Για το Σχολείο της Αγίας Φιλοθέης που σήμερα θα είχε κατασκευαστεί και θα λειτουργούσε σε άλλο εγκεκριμένο από τον ΟΣΚ χώρο (από το 2006), αν η ομάδα Πατούλη, για να εξυπηρετήσει ιδιωτικά συμφέροντα, δεν παραβίαζε το νόμο και το καθήκον της απέναντι στην πρόταση του ΟΣΚ.
Ο φερόμενος δήμαρχος Πατούλης, σύμφωνα με κάποιο μνημόνιο «τσιμεντοποίησης», θριαμβευτικά ανακοίνωνε (ταυτόχρονα με την αναγγελία πώλησης δημοσίων εκτάσεων στο Μαρούσι από την Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου σε ιδιώτες), ότι η ΚΕΔ παραχωρούσε 7 στρέμματα μέσα στο λεγόμενο πάρκο για την κατασκευή Σχολείου, χωρίς φυσικά να αναφέρει τι θα γίνουν τα υπόλοιπα 70 της ΚΕΔ.
Την ίδια στιγμή, με ψήφους των συνδυασμών που στηρίχτηκαν από τη Ν.Δ. (Πατούλη), το ΠΑΣΟΚ (Γιαννακάκου) και το ΚΚΕ (Μπουντούρογλου), δεν έγινε δεκτή ούτε καν να συζητηθεί η πρότασή μας να χαρακτηριστούν ως χώροι πρασίνου οι δημόσιες εκτάσεις στο Ψαλίδι, στην Αγία Φιλοθέη, στον Άγιο Θωμά και αλλού, όπου τους προωθεί για (ξε)πούλημα η ΚΕΔ σε ιδιώτες, με την ανοχή του Δήμου.
Ενώ όφειλε (σύμφωνα με τον δημοσιευμένο νόμο και ως επιτάσσει και υποχρεώνει το Σύνταγμα), αυτά και άλλα 70 στρέμματα της ΚΕΔ στο Μαρούσι, να δοθούν στους κατοίκους αυτής της πόλης, για κάλυψη των υποχρεωτικών αναγκών σε κοινόχρηστους χώρους, βάσει των νόμιμων προδιαγραφών ώστε να ζουν οι κάτοικοι του Αμαρουσίου τουλάχιστον στα κατώτατα όρια του φυσιολογικού.
Ο Δήμος και το κράτος είναι υποχρεωμένοι να καλύψουν τα 1022 στρέμματα για τους ελάχιστους χώρους πρασίνου και παιδικών χαρών που απαιτούνται και που σήμερα αυτά είναι λιγότερα από 350 στρέμματα!
Τα επιπλέον 1.200 στρέμματα που απαιτούνται σύμφωνα με το δημοσιευμένο νόμο για βρεφονηπιακούς σταθμούς, σχολεία, αθλητικούς χώρους, χώρους στάθμευσης κ.λπ. σήμερα στον Δήμο Αμαρουσίου υπάρχουν λιγότερα από 300 στρέμματα!!!
Ποιος λοιπόν πολίτης μπορεί να αποφύγει τη σκέψη ότι η «παραχώρηση 7 στρεμμάτων για Σχολείο μέσα στο πάρκο» δεν είναι μια προσυμφωνημένη συναλλαγή Πατούλη – Κυβέρνησης, ώστε να πουληθούν ως οικόπεδα σε ιδιώτες οι υπόλοιπες δημόσιες εκτάσεις (που σύμφωνα με το νόμο θα πρέπει να δοθούν για κοινόχρηστους χώρους);
Και σαν να μην έφτανε αυτό, την ίδια μέρα (12-4-11) με ψήφους των ομάδων Πατούλη και Γιαννακάκου «παραχωρήθηκε» (από τον καταχρεωμένο και πολεοδομικά κατεστραμμένο Δήμο Αμαρουσίου και παρά την αγανάκτηση των γύρω κατοίκων), δωρεάν κοινόχρηστος χώρος στην Κοκκινιά, στην… «πάμφτωχη» μητρόπολη Κηφισιάς!
