμετώπιση ορισμένης επείγουσας ανάγκης ή κατάστασης κρίσης, υπό την προϋπόθεση, ωστόσο, ότι αυτές κατανέμονται ισότιμα μεταξύ των πολιτών, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός και με την τήρηση των αρχών της προσφορότητας και της αναγκαιότητας.
Με την αναστολή και στη συνέχεια κατάλυση των συμβάσεων εργασίας, χωρίς να εκτιμώνται οι ανάγκες των συμβαλλομένων στις συμβάσεις εργασίας μερών, αλλά και χωρίς τη συγκριτική αξιολόγηση για την επιλογή των τιθέμενων σε διαθεσιμότητα, ο εργαζόμενος αποστερείται των υλικών όρων της ύπαρξής του και μάλιστα υπό συνθήκες εξαιρετικά μεγάλης ανεργίας, οι οποίες καθιστούν την ανεύρεση άλλης εργασίας πραγματικά αδύνατη.
Απολύτως απαραίτητοι για τον δήμοι οι σχολικοί φύλακες
Δεδομένου του ότι οι σχολικοί φύλακες είναι απολύτως απαραίτητοι για τον Δήμο και για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, δικαιούνται να αξιώσουν την τήρηση των προϋφισταμένων όρων των συμβάσεων εργασίας τους, αφού η ένταξή τους σε καθεστώς διαθεσιμότητας είναι παράνομη και άκυρη ως αντικείμενη στο Σύνταγμα και το κοινοτικό και διεθνές δίκαιο, επιπλέον και καταχρηστική, αφού ασκήθηκε κατά προφανή υπέρβαση των ορίων της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, καθώς και του οικονομικού και κοινωνικού σκοπού του δικαιώματος και, κατ’ αποτέλεσμα, συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου που πρόκειται να εκδοθεί προβλέπεται ότι θα αποφανθεί θετικά ως προς την αντισυνταγματικότητα της ως άνω νομοθετικής ρύθμισης, δεδομένης και της αντίστοιχης τοποθέτησης του Εισηγητή- Αρεοπαγίτη της υπόθεσης επί του ζητήματος.
Βέβαια, μέχρι την εκδίκασή της αναμένεται να έχει θεσπιστεί νέα νομοθετική ρύθμιση, καθώς έχει εδραιωθεί πια στο νομικό κόσμο ότι ο νόμος σχετικά με την διαθεσιμότητα είναι αντισυνταγματικός. Άρα ορθά πράττει η Κυβέρνηση, από νομικής άποψης, αναφορικά με την επαναπρόσληψη των σχολικών φυλάκων.
Με αφορμή τα παραπάνω, να σημειώσω ότι την αναγκαιότητα της ύπαρξης σχολικών φυλάκων για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων είχε επισημάνει ομόφωνα με ψήφισμα το προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Λυκόβρυσης-Πεύκης. Συγκεκριμένα, στη 14η συνεδρίαση της 9ης Ιουλίου 2013 είχα αναπτύξει το περίγραμμα των θέσεων της δημοτικής αρχής σχετικά με το θέμα των απολύσεων των σχολικών φυλάκων, η οποία είχε επί λέξει: «Η έναρξη αυτή των απολύσεων, της διαθεσιμότητος και της κινητικότητας στο Δημόσιο άρχισε από τους Δήμους. Η συνεχής υποβάθμιση των Δήμων με την περικοπή των πόρων, και έχει σημασία αυτό, που δικαιωματικά ανήκουν στους ΟΤΑ και παράνομα η κεντρική εξουσία δεν τους αποδίδει καθώς και οι απολύσεις και οι επαπειλούμενες καταργήσεις των νομικών προσώπων, οδηγεί στην αναστολή της λειτουργίας και της αποστολής των ΟΤΑ. Η εφαρμογή όλων αυτών των πολιτικών πρέπει να σταματήσει. Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι, και ως δημοτική παράταξη, σε οποιαδήποτε διαθεσιμότητα, απόλυση εργαζομένων στους ΟΤΑ, σχολικών φυλάκων, δημοτικών αστυνομικών κλπ., γιατί πιστεύουμε ότι με τις απολύσεις δημιουργούνται περισσότερα προβλήματα, υποβαθμίζονται οι παρεχόμενες υπηρεσίες και οδηγούνται οι εργαζόμενοι σε εξαθλίωση». Στο πλαίσιο αυτό, η προηγούμενη Δημοτική Αρχή εκπροσωπούμενη παρίστατο στις δίκες των σχολικών φυλάκων, τασσόμενη υπέρ αυτών και κατά της θέσης τους σε διαθεσιμότητα.
