Τους λόγους για τους οποίους καταψήφισε την εισήγηση για το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο Κηφισιάς εξήγησε ο δημοτικός σύμβουλος Σταύρος Ζαπάντης.
Στην τοποθέτησή του εξέφρασε τη θεσμική του διαφωνία για την διαδικασία, που, όπως σημείωσε περιορίζει το δημοτικό συμβούλιο σε εισηγητικό ρόλο, πρόσθεσε πως πρόκειται για μια εισήγηση, που δεν περιλαμβάνει προτάσεις αιρετών, εκπροσώπων φορέων και πολιτών, ενώ ξεκαθάρισε πως «το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο δεν πρέπει να αποτελεί απλώς μια τεχνική μελέτη. Πρέπει να είναι ένα κοινό όραμα για το πώς θέλουμε να ζήσουμε τις επόμενες δεκαετίες».
Σε ανακοίνωσή του ο κ. Ζαπάντης αναφέρει:
«Στο χθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο καταψήφισα την εισήγηση για το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΤΠΣ) της Κηφισιάς, γιατί πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της πόλης μας ούτε διασφαλίζει ότι το μέλλον της θα σχεδιαστεί με τη συμμετοχή των κατοίκων και των θεσμικών φορέων της.
Η δημοτική αρχή επέλεξε ουσιαστικά να αποκρύψει τη θεσμοθετημένη δημόσια διαβούλευση που προέβλεπε το Υπουργείο. Αντ’ αυτού συγκρότησε μια Επιτροπή, η οποία εργάστηκε για πολλούς μήνες, αλλά σε μεγάλο βαθμό δημιουργήθηκε για να «νομιμοποιήσει» τα προαποφασισμένα…
Οι αιρετοί, οι τεχνικοί σύμβουλοι και κυρίως οι εκπρόσωποι των εξωραϊστικών συλλόγων αφιέρωσαν αμέτρητες ώρες εργασίας στην Επιτροπή, κατέθεσαν τεκμηριωμένες προτάσεις και υπερασπίστηκαν με συνέπεια όχι μόνο τις γειτονιές τους αλλά συνολικά τον χαρακτήρα της Κηφισιάς.
Δυστυχώς, μεγάλο μέρος των προτάσεών τους δεν αποτυπώθηκε στην τελική μελέτη.
Το ίδιο συνέβη και με τις ανησυχίες των πολιτών, οι οποίοι έδωσαν δυναμικό «παρών» στο Δημοτικό Συμβούλιο. Άκουσαν γενικές διαβεβαιώσεις ότι οι απόψεις τους θα ληφθούν υπόψη, χωρίς όμως να υπάρχει καμία ουσιαστική δέσμευση.
Το βασικό πρόβλημα είναι θεσμικό.
Ο μελετητής του ΤΠΣ δεν λογοδοτεί στον Δήμο ούτε στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας…
Επιπλέον, η απόφαση που έλαβε το Δημοτικό Συμβούλιο έχει μόνο γνωμοδοτικό χαρακτήρα και μπορεί τελικά να μην υιοθετηθεί.
Κατά την άποψή μου, το μέλλον της Κηφισιάς δεν μπορεί να αποφασίζεται ερήμην της ίδιας της πόλης.
Το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο πρέπει να αποτελεί προϊόν ουσιαστικής συμμετοχής της τοπικής κοινωνίας και όχι μια διαδικασία στην οποία ο Δήμος έχει περιορισμένο ρόλο.
Χαρακτηριστικό είναι ότι άλλοι Δήμοι επέλεξαν διαφορετικό δρόμο. Ο Δήμος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης προχώρησε στην εκπόνηση δικής του μελέτης, ώστε ο σχεδιασμός να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες της περιοχής του.
Αυτό πιστεύω ότι οφείλουμε να κάνουμε και στην Κηφισιά.
Να αποκτήσουμε ένα πραγματικό σχέδιο για την πόλη μας, βασισμένο στις ανάγκες των κατοίκων, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην ιστορική ταυτότητα της Κηφισιάς και στη βιώσιμη ανάπτυξη των επόμενων δεκαετιών.
Για τους λόγους αυτούς καταψήφισα την εισήγηση και στην ομιλία που ακολουθεί εξηγώ αναλυτικά τους λόγους της απόφασής μου
Τοποθέτηση Σταύρου Ζαπάντη για το Νέο Τοπικο Πολεοδομικο Κηφισιας
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αγαπητοί συμπολίτες,
Σήμερα καλούμαστε να εκφράσουμε τη γνώμη μας για το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο της Κηφισιάς.
Πρόκειται ίσως για το σημαντικότερο αναπτυξιακό και χωροταξικό εργαλείο που θα καθορίσει το μέλλον της πόλης μας για τις επόμενες δεκαετίες.
Η απόφασή μου να καταψηφίσω την εισήγηση δεν είναι εύκολη.
