Γράφει η Ιφιγένεια Καψάλη
Ενδοκρινολόγος – Διαβητολόγος
– Πεύκη: Χρυσοστόμου Σμύρνης 68, τηλ.: 210.612.0539
– Μαρούσι Όθωνος 4, τηλ.: 210.802.7566
κιν.: 693.236.3662
www. ormones.gr
Ως Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης (ΣΔΚ) ορίζεται η δυσανεξία στη γλυκόζη ποικίλου βαθμού με έναρξη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, συνήθως στο δεύτερο τρίμηνο.
Η φυσιολογική κύηση χαρακτηρίζεται από σημαντικές αλλαγές στον μεταβολισμό των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεïνών ώστε να καλυφθούν οι αυξημένες ενεργειακές ανάγκες για τη σωστή ανάπτυξη του εμβρύου. Ο πλακούντας παράγει ορμόνες (αυξητική ορμόνη, προγεστερόνη, ανθρώπινο πλακουντιακό αντιγόνο, κορτιζόλη, λεπτίνη, χοριακή γοναδοτροπίνη κ.ά.) που προκαλούν αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης στους διάφορους ιστούς της μητέρας, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα.
Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο, προοδευτικά, με την εξέλιξη της εγκυμοσύνης, αλλά υποχωρεί σχεδόν πάντα αμέσως μετά τον τοκετό.
Φυσιολογικά, αυτή η σταδιακά επιδεινούμενη αντίσταση στην ινσουλίνη αντιρροπείται με την αυξημένη έκκριση της ινσουλίνης από το πάγκρεας της μητέρας, η οποία στο τρίτο 3μηνο φτάνει να διπλασιάζεται σε σχέση με τα επίπεδα πριν την εγκυμοσύνη.
Στην περίπτωση, όμως, που υπάρχει μια συνήθως κληρονομική προδιάθεση για Σακχαρώδη Διαβήτη, το πάγκρεας της μητέρας αδυνατεί να ανταπεξέλθει σε αυτές τις μεταβολικές διεργασίες αύξησης των ενεργειακών αναγκών, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη της υπεργλυκαιμίας, δηλαδή αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Μητρικές και εμβρυϊκές επιπλοκές
Οι μητρικές επιπλοκές περιλαμβάνουν υπέρταση, αυξημένο κίνδυνο αποβολής, προεκλαμψία, δυστοκία, πρόωρο τοκετό, ανάπτυξη Σακχαρώδους Διαβήτη μετά την εγκυμοσύνη κ.ά.
Οι εμβρυϊκές επιπλοκές περιλαμβάνουν μακροσωμία, Διαβήτη και παχυσαρκία στην παιδική ηλικία, νεογνική υπογλυκαιμία, υδράμνιο, αυξημένη περιγεννητική θνησιμότητα, συγγενείς δυσπλασίες, σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας και ενδομήτριο θάνατο.
Διάγνωση και θεραπευτική αγωγή
Η διάγνωση γίνεται, συνήθως, με την καμπύλη σακχάρου κατά την 24η – 28η εβδομάδα κύησης με συγκεκριμένα και πολύ αυστηρά κριτήρια.
Ο ΣΔΚ πρέπει να παρακολουθείται από την ίδια τη μητέρα με αυτοέλεγχο προ και μετά των γευμάτων, έτσι ώστε να προσαρμόζει με τη βοήθεια του θεράποντα Ενδοκρινολόγου, άμεσα τόσο τη διατροφή όσο και τη φαρμακευτική θεραπεία.
Ο ΣΔΚ πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα και πολύ αποτελεσματικά κυρίως για την αποφυγή των επιπτώσεων που μπορεί να έχει κυρίως για το έμβρυο, αλλά και για τη μητέρα.
Η θεραπεία του ΣΔΚ περιλαμβάνει τη στενή παρακολούθηση τόσο από τον θεράποντα Ενδοκρινολόγο όσο και από τον Γυναικολόγο, με εργαστηριακό έλεγχο τουλάχιστον κάθε μήνα (σάκχαρο νηστείας, γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, γενική αίματος και ούρων), έλεγχος σακχάρων αυτοελέγχου, αρτηριακής πίεσης, αύξησης σωματικού βάρους, υπέρηχος εμβρύου κ.ά.), την ειδική διατροφή (πολλά και μικρά γεύματα, πολλά φρούτα και λαχανικά, απαγόρευση γλυκών και πολύ λιπαρών τροφών), τη θεραπεία με ινσουλίνη, όπου χρειάζεται, έτσι ώστε να επιτευχθεί ένα προφίλ γλυκόζης παρόμοιο με αυτό των μη διαβητικών εγκύων, και την ήπια άσκηση (περπάτημα, πιλάτες, κολύμβηση), όπου επιτρέπεται από τον θεράποντα γυναικολόγο.
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης είναι μια πολύπλοκη και εν δυνάμει επικίνδυνη παθολογική κατάσταση τόσο για το έμβρυο όσο και για τη μητέρα. Σήμερα, όμως, έχουμε τη δυνατότητα της πολύ έγκαιρης διάγνωσης, αλλά και της σωστής και αποτελεσματικής αντιμετώπισης, με τη συνεργασία της ασθενούς, του εξειδικευμένου Ενδοκρινολόγου και του Γυναικολόγου, με αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση των πιθανών επιπλοκών τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης όσο και κατά την έκβαση του τοκετού.
