Γράφει ο
Χάρης Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και του Σ.τ.Ε
Ανεξάρτητος Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Είναι πρόδηλον, ότι ζώμεν, εις μίαν περίοδο, όπου οι παραδοσιακές αρχές και αξίες απισχναίνουν και κατισχύει ο μηδενισμός ως προς την έννοια της δυναμικής διεκδικήσεως συλλογικών οραμάτων, εξ ού και οιαδήποτε περιδιολόγηση εις την διαχρονία του παρελθόντος και απόπειρα ψελλίσματος των όρων «Μεγάλη Ιδέα», ιστορική μνήμη, θεσμικό ή συνταγματικό παρελθόν, αποδομούνται μονομιάς, επ’ ονόματι, ενός άκρατου και ιδεοληπτικού προσδιορισμού.
Η μεταδημοκρατία της μετανεωτερικότητας, αποδομεί και εκμηδενίζει το αληθές περιεχόμενο των ιστορικών γεγονότων και προβαίνει αυθαίρετα και αντεπιστημονικά σε σχετικιστικούς συμψηφισμούς, παρασιωπώντας βέβαια τα χρεοκοπημένα ιδεολογήματα της νεωτερικότητας, η οποία αιματοκύλισε την ανθρωπότητα με την εγκαθίδρυση στυγνών δικτατοριών και ίδρυση απάνθρωπων τόπων εξοντώσεως και βασανισμού των ιδεολογικώς αντιφρονούντων (Άουσβιτς και Γκούλαγκ), εξ ού και η 23η Αυγούστου έχει δεδικαιολογημένως και λίαν ευλόγως καθιερωθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαικής Ενώσεως ως ημέρα μνήμης, αποτίσεως φόρου τιμής, για τα θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού διακρούντος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα αναφέρω όλα ταύτα, διότι, εν Ελλάδι, εισέτι και σήμερον, παρά τη γεωπολιτική αστάθεια, διαρκείς ιταμές προκλήσεις της Τουρκίας, τον μαινόμενο πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας, τις αλλεπάλληλες προσπάθειες του πλανητάρχου Τραμπ να διασφαλίσει την ειρήνη και την ευστάθεια εις την περιοχή, δεσπόζουν, τόσον εις την εκπαίδευση, αλλά και εν γένει διαχέονται εις την κοινωνία, μισαλλόδοξα ανθελληνικά αντανακλαστικά τα οποία θάλπονται, εξ ορισμένων κοινοβουλευτικών αριστεριζόντων κομμάτων, τα οποία ομνύουν πίστη εις την παλαιομαρξιστική ταξική θεώρηση και ερμηνεία του κοινωνικού πολιτικού γίγνεσθαι.
Τα κόμματα δε αυτά, μυωπικώς, προσκολλημένα και αγκυλωμένα, στα ατελέσφορα και τω όντι, επί τη πράξει, αλυσιτελή ιδεολογήματα, εμμένουν, να αποδομούν το έθνος, να παραχαράσσουν την Ιστορία και να επιτίθενται ανηλεώς και με λυσσαλέο μίσος κατά του Ελληνισμού, τασσόμενα υπέρ όλων των λοιπών κρατών πλην της Ελλάδας.
Είναι εκείνοι που υποστηρίζουν αναιτιολόγητα και μη εμπεριστατωμένα υπέρ της πολιτικής των ελληνικών συνόρων, επιχειρηματολογούν ασμένως δια την αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού υπό επηλύδων και εν γένει, στρέφονται εις ο,τιδήποτε ελληνικό, ιστορικά τεκμηριωμένο, προσάπτοντας το στίγμα και την κηλίδα, του «φασίστα» ή του «συντηρητικού».
Υψώνουν υποκριτικώς σημαίες για την Παλαιστίνη, αλλά δια αυτούς η Κύπρος κείται μακράν.
Ο χύδην αυτός αφορισμός και η υπερεκχειλίζουσα τοιαύτη ιδεοληψία τους, ενδημεί αναλλοίωτη, επί ήμισυ, οπωσούν του αιώνος και διαμορφώνει νέες γενιές άνευ οράματος αλλά και εθνικής συνειδήσεως, αρνητές να προασπίσουν ή να ενδιαφερθούν δια το συλλογικό εθνικό συμφέρον, αφενός μελετώντας στοιχειωδώς την ελληνική ιστορία, και εξ ετέρου, τιμώντας τις θυσίες των προγόγων μας, αντ’ αυτών όμως, αυτοί, αρνούνται γηθοσύνως, την ύπαρξη εθνικής ταυτότητας στον Ελληνισμό.
