Το σόφτμπολ, για όσους δεν το ξέρουν, είναι η…γυναικεία έκδοση του μπέιζμπολ, που σίγουρα ακούγεται πιο οικείο σε όλους μας. Το γνωστό άθλημα με το… ρόπαλο, κυριαρχεί στις χώρες της αμερικανικής ηπείρου, είναι ίσως το δημοφιλέστερο άθλημα, μαζί με το μπάσκετ, στις ΗΠΑ, ενώ λατρεύεται μέχρι και την Κούβα, όπου και ο ίδιος ο Φιντέλ Κάστρο έχει επιδείξει τις ικανότητές του σε αυτό.
Το σόφτμπολ έχει αναπτυχθεί και στην Ευρώπη και φυσικά στη χώρα μας, βρίσκεται ακόμη σε σχετική… απομόνωση.
Άλλωστε, οι περισσότεροι παράγοντες που ασχολήθηκαν και ασχολούνται με αυτό, κινήθηκαν από μικροκομματικά οφέλη για να ασχοληθούν με το άθλημα, ειδικά ενώ είχαμε μπροστά μας τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Αλλά και λίγο η δυσκολία κατανόησης των κανονισμών, λίγο η έλλειψη χώρων άθλησης, το άθλημα παραμένει στην αφάνεια και ειδήσεις για το σόφτμπολ και το μπέιζμπολ δύσκολα θα βρει κανείς στις σελίδες των αθλητικών εφημερίδων.
Εμείς οι λίγοι όμως, που παρακολουθούμε το άθλημα όσο μπορούμε, αλλά και όσοι διαβάζουν ΑΜΑΡΥΣΙΑ, ξέρουν ότι υπάρχει στο Μαρούσι μια ομάδα που είναι κυρίαρχη στο σόφτμπολ. Ο Α.Σ. Μαρούσι 2004, είναι από τους πρωτοπόρους του αθλήματος στη χώρα μας. Έχει επιδείξει μία από τις καλύτερες ομάδες μπέιζμπολ, με αθλητές που στελέχωσαν και την Εθνική μας ομάδα στους Ολυμπιακούς του 2004, αλλά για το τι έγινε με την ομάδα αυτή, θα μας απασχολήσει άλλη φορά.
Η μοναξιά (στην κυριολεξία) της κορυφής
Προς το παρόν, η ομάδα των κοριτσιών, η ομάδα σόφτμπολ του Α.Σ. Μαρούσι 2004 είναι αυτή που έκανε γνωστό το όνομα του Αμαρουσίου στην Ευρώπη, κατακτώντας το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου στην Πράγα, το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Β' κατηγορίας. Κι αν το «Β' κατηγορίας» σας ακούγεται κάπως… υποτιμητικό, σας πληροφορούμε ότι κάθε άλλο παρά αυτό ισχύει. Με αντιπάλους από τη Μ. Βρετανία, τη Γαλλία, τη ∆ανία, την Κροατία, την Ιταλία, την Ελβετία, την Ουκρανία, την Τσεχία και την Πολωνία, δηλαδή ομάδες από χώρες που επενδύουν πολλά περισσότερα στον αθλητισμό απ' ό,τι η χώρα μας, η ομάδα του Αμαρουσίου κατάφερε να κατακτήσει την 1η θέση και το χρυσό μετάλλιο! Σε μια διοργάνωση που κέρδισε τα φώτα της δημοσιότητας, καθώς τα παιχνίδια μεταδίδονταν σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση.
Βέβαια, τη σημαντική αυτή επιτυχία των κοριτσιών λίγοι την έμαθαν. Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που μας διηγήθηκαν οι άνθρωποι της ομάδας: κάποιοι έλληνες που βρέθηκαν στο ξενοδοχείο όπου έμενε και η ομάδα στην Πράγα, βλέποντας στην τηλεόραση το παιχνίδι, στάθηκαν σε μια στιγμή απορίας και αναρωτήθηκαν αν η ομάδα που στην οθόνη αναγραφόταν ως Maroussi, είναι ελληνική. «Μπα, μάλλον καμιά ξένη θα είναι», είπαν και έφυγαν!