Δεν καταψηφίζω επειδή θεωρώ ότι η Κηφισιά δεν χρειάζεται ένα σύγχρονο Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο. Αντίθετα, πιστεύω ότι το χρειάζεται όσο ποτέ. Καταψηφίζω όμως γιατί θεωρώ ότι ο τρόπος με τον οποίο εκπονήθηκε, αλλά και σημαντικά σημεία του περιεχομένου του, δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της πόλης και των κατοίκων της.
Και θα δικαιολογήσω την ψήφο μου:
Πρώτον, διαφωνώ θεσμικά με τον τρόπο που οργανώθηκε συνολικά η διαδικασία.
Το Δημοτικό Συμβούλιο, το ανώτατο δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο της πόλης, περιορίζεται ουσιαστικά σε έναν απλό εισηγητικό ρόλο. Θεωρώ ότι για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, που καθορίζει το μέλλον της Κηφισιάς, ο Δήμος και το Δημοτικό Συμβούλιο θα έπρεπε να έχουν ουσιαστικό και καθοριστικό λόγο και όχι απλώς να διατυπώνουν απόψεις που μπορούν εύκολα να αγνοηθούν.
Παράλληλα, διαφωνώ με την επιλογή του Υπουργείου Περιβάλλοντος να αναθέσει στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας τη διαδικασία ανάθεσης των μελετών.
Το ΤΕΕ επιτελεί έναν σημαντικό θεσμικό ρόλο, όμως εκπροσωπεί κυρίως τον τεχνικό κόσμο, τους μηχανικούς, τις κατασκευαστικές εταιρείες και γενικότερα την αγορά των κατασκευών. Τα συμφέροντα αυτά δεν ταυτίζονται πάντοτε με τις ανάγκες μιας τοπικής κοινωνίας, η οποία ζητά περισσότερο πράσινο, προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, καλύτερη ποιότητα ζωής και λιγότερη άναρχη δόμηση.
Δεύτερον, οι λόγοι που με οδήγησαν πριν από λίγες εβδομάδες στην παραίτησή μου από την Επιτροπή ΤΠΣ εξακολουθούν να ισχύουν στο ακέραιο.
Είχα επισημάνει ότι η Επιτροπή δεν λειτουργούσε ως όργανο ουσιαστικής διαβούλευσης και λήψης αποφάσεων. Δεν υπήρχαν πραγματικές ψηφοφορίες, δεν υπήρχε δυνατότητα ουσιαστικής συνδιαμόρφωσης και πολλές φορές υπήρχε η αίσθηση ότι οι βασικές επιλογές ήταν ήδη προαποφασισμένες.
Παραιτήθηκα γιατί δεν επιθυμούσα η συμμετοχή μου να χρησιμοποιείται ως άλλοθι μιας διαδικασίας στην οποία δεν υπήρχε πραγματική δυνατότητα παρέμβασης.
Τρίτον, δεν μπήκαν προτάσεις των συλλόγων της Πόλης που συμμετείχαν στην Επιτροπή, όπως:
-Να μην επιτρέπεται η επέκταση των υπογείων πέραν του περιγράμματος κάλυψης του κτιρίου.
-Να απαγορεύεται η πλήρης εκσκαφή του οικοπέδου πέραν της απολύτως απαραίτητης για την ανέγερση του κτιρίου.
-Ο υποχρεωτικά ακάλυπτος χώρος των οικοπέδων και των προκηπίων να παραμένει, τουλάχιστον κατά τα 2/3 χωρίς επίστρωση για να δύναται να φυτευτεί.
-Ως μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος και ως μέγιστος αριθμός ορόφων, για όλη τη δημοτική ενότητα Κηφισιάς του Δήμου Κηφισιάς να ορίζονται αντίστοιχα τα 11,00 μέτρα (10,50μ. στην περίπτωση του Παραδοσιακού Τμήματος) και οι τρεις όροφοι.
-Να μην επιτρέπεται η αύξηση του ανώτατου Συντελεστή δόμησης που ορίζεται στο ΤΠΣ μέσω οιασδήποτε κατασκευής.
-Να γίνεται αυστηρός έλεγχος όλων των αιτήσεων για άδεια κατεδάφισης, με επιτόπου αυτοψία από το Συμβούλια Αρχιτεκτονικής, όπως ίσχυε παλαιότερα.
-Η ελάχιστη απόσταση των κτιρίων από όλα τα όρια του οικοπέδου να ορίζεται ως Δ = 4μ.+ 0,10* Υψος του κτιρίου= 4,10μ.
-Η διατήρηση της πρασιάς να είναι υποχρεωτική, δηλαδή με φύτευση και χωρίς μόνιμες κατασκευές.
-Να απαγορεύεται η κατασκευή κτιρίων με pilotis.
-Η διατήρηση της πρασιάς να είναι υποχρεωτική, δηλαδή με φύτευση και χωρίς μόνιμες κατασκευές.
– και την αξιοποίηση του Κηφισού.
Τέταρτον, πολλές από τις τελικές προτάσεις της μελέτης δεν με βρίσκουν σύμφωνο, ενώ παράλληλα απουσιάζουν σημαντικές παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να αλλάξουν ουσιαστικά την εικόνα της Κηφισιάς.
Παράλληλα δεν ενσωματώθηκαν σημαντικές ιδέες που υπήρχαν στα αρχικά σενάρια των ίδιων των μελετητών, όπως:
-η δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου στο Αρχαίο Λατομείο Πεντέλης,
-η βελτίωση της πρόσβασης στο Νοσοκομείο Αγίων Αναργύρων,
-η ανάπλαση του ρέματος Πύρνα – Κοκκιναρά με ανάδειξη του Σπηλαίου «Άνδρο Μουσών» και των Ασκηταριών,
-η δημιουργία θεματικών ιστορικών και πολιτιστικών διαδρομών,
αλλά και η αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων κτιρίων ως χώρων πολιτισμού και εκθέσεων.
Πέμπτον, δεν συμπεριλήφθηκαν πολλές από τις προτάσεις που προσωπικά κατέθεσα που βασίζονταν σε ολοκληρωμένες μελέτες του Δήμου, στο ΣΒΑΚ, στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SPARCS και σε άλλες στρατηγικές μελέτες που έχουν ήδη χρηματοδοτηθεί.
Αναφέρω ενδεικτικά:
-Την υπογειοποίηση της οδού Χαριλάου Τρικούπη κάτω από το Άλσος Συγγρού, ώστε να συνδεθεί με τη Λεωφόρο Κηφισίας και να αποσυμφορήσει το κέντρο της πόλης και βασικούς οδικούς άξονες.
-Τη δημιουργία Mobility Hubs, δηλαδή κόμβων που θα συνδέουν όλα τα μέσα μετακίνησης.
-Τη δημιουργία χώρων Park and Ride, ώστε οι οδηγοί να αφήνουν τα οχήματά τους και να συνεχίζουν με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, μειώνοντας την κυκλοφοριακή συμφόρηση.
-Την εφαρμογή της σύγχρονης ευρωπαϊκής αντίληψης των Super Blocks, που αποδίδουν περισσότερο δημόσιο χώρο στους πεζούς, στα παιδιά, στο ποδήλατο, στους περιπατητές και στους αθλούμενους, στην αναψυχή και στο πράσινο.
-Τη δημιουργία του μεγάλου περιπάτου κατά μήκος του ρέματος, από την Κηφισίας και την οδό Μουσών μέχρι την Ξενίας και την Ευαγγελιστρίας, καθώς και την ανάδειξη του περιπάτου στις Αδάμες κατά μήκος του Κηφισού.
Όλες αυτές οι παρεμβάσεις θα έδιναν στην Κηφισιά μια νέα ταυτότητα, περισσότερο ανθρώπινη, περισσότερο βιώσιμη και περισσότερο φιλική προς τον κάτοικο.
Κλείνοντας, θέλω να τονίσω ότι η σημερινή μου ψήφος δεν στρέφεται απέναντι στον θεσμό του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου.
Αντιθέτως, πιστεύω βαθιά στον ολοκληρωμένο χωρικό σχεδιασμό.
Πιστεύω όμως σε έναν σχεδιασμό που γεννιέται από την κοινωνία και όχι πίσω από κλειστές πόρτες.
Σε έναν σχεδιασμό που δίνει ουσιαστικό λόγο στην Αυτοδιοίκηση και στους πολίτες και δεν περιορίζει τον Δήμο σε έναν απλό γνωμοδοτικό ρόλο.
Η Κηφισιά δεν είναι μια οποιαδήποτε πόλη.
Είναι μια ιστορική κηπούπολη, με μοναδικό φυσικό περιβάλλον, πολιτιστική κληρονομιά και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική ταυτότητα. Έχουμε χρέος να την παραδώσουμε στα παιδιά μας καλύτερη από ό,τι την παραλάβαμε. Το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο δεν πρέπει να αποτελεί απλώς μια τεχνική μελέτη. Πρέπει να είναι ένα κοινό όραμα για το πώς θέλουμε να ζήσουμε τις επόμενες δεκαετίες.
Δυστυχώς, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη πρόταση δεν ανταποκρίνεται σε αυτή τη φιλοσοφία.
Γι’ αυτό, με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης μου απέναντι στους συμπολίτες μας, καταψηφίζω την εισήγηση και δεσμεύομαι ότι θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για μια Κηφισιά πιο πράσινη, πιο λειτουργική, πιο ανθρώπινη και πιο βιώσιμη.
Μια πόλη που θα σχεδιάζεται με τους πολίτες και για τους πολίτες».
