Tης Κατερίνας Φραγκουλάκη
Στη σκηνή του θεάτρου: «RABBITHOLE», το έργο: «Η κατάρρευση», του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ. αφήνει δυνατό το σημάδι του στο θεατρικό σανίδι. Ο Γιώργος Σίμωνας διασκευάζει και σκηνοθετεί το ομώνυμο, αυτοβιογραφικό δοκίμιο του Αμερικανού λογοτέχνη, δημιουργώντας μια πρωτότυπη ιστορία μυθοπλασίας ως στοχασμό για τις επιδράσεις του άγχους στον σύγχρονο άνθρωπο και το αδιέξοδο όπου οδηγεί η εμμονή για την επιτυχία και την επαγγελματική καταξίωση.
Επί σκηνής, μια ομάδα ηθοποιών που με τις ερμηνείες τους καθηλώνουν το κοινό. Οι: Γιάννης Γιαννούλης, Ματίνα Περγιουδάκη, Ιφιγένεια Γρίβα, Σίσσυ Μαράθου, Αχιλλέας Βατρικάς, Μιχάλης Ζαχαρίας, Στάθης Κόκκορης, Γιώργος Σίμωνας, κερδίζουν δικαιολογημένα το θερμό χειροκρότημά μας.
Ένας μεσήλικας συγγραφέας με ένδοξο παρελθόν, μετακομίζει σε καινούργια μεγαλούπολη με στόχο να συνδεθεί με παραγωγούς του Χόλυγουντ ώστε να γράψει ένα σενάριο που θα του εξασφαλίσει οικονομική άνεση και θα τον επαναφέρει στην δημοσιότητα. Στην πορεία όμως η καθημερινότητά του θα μετατραπεί σε εφιάλτη και θα τον φέρει αντιμέτωπο με μια σταδιακή κατάρρευση νοητική αλλά και ψυχολογική…..
Ο Γιάννης Γιαννούλης στον ρόλο του συγγραφέα, συγκινεί βαθιά με την ερμηνεία του. Πώς μπορεί να αισθάνεται ένας καλλιτέχνης που κάποτε γνώρισε την επιτυχία, τη δημοσιότητα και την αναγνώριση, αλλά σήμερα βλέπει την αίγλη του να ξεθωριάζει; Ένας άνθρωπος που υπήρξε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και τώρα αναζητά ξανά τη θέση του σε έναν κόσμο που κάποτε τον θεωρούσε αναπόσπαστο κομμάτι του; Μέρος της καθημερινότητάς του και των πνευματικών αναζητήσεων, μέσα από τα γραπτά του, τα λόγια του, τις απόψεις και ιδέες του. Ο κύριος Γιαννούλης, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά του μέσα ένιωσα να με ταξιδεύει με τρόπο ιδιαίτερο στον άνδρα που ενσαρκώνει επί σκηνής. Κάνοντας με να νιώσω πως το ζητούμενό του, δεν ήταν να αναβιώσει το παρελθόν αλλά να βρει έναν νέο τρόπο να υπάρξει μέσα στο παρόν. Να αποδείξει, πρώτα στον εαυτό του και έπειτα στους άλλους, ότι η αξία ενός καλλιτέχνη δεν εξαντλείται στην εποχή της μεγαλύτερης δημοφιλίας του. Και ότι η δόξα έχει και αυτή το τίμημά της. Όπως και η πίστη στις πνευματικές αρχές. Στις αξίες του κάθε ανθρώπου. Και πως η ζωή κινείται σαν μια δράση- αντίδραση. Και πως την αγάπη, το ενδιαφέρον και την αλληλεγγύη, δεν τη ζητιανεύεις απλά σου προσφέρεται. Και σου προσφέρεται απλόχερα από ανθρώπους που αγαπούν αυτό που είσαι και όχι αυτό που θα ήθελαν να είσαι. Με μια ερμηνεία υψηλής συναισθηματικής έντασης, καταφέρνει να μεταφέρει στο κοινό την εσωτερική πάλη του ήρωα. Μια πάλη με τον περίγυρο, την κοινωνία, το χθες και το σήμερα. Την εποχή, τις εποχές, τους ανθρώπους. Με την ίδια του την τέχνη.
Οι: Ματίνα Περγιουδάκη, Ιφιγένεια Γρίβα, Σίσσυ Μαράθου, Αχιλλέας Βατρικάς, Μιχάλης Ζαχαρίας, Στάθης Κόκκορης, Γιώργος Σίμωνας, συγκλονίζουν με τις ερμηνείες τους.
Ερμηνείες που καθηλώνουν, συγκινούν βαθιά και αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στον θεατή, αποδεικνύοντας πως η πραγματική καλλιτεχνική αξία δεν περιορίζεται στην τεχνική αρτιότητα, αλλά αποκαλύπτεται στην ανάγκη να «κινηθεί» το συναίσθημα, αγγίζοντας ουσιαστικά τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής, του θεατή.
Ρόλοι δύσκολοι -θαρρώ-. Πρόσωπα που κρύβουν τα δικά τους σκοτάδια, γεμάτα από ανασφάλειες, δύσκολο παρελθόν και ίσως….αβέβαιο παρόν.
Από σκηνοθετικής άποψης, ο Γιώργος Σίμωνας, παραδίδει στο κοινό μια δυνατή- συναισθηματικά- παράσταση. Μοιρασμένοι ολόσωστα οι ρόλοι, ο κ. Σίμωνας μας ταξιδεύει στο μυαλό και στην καρδιά του πρωταγωνιστή. Σε εκείνο τον άνθρωπο, που χάνει, κερδίζει, παραιτείται, αναζητάει, βρίσκει….Βιώνει ενοχές, τύψεις…θυμάται….Αναζητά να ξεχάσει…Έρχεται αντιμέτωπος με τα λάθη του….Την ίδια τη ζωή. Ο Γιώργος Σίμωνας χαρίζει απλόχερα στο κοινό μια παράσταση υψηλών προδιαγραφών.
Η μουσική της κας. Ράλλη, δημιουργεί έντονη συγκίνηση. Μια μουσική που συντροφεύει τα συναισθήματα καθ’όλη τη διάρκεια της παράστασης. Μουσική με ισχυρό συναισθηματικό αποτύπωμα.
«Η κατάρρευση», είναι μια παράσταση που σας προτείνω γιατί μας υπενθυμίζει τι θα πει καλό θέατρο.