Κάπως έτσι λοιπόν στη 1:30 το πρωί της ∆ευτέρας 8 Σεπτεμβρίου, στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», την αποστολή της ομάδας περίμεναν μόνο οι γονείς των κοριτσιών και η ΑΜΑΡΥΣΙΑ. Για εκπρόσωπο της ομοσπονδίας, ούτε λόγος. Εδώ, στον τελικό του πρωταθλήματος Ελλάδος απέναντι στην Ευρυάλη, ο εκπρόσωπος της ομοσπονδίας, ενώ ήταν στο γήπεδο, απέφυγε να κάνει την απονομή και περιμένατε να είναι κάποιος στο αεροδρόμιο; Για ένα χρυσό σε Ευρωπαϊκό Κύπελλο;
Κι όμως οι κοπέλες του Αμαρουσίου κατάφεραν το ακατόρθωτο. Οι σχεδόν μόνιμες πρωταθλήτριες Ελλάδος, με 5 πρωταθλήματα στα 6 τελευταία χρόνια, πήγαν στην Πράγα, όπου διεξήχθη το Ευρωπαϊκό Κύπελλο σόφτμπολ Β' κατηγορίας, με στόχο ένα μετάλλιο. Για το λόγο αυτό ενισχύθηκαν και με τις Αμερικανίδες Σετλεμάγιερ, Ντάβισον και Γουόρεν. Και πήραν αυτό που τους άξιζε, όχι απλά ένα μετάλλιο, αλλά το χρυσό!
Ζητείται γήπεδο
Τα κορίτσια του Κώστα Θεοδωρίδη είχαν μια φρενήρη πορεία, καθώς τερμάτισαν αήττητες στον όμιλό τους και έχασαν μόνο από τους Τιτάνο Χόρνετς του Σαν Μαρίνο, την ομάδα δηλαδή που αντιμετώπισαν και στον τελικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ομάδα του Σαν Μαρίνο είναι η 2η σε δυναμικότητα ομάδα του ιταλικού πρωταθλήματος, στο οποίο συμμετέχει, και νίκησε 2 φορές το Μαρούσι στην 2η φάση με 8-0 και 9-2. Ο τελικός όμως είναι πάντα τελικός, κι εκεί η τακτική είχε τον πρώτο λόγο. Ο Κώστας Θεοδωρίδης έπαιξε «σκάκι» στην κυριολεξία, καθοδηγώντας την ομάδα και μπερδεύοντας τους αντιπάλους. Στο τέλος βγήκε νικητής και εκτός από το χρυσό μετάλλιο, «κληρονόμησε» κι έναν τραυματισμό στο πόδι κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών.
Αν και βιώνουμε τόσα χρόνια την ανυποληψία και την έλλειψη σοβαρότητας με την οποία το κράτος αντιμετωπίζει τα δημοφιλέστερα αθλήματα, το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, θα τολμήσουμε να πούμε ότι το σόφτμπολ και το μπέιζμπολ έχει μέλλον στη χώρα μας. Και σίγουρα έχει μέλλον στο Μαρούσι. ∆εν είναι δα και λίγο να βλέπει κάποιος 15 κορίτσια να έχουν την όρεξη και τη θέληση να ασχοληθούν με αυτό το τόσο δύσκολο άθλημα, ενώ θα μπορούσαν να ασχοληθούν με κάτι πιο…συνηθισμένο για την ηλικία και το φύλο τους. Το σόφτμπολ έχει ενδιαφέρον, και μπορεί να προσελκύσει και το ενδιαφέρον του κόσμου.
Παρά το ότι το Μαρούσι 2004 δεν έχει χώρο ούτε καν για να προπονηθεί, έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα στις 9 διοργανώσεις που έχουν γίνει ως τώρα. Αυτό που ζητά ο προπονητής της ομάδας Κώστας Θεοδωρίδης και ο πρόεδρος του συλλόγου Νίκος Σκιαδάς, είναι έναν χώρο για προπόνηση, χωρίς καν κερκίδες, απλά για να μην αναγκάζονται οι κοπέλες να πηγαίνουν στο Ελληνικό για προπονήσεις, όπως γίνεται ως σήμερα.
Ο δρόμος προς το χρυσό
Τα παιχνίδια που έδωσε το Μαρούσι 2004 στον δρόμο για το χρυσό μετάλλιο:
Maroussi – Flyers Therwil (suiss) 2-1
BAT Paris – Maroussi 1-7
Maroussi – Angels London 12-3
Ballerup Vandals (DEN) – Maroussi 0-15
Princ Zagreb – Maroussi 0-15
Titano Hornets San Marino – Maroussi 8-0
Maroussi – Spiders Bratislava (SLV) 7-0
Maroussi – Titano Hornets San Marino 2-9
Spriders Bratislava – Maroussi 3-7






































































































