Σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, υπάρχουν κάποιες μορφές που παραμένουν σταθερές – όχι μόνο ως σύμβολα μιας άλλης εποχής, αλλά ως ζωντανά κομμάτια της πολιτιστικής μας ταυτότητας. Ο Γιώργος Κωνσταντίνου είναι ένας από αυτούς. Με μια πορεία που εκτείνεται σε πάνω από έξι δεκαετίες, ο αγαπημένος ηθοποιός έχει γράψει τη δική του ιστορία στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ λίγο πριν ανέβει στη σκηνή του θεάτρου «Αλίκη Βουγιουκλάκη» των Άνω Βριλησσίων για να υποδυθεί τον Λουκά, τον ονειροπόλο ήρωα που γέννησε η γραφίδα του Κώστα Μουρσελά στο φημισμένο και εμβληματικό έργο του «Εκείνος κι εκείνος».
Ο μεγάλος μας ηθοποιός αναφέρεται στο βαθύτερο νόημα του έργου, που αποτελεί έναν ύμνο στην ποιητική αλητεία, τη «σουρεάλ λογική σκέψη» και το ελεύθερο χιούμορ και εκφράζει την ευγνωμοσύνη του για το κοινό που συνεχίζει να τον στηρίζει και να τον αγαπά.
Συνέντευξη ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ
Έχετε ξαναπαίξει στο θέατρο «Αλίκη Βουγιουκλάκη» στα Βριλήσσια;
Φυσικά. Είναι ένα πανέμορφο θέατρο και χαίρομαι πάρα πολύ που θα βρεθούμε εκεί.
Μέχρι να έρθετε στα ανοικτά θέατρα της Αττικής για να παρουσιάσετε το έργο και στα μέρη μας, παίξατε σε αρκετές θεατρικές «πιάτσες» ανά την Ελλάδα. Πώς ήταν η εμπειρία της φετινής περιοδείας;
Έχω κάνει άλλες 30 περιοδείες στην καριέρα μου. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι αυτή ήταν μια από τις καλύτερες, γιατί η ομάδα της δουλειάς αυτή είναι τόσο φιλική και αγαπητή. Ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Δημήτρης Σταρόβας, η Σοφία Μανωλάκου… Είναι όλοι τους εξαιρετικοί! Περάσαμε πολύ ωραία γιατί «φρόντιζε» ο ένας τον άλλον. Φυσικά, το χιούμορ και η πλάκα πήγαινε και ερχόταν..
Τι σας τράβηξε στο έργο «Εκείνος και Εκείνος»;
Είναι ένα έργο που είχα ξαναπαίξει για λίγες παραστάσεις με τον Αλέξανδρο Ρήγα πριν από λίγα χρόνια. Ένα έργο αγαπητό αλλά και ιδιαίτερο, κάτι που το κάνει διαχρονικό. Έχει μια δόση σουρεάλ – θυμίζει λίγο το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Μπέκετ.
Πώς νιώθετε να επικοινωνεί το έργο με το σημερινό κοινό;
Όπου και αν παίξαμε μέχρι τώρα, ο κόσμος στο τέλος σηκωνόταν όρθιος και χειροκροτούσε για ώρα. Χωρίς ίχνος υπερβολής, κάθε εμφάνισή μας ήταν θριαμβευτική.
Για ποιον λόγο πιστεύετε;
Το έργο μιλάει κατευθείαν στην καρδιά του κοινού γιατί είναι διαχρονικό. Μιλάει για τη σουρεάλ φιλοσοφία δυο ανθρώπων που θέλουν να ζουν ελεύθεροι, είναι ενάντια στο σύστημα και συνέχεια ονειροβατούν. Στην ουσία, είναι δυο άνθρωποι απλοί και φτωχοί. Είναι περιπατητές, χωρίς να είναι αλήτες και διαθέτουν μια βαθιά φιλοσοφημένη σκέψη. Το βιβλίο του Κώστα Μουρσελά είναι εξαιρετικό. Θυμάμαι πόσο με είχε εντυπωσιάσει όταν το διάβαζα!
Όσον αφορά στη θεατρική μεταφορά του, πρέπει να σας πω ότι η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα το έχει απογειώσει.
Το έργο έχει σατιρικό και φιλοσοφικό χαρακτήρα. Τι συμβολίζουν οι δυο ήρωες;
Ο Σόλων και ο Λουκάς κουβαλούν το όνειρο πολλών ανθρώπων, επομένως και θεατών της παράστασης. Πράγματα που ο κόσμος έχει ονειρευτεί αλλά δεν μπορούν να γίνουν, καθώς είναι ουτοπικά. Εκεί έγκειται και ο συμβολισμός του έργου.
