Του Γιώργου Πάλλη
Αν. καθηγητής ΕΚΠΑ
Κάθε τόπος στην Ελλάδα, μικρός ή μεγάλος, έχει ένα καλό «πνεύμα», τον άνθρωπο που από αληθινό έρωτα προς τη γη του, συλλέγει ο,τιδήποτε συγκροτεί τη μνήμη και την ταυτότητά της – ιστορίες, παραδόσεις, παραμύθια και κάθε άλλο αποτύπωμα όσων πέρασαν από αυτή. Τέτοιος ήταν για το Μαρούσι ο Δημήτρης Μασούρης, που έφυγε από τη ζωή την περασμένη εβδομάδα, πλήρης ημερών.
Γεννήθηκε σε μια από τις παλιές οικογένειες του Αμαρουσίου και μεγάλωσε σε έναν μικρόκοσμο όπου το παρελθόν ήταν κάτι το ζωντανό και παρόν, με μεταφυσικές σχεδόν προεκτάσεις. Ως ενήλικας, ο Δημήτρης Μασούρης ευτύχησε να σπουδάσει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, κοντά σε σημαντικούς δασκάλους. Και έτσι, το προσωπικό τάλαντο, οι ευαισθησίες, τα βιώματα και η γνώση διασταυρώθηκαν και δημιούργησαν τον συγγραφέα που συγκέντρωσε και παρέδωσε έναν μεγάλο θησαυρό στην πατρώα γη του.
Με την έκδοση της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ από τον Ανδρέα Ζαγκλή, το 1965, βρήκε τον χώρο όπου ανέπτυξε το έργο του. Από τότε μέχρι και τον τελευταίο χρόνο της ζωής του, δημοσίευσε στις σελίδες της μερικές εκατοντάδες κείμενα στα οποία κατέγραψε ιστορικές στιγμές και φυσιογνωμίες, έθιμα, δοξασίες και παραμύθια – όλα όσα συνέθεταν τον βίο των παλαιών Μαρουσιωτών. Το πάθος για την πατρίδα του βρήκε και άλλες διεξόδους, όπως ομιλίες, διαλέξεις, ανακοινώσεις σε επιστημονικά συνέδρια και -το μείζον- βιβλία.
Το 1975 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Ιστορία του εν Αμαρουσίω καθεδρικού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (επί τη Εκατονταετηρίδι), όπου ο Δημήτρης Μασούρης συγκέντρωσε τις γνώσεις του για τον ιστορικό ναό αλλά και τις άλλες παλαιές εκκλησίες της πόλης. Το 2004, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο του Δήμου Αμαρουσίου, επί προεδρίας της Μαρούλας Χατζηδημητράκη, εξέδωσε τα Μαρουσιώτικα Ενθυμήματα, ένα τρίπτυχο με έθιμα, παραμύθια και δικά του ποιήματα. Από τις εκδόσεις της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ κυκλοφόρησαν τέλος το 2022 τα 37 Μαρουσιώτικα Παραμύθια, που είναι κατά τη γνώμη μου το σημαντικότερο και ωραιότερο από τα τρία αυτά βιβλία, καθώς παρουσιάζει με έναν ολοζώντανο, αφηγηματικό τρόπο, τα τοπικά παραδοσιακά παραμύθια που είχε ο ίδιος καταγράψει από ηλικιωμένους αφηγητές.
Το έργο του Δημήτρη Μασούρη θα παραμείνει σημείο αναφοράς για όλους όσοι ασχολούνται με τη λαογραφία και τις παραδόσεις του Αμαρουσίου και της Αττικής και θα καρποφορεί για πολλά-πολλά χρόνια. Το πάθος του για τη γενέτειρά του, έσωσε από τη λήθη έναν αληθινό θησαυρό. Εύχομαι ο Δήμος Αμαρουσίου και οι πολιτιστικοί φορείς της πόλης να τιμήσουν την προσφορά του όπως αξίζει. Στην αγαπημένη σύζυγο και συμπαραστάτη του Σοφία Λεβαντή και στα δύο του παιδιά, εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΣΟΥΡΗ
