Καταστρατήγηση
Το βέβαιο είναι ότι η αποσπασματική διαδικασία χαρακτηρισμού των εκτάσεων, την οποία ο νομοθέτης θέσπισε ως προσωρινό μέτρο μέχρι τη σύνταξη δασολογίου, έχει οδηγήσει κατά γενική ομολογία σε καταστρατήγηση του νόμου και σε διαφορετική αντιμετώπιση όμοιων περιπτώσεων.
Το αποτέλεσμα όπως το γνωρίζουμε όλοι ήταν η αυθαίρετη μεταβολή δασικών εκτάσεων σε χορτολιβαδικές ή οικοδομήσιμες.
Το μεγάλο στοίχημα βέβαια για το ΥΠΕΚΑ αυτή τη στιγμή να προχωρήσει γρήγορα μετά την ανάρτηση και η φάση των αντιρρήσεων.
Η ανάρτηση των χαρτών θα γίνει σε φυσική και ηλεκτρονική μορφή και όσοι έχουν αντιρρήσεις μπορούν μέσα σε 45 μέρες να υποβάλουν τις ενστάσεις τους είτε ηλεκτρονικά είτε μέσω των ΚΕΠ.
Η υπουργός τόνισε ότι με αυτόν τον τρόπο ο πολίτης δεν χρειάζεται να μεταβεί στις υπηρεσίες και εξοικονομείται χρόνος στο προσωπικό των δασαρχείων, προκειμένου να προχωρήσουν το έργο του ελέγχου των δασικών χαρτών. Και παρά το γεγονός ότι το υπουργείο έχει ξεκαθαρίσει ότι οι αντιρρήσεις δεν μπορεί να αφορούν το ιδιοκτησιακό, θα περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποιοι και για ποιους λόγους τελικά θα εκφράσουν αντιρρήσεις.
Στην περίπτωση που δεν υπάρχουν αντιρρήσεις για κάποιον αναρτημένο χάρτη, αυτός θα κυρώνεται αυτομάτως, θα δημοσιεύεται σε ΦΕΚ και θα είναι πλέον οριστικός.
Όλα αυτά όμως θα πρέπει να δούμε πως θα εφαρμοστούν στην πράξη…
Το διαρκές «δράµα» των δασικών χαρτών
Η πρώτη συστηματική προσπάθεια για την καταγραφή των δασών και των δασικών εκτάσεων της χώρας έγινε με τους λεγόμενους «Κτηματικούς Χάρτες» (ν. 248/1976).
Τους χάρτες θα συνέτασσαν ειδικά συνεργεία κτηματογράφησης από την κρατική Δασική Υπηρεσία. Η προσπάθεια όμως δεν ευοδώθηκε.
Η κατάρτιση των δασικών χαρτών όπως τους γνωρίζουμε σήμερα επανέρχεται το 1998, στο πλαίσιο του δεύτερου νόμου για το Εθνικό Κτηματολόγιο (2664/1998).
Με τον νόμο αυτό ιδρύονται τμήματα δασικών χαρτογραφήσεων στις διευθύνσεις δασών των Περιφερειών και των νομών και καθορίζονται οι διαδικασίες σύνταξης, ελέγχου, ανάρτησης και κύρωσης των δασικών χαρτών.
Η εκπόνηση των πρώτων δασικών χαρτών ξεκίνησε ένα έτος αργότερα, χρηματοδοτούμενη από το Εθνικό Κτηματολόγιο, αλλά κανένας χάρτης δεν κυρώθηκε ποτέ.
Βασική αιτία ήταν η αλλαγή τής νομοθεσίας (προέκυψε η «δασοκτόνο» ρύθμιση Δρυ) για το τι θεωρείται δάσος και επομένως θα έπρεπε να καταρτιστούν από την αρχή.
Η ρύθμιση Δρυ καταργήθηκε πρόσφατα και το ΥΠΕΚΑ με το σχέδιο Νόμου για τους δασικούς χάρτες και το Πράσινο Ταμείο επιδιώκει να γυρίσει σελίδα στην πονεμένη ιστορία των δασικών χαρτών.