Το έργο συνδυάζει μια συγκίνηση και ένα απίθανο χιούμορ τόσο ωραία που ο κόσμος χτυπιέται κάτω από τα γέλια! Από την άλλη, βέβαια, στο τέλος ο κόσμος κλαίει…
Τι θα έλεγαν για τη σημερινή Ελλάδα ο Σόλων και ο Λουκάς;
Δεν θα μιλούσαν μόνο για την Ελλάδα. Θα μιλούσαν για την παγκοσμιοποίηση, για θέματα που δεν αγγίζουν μόνο τη χώρα μας, καθώς οι ήρωες του Μουρσελά περιγράφουν μια παγκόσμια πραγματικότητα.
Οι ήρωες του έργου δεν θέλουν να είναι μέσα στο σύστημα, το οποίο ο Μουρσελάς παρομοιάζει με ένα «αυγό». Μέσα σε αυτό το «αυγό» μπορεί να περνάς ωραία (να έχεις τους φίλους σου και ένα πιάτο φαγητό) αλλά έχεις και τη ρουτίνα της καθημερινότητας και την υποταγή του συστήματος. Δεν μπορείς να δημιουργήσεις, να στοχαστείς, να ονειρευτείς… Δεν μπορείς -εάν το θέλεις- να χορέψεις στη βροχή, να βλέπεις τα αστέρια, να ερωτεύεσαι και να αγαπάς δίχως όρια. Όλα αυτά, δηλαδή, που συνθέτουν την ευτυχία στη ζωή.
Τι θα θέλατε να κρατά ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;
Θα ήθελα να γελάσει αλλά και να προβληματιστεί. Η παράσταση είναι έτσι δομημένη που δεν είναι καθόλου κουραστική. Διαθέτει έναν καταιγισμό σκηνών, οι οποίες αναφέρονται σε διαφορετικά πράγματα, χωρίς το έργο να ξεφεύγει από το θέμα του που είναι η ελευθερία.
Θα ήθελα να σας πω ότι το έργο θα συνεχιστεί και τον φετινό χειμώνα στο θέατρο «Αργώ» με το ίδιο καστ.
Έχετε διανύσει μια εξαιρετικά μακρά και επιτυχημένη καριέρα. Τι σας κρατά ενεργό καλλιτεχνικά μέχρι και σήμερα;
Το θέατρο. Χωρίς αυτό εγώ δεν θα μπορούσα να έχω ζωή. Μπορεί να είμαι αρκετά μεγάλος, αλλά το θέατρο με κάνει να νιώθω πως είμαι 40 χρονών, πως θέλω να δημιουργήσω και άλλα πράγματα. Και αυτό θα προσπαθήσω να κάνω όσο μπορέσω μέσα στα επόμενα χρόνια…
Αν είχατε την ευκαιρία να μιλήσετε με τον νεότερο εαυτό σας όταν ξεκινούσατε, τι θα του λέγατε;
Θα του έλεγα «είναι αδύνατον να φανταστείς μέχρι πού θα φτάσεις»! Θεωρώ μεγάλο κέρδος το γεγονός ότι ο κόσμος με αγαπάει και με σέβεται μετά από τόσα χρόνια. Βέβαια, πρέπει να πω ότι για να σε σέβεται ο θεατής, πρέπει να τον σέβεσαι κι εσύ.
INFO
Η παράσταση «Εκείνος κι εκείνος» θα παρουσιαστεί στο θέατρο «Αλίκη Βουγιουκλάκη» στα Άνω Βριλήσσια την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου στις 21.15 στο πλαίσιο του 36ου Φεστιβάλ Βριλησσίων.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Κώστας Μουρσελάς
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ρήγας
Σκηνικά: Γιάννης Σπανόπουλος
Κοστούμια: Κώστας Γιαννιώτης
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Σταματοπούλου
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Κωνσταντίνου, Λεωνίδας Κακούρης, Δημήτρης Σταρόβας και Σοφία Μανωλάκου.
Γενική είσοδος 22 ευρώ & μειωμένο 18 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, άνω των 65 ετών, ΑμεΑ, παιδικό από 6 έως 12 ετών)
Προπώληση : more.com
Ώρα έναρξης: 21:15
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΑΜΑΡΥΣΙΑ
