Συγγραφέας: Χέιρτ Μακ
Έκδοση: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Μετάφραση από τα ολλανδικά: Ινώ βαν Ντάικ-Μπαλτά
Κατηγορία: Δοκίμια – Μελέτες – Μαρτυρίες
ISBN: 9789605019570
Σελίδες: 144
Τιμή: 9,90 ευρώ
* * *
Ο διακεκριμένος ολλανδός δημοσιογράφος και συγγραφέας Χέιρτ Μακ κάνει ένα ταξίδι στα μονοπάτια της κρίσης ανατρέχοντας στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία και αναλύοντας με οξύνοια και καθαρή ματιά πώς η Ευρώπη βρέθηκε στη θέση στην οποία είναι σήμερα.
Με αφορμή την περίπτωση της Ελλάδας, ο Μακ καταγράφει με κριτική διάθεση τη χαλαρή ατμόσφαιρα που έως πρόσφατα επικρατούσε ανάμεσα στους ευρωπαίους ηγέτες, τις λίγο πολύ τυχαίες και επιπόλαιες αποφάσεις που λαμβάνονταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς να έχουν προβλεφθεί δικλείδες ασφαλείας και καταλήγει ότι η ευρωκρίση δεν είναι οικονομική, αλλά κυρίως πολιτική.
Η διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως τη γνωρίζουμε τώρα, σύμφωνα με τον Μακ είναι πιθανή, αλλά ο συγγραφέας διατηρεί την αισιοδοξία ότι ακόμα κι αν αυτό συμβεί θα υποκατασταθεί από άλλες μορφές συνεργασίας.
Λίγα λόγια για το συγγραφέα
Ο Χέιρτ Μακ γεννήθηκε το 1946 στο Φρίσλαντ της Ολλανδίας. Ασχολήθηκε επί χρόνια με τη δημοσιογραφία. Τα βιβλία του γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία στην πατρίδα του και έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν επίσης: Στη Γέφυρα του Γαλατά, ένα μωσαϊκό της ζωής στην Κωνσταντινούπολη μέσα από τις ιστορίες των ανθρώπων που συναντιούνται στην περίφημη γέφυρα, Στην Ευρώπη: Ταξίδια στον 20ό αιώνα, το magnum opus του, ένα πανόραμα της ευρωπαϊκής ιστορίας. Τον Νοέμβριο 2009 κέρδισε το βραβείο Otto von der Gablentz-Prize το οποίο δίνεται σε άτομα που έχουν συμβάλει στην ανάπτυξη των καλών σχέσεων μεταξύ Ολλανδίας και Γερμανίας και στην ένωση της Ευρώπης.
Αποσπάσματα από το βιβλίο
«Είναι όντως η κακοδιαχείριση των διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων η κύρια αιτία αυτής της κρίσης; Όχι βέβαια, η Ελλάδα αντιπροσωπεύει μόλις το 3 τοις εκατό της ευρωπαϊκής οικονομίας. Αν είχαν αντιδράσει εγκαίρως, με σαφήνεια και νηφαλιότητα, τα ελληνικά προβλήματα, όσο σοβαρά κι αν ήταν, θα είχαν συγκρατηθεί, μέσα σ’ αυτή την τεράστια Ευρώπη. Θα χρειαζόταν να παρθούν μέτρα δύσκολα και οδυνηρά, για όλες τις πλευρές, αλλά η Ευρώπη θα είχε δείξει αποφασιστικότητα και θα είχε έτσι δημιουργήσει σαφήνεια και εμπιστοσύνη — καθώς και ένα καινούργιο μέλλον για τις δοκιμαζόμενες χώρες. (…) Γιατί, λόγου χάρη, δεν ακούς σχεδόν πουθενά ότι η εγκατάλειψη της νότιας πτέρυγας της Ευρώπης και η μέχρις εσχάτων τιμωρία χωρών όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και ίσως και η Ιταλία κι η Ισπανία, μακροπρόθεσμα θα έχει ασύλληπτες κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις; (…) Γιατί είναι κυρίως η γενιά που τώρα εισέρχεται στην κοινωνία των μεγάλων που θα πέσει θύμα αυτής της κρίσης. Αυτό επίσης βγάζει μάτι στην προσέγγιση αυτής της κρίσης∙ οι αποταμιευτές, οι συνταξιούχοι, οι άνθρωποι που έχουν κάποια χρήματα αντιμετωπίζονται ποικιλοτρόπως (…)
