Γράφει η Ειρήνη Κερμετζόγλου
Παιδίατρος, Παιδοενδοκρινολόγος, Παιδοδιαβητολόγος
Ανακρέοντος 8, Νέα Ερυθραία
www. endocrinologyforkids.gr
H διάγνωση του σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1 σε ένα παιδί, μπορεί να προκαλέσει φόβο, αγωνία και πολλά ερωτήματα. Τι αλλάζει από εδώ και πέρα; Θα μπορεί να πηγαίνει σχολείο, να αθλείται και να απολαμβάνει την καθημερινότητά του; Η απάντηση είναι αισιόδοξη.
Τι είναι ο Διαβήτης Τύπου 1;
Ο Διαβήτης Τύπου 1 είναι αυτοάνοσο νόσημα. Το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη, την ορμόνη που βοηθά τη γλυκόζη να περάσει από το αίμα στα κύτταρα και να χρησιμοποιηθεί ως ενέργεια.
Δεν προκαλείται από την κατανάλωση γλυκών, την κακή διατροφή ή την έλλειψη άσκησης. Το παιδί και οι γονείς του δεν ευθύνονται για την εμφάνισή του και δεν πρέπει να αισθάνονται ενοχή.
Ποια σημάδια πρέπει να προσέξουμε;
Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν σχετικά γρήγορα. Έντονη δίψα, συχνή ούρηση ή ξαφνική νυχτερινή ενούρηση, ανεξήγητη απώλεια βάρους, αυξημένη πείνα και ασυνήθιστη κόπωση, είναι σημάδια που χρειάζονται προσοχή και άμεση επικοινωνία με παιδίατρο.
Η έγκαιρη διάγνωση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπορεί να προλάβει τη διαβητική κετοξέωση, μια σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή. Αν, ιδιαίτερα μαζί με τα παραπάνω συμπτώματα, το παιδί παρουσιάσει εμετούς, κοιλιακό πόνο, βαθιά ή γρήγορη αναπνοή, έντονη υπνηλία ή σημαντική επιδείνωση της κατάστασής του, χρειάζεται επείγουσα ιατρική αξιολόγηση.
Η καθημερινότητα συνεχίζεται
Η αντιμετώπιση βασίζεται στην καθημερινή χορήγηση ινσουλίνης και στην παρακολούθηση της γλυκόζης. Οι αισθητήρες συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM) και οι σύγχρονες αντλίες ινσουλίνης έχουν διευκολύνει σημαντικά την καθημερινή διαχείριση.
Καθοριστικός είναι και ο ρόλος του σχολείου. Η ενημέρωση των εκπαιδευτικών και η συνεργασία με την οικογένεια και τη θεραπευτική ομάδα δημιουργούν ένα ασφαλές περιβάλλον, ώστε το παιδί να συμμετέχει ισότιμα στο μάθημα, στο παιχνίδι, στις εκδρομές και στον αθλητισμό.
Πάνω απ’ όλα, παραμένει παιδί
Ο Διαβήτης Τύπου 1 αποτελεί μέρος της ζωής ενός παιδιού, αλλά δεν είναι η ταυτότητά του και δεν καθορίζει το μέλλον του.
Τα παιδιά με Διαβήτη δεν χρειάζονται οίκτο ή αποκλεισμό. Χρειάζονται γνώση, κατανόηση, αποδοχή και ενθάρρυνση, ώστε να μεγαλώνουν με αυτοπεποίθηση, να θέτουν στόχους και να κυνηγούν τα όνειρά τους.
Πριν από τον Διαβήτη, πάνω από τον Διαβήτη και πέρα από τον Διαβήτη, είναι απλώς παιδιά!