Και μετά παραπονιέται ο φερόμενος δήμαρχος Πατούλης και οι διακομματικές ομάδες, γιατί αναγκαζόμαστε να προσφεύγουμε συνεχώς στη Δικαιοσύνη κατ’ αυτών που καταστρέφουν παρανομώντας την πόλη.
Άλλωστε, χάρη στις παλαιότερες παρεμβάσεις μας εναντίον των ενεργειών της ομάδας Τζανίκου σε συνδυασμό με την «επιλογή» της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και το 2006 αλλά και το 2010 να χάσει τον Δήμο (σε συνδυασμό με την «εσκεμμένη» τακτική των άλλων κομματικών ομάδων, προφανώς λόγω της κοινής γραμμής και συνεργασίας στα διακομματικά ρουσφέτια) έγινε δήμαρχος ο Πατούλης από το πουθενά!
7 χρόνια συνεχών προσφυγών μας και δικαστηρίων και 4 αποφάσεων του ΣτΕ χρειαστήκαμε για να ανατρέψουμε (με τον τελευταίο νόμο της υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Μπιρμπίλη) τις παράνομες Υπουργικές Αποφάσεις (μεταξύ αυτών και της «εξυπηρέτησης» της Εταιρίας Ξενοδοχείων – Καζίνων ΧΑΓΙΑΤ, καταπατητών κλ.π. στην περιοχή Δηλαβέρη), που υπογράφτηκαν επί Υπουργίας Βάσως Παπανδρέου και των οποίων συνεχίστηκε η προώθησή τους από την (σύμφωνα με δημοσίευμα του Τύπου) αποκαλούμενη «Πολεοδομική Μαφία».
Κι αυτό επετεύχθη, αφού φυσικά στείλαμε στον Εισαγγελέα και έχει ασκηθεί δίωξη κατά του Διευθυντή του ΥΠΕΧΩΔΕ, της Διοίκησης του Δήμου Αμαρουσίου και κατά των εμπλεκομένων υπαλλήλων του Δήμου και της Νομαρχίας, που επιχειρούσαν εν γνώσει τους και αντισυνταγματικά να δημιουργήσουν παράνομα τετελεσμένα γεγονότα αρκετών δισεκατομμυρίων υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων.
Τις καταλήψεις του Δημαρχείου Αθηνών από τα ρουσφέτια υποστήριξε ο Πατούλης δημόσια, μαζί με τις αυτοαποκαλούμενες αριστερές ομάδες (Παπαρήγα – Μπουντούρογλου, Τσίπρα - Μαγιάκη και ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Πολυχρονιάδη), ζητώντας να διοριστούν στο Δημόσιο απ’ το παράθυρο οι στρατιές των (διακομματικών) πελατειακών σχέσεων, που ζητάνε χωρίς ντροπή να σταματήσουν τις ισότιμες για όλους τους ανέργους προκηρύξεις και διαδικασίες που προβλέπονται από το Σύνταγμα, για προσλήψεις στους Δήμους.
Για τους «προστάτες» των ρουσφετιών οι τίμιοι άνεργοι νέοι, που δεν θέλουν να συρθούν στους διαδρόμους των διεφθαρμένων διακομματικών πολιτικών προσώπων, δεν έχουν δικαιώματα.
Και οι πολίτες που δουλεύουν σαν σκυλιά στον ιδιωτικό τομέα με τον καθημερινό φόβο της απόλυσης, πληρώνοντας από τον μισθό τους τα υπεράριθμα διακομματικά ρουσφέτια και τους διορισμένους από το παράθυρο συμβασιούχους των οικογενειών των Δημοτικών Σύμβουλων, τι είναι… ηλίθιοι;
Και πόσο θα αντέξουν και θα ανέχονται να πληρώνουν τις παρανομίες τους;
Και μετά αναρωτιόμαστε πώς και ποιοι βούλιαξαν και κατέστρεψαν αυτή τη χώρα.
Δορύλαος Κλαπάκης