Το Γένος διασώθηκε αλώβητο δια μέσου των αιώνων, λόγω της διαφυλάξεως της διαχρονικής ιδιοπροσωπίας, εξ ιδρύσεως του ελλαδικού κράτους αλλά και κατά την εθνο-θρησκευτική εποποιία του 1821, δομώντας τον πυρήνα της εθνικής συνειδήσεως, υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, δοθέντος ότι, η αργόσυρτη παράδοση έχει δυναμικό πρόσημο και διαμορφώνει το παρόν και επιδρά εις το μέλλον, η παράδοση, μονονουχί συνιστά ένα απολίθωμα, μία άγονη ακινητοποιημένη διαδικασία αλλά εμπλουτίζεται και εξελίσσεται βαθμηδόν,συγκροτώντας την ταυτότητα ενός έθνους, με συντεταγμένη δομή κράτους.
Οι έννοιες αυτές δια ορισμένους καθίστανται ακατάληπτες, εξ ού και αρνούνται να υπεραπιστούν τα εθνικά συμφέροντα ή εθελοτυφλούν από τις αλλεπάλληλες εθνικές προσβολές εκ της γείτονος χώρας (ουδεμία πορεία υπέρ των εθνικών μας συμφερόντων) ή την πάσχουσα πολιτιστική διπλωματία της Ελλάδας, ένεκεν και συνεπεία ελλείψεως ιστορικής θρησκευτικής συνειδήσεως, δοθέντος ότι ως ορθόδοξη χώρα, ηδυνάμεθα, προστεύοντας τα ιερά και τα όσια, να συσφίξουμε τις διπλωματικές μας σχέσεις.
Η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής προϋποθέτει την αναγνώριση της εθνικής ετερότητας, της μοναδικότητας της πολιτιστικής ταυτότητας και ιδιοπροσωπίας, τον απόλυτο σεβασμό προς την μνήμη των αγωνισαμένων τεθνεώτων προγόνων μας, δια την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδος και την ελευθερία των επιγενόμενων γενεών, αλλά και επίγνωση ότι, η ασφάλεια των ελληνικών εθνικών συνόρων και συμφερόντων συνιστά ένα αδιάλειπτο διακύβευμα το οποίο συντηρείται και διεκδικείται διπλωματικά εντός των διεθνών οργανισμών και των διαχρονικών συμμαχιών.
Ως εκ τούτου, η εθνική συνείδηση και η διεκδίκηση των εθνικών μας συμφερόντων, συνιστά μία διηνεκή ειρηνική προσπάθεια εγρηγόρσεως, ούσα ασυμβίβαστη με τον εθνικό ενδοτισμό, τον μονομερή υποχωρητισμό και την ολιγωρία. Μόνον έτσι η αιμάσουσα πατρίδα μας, θα υψωθεί εις το ιστορικό βάθρο που της αρμόζει και της προσήκει, βαίνουσα στο λυκαυγές της νεκραναστάσεώς της.
Ο Χάρης Κατσιβαρδάς είναι Έλληνας πολιτικός, συγγραφέας, και νομικός, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και ΣτΕ και ανεξάρτητος βουλευτής από τις 25 Ιανουαρίου 2024, εκλεγμένος με τους Σπαρτιάτες από τον Ιούνιο του 2023.
Κατάγεται από τη Μάνη. Πριν ασχοληθεί με την κεντρική πολιτική είχε εκλεγεί διαμερισματικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με την παράταξη του Νικήτα Κακλαμάνη «Αθήνα, Πόλη της Ζωής μας».
Βιογραφία
• Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1981 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το 1ο Πειραματικό Λύκειο Αθηνών.
• Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έλαβε πτυχίο το 2003 και Δημοσιογραφία στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας.
• Μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου στο πρόγραμμα «Νομικός Πολιτισμός», στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ (Δίκαιο της Πληροφορικής – Κοινωνιολογία και Φιλοσοφία Δικαίου – Εκκλησιαστικό Δίκαιο).
• Μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή του ΕΚΠΑ (Σύγχρονη Θεολογία).
• Κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (Ευρωπαϊκές Σπουδές και Διπλωματία).
Πολιτική Σταδιοδρομία
Κατά τα φοιτητικά του χρόνια στη Νομική Σχολή, ήταν μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Ήταν μέλος της ΟΝΝΕΔ επί προεδρίας Γιώργου Παπανικολάου. Διετέλεσε σύμβουλος του 4ου Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων (2006-2010). Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με την παράταξη του Βασίλη Καπερνάρου.
Στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 2023 εξελέγη βουλευτής στην Β1′ εκλογική περιφέρεια Βορείου Τομέα Αθηνών με το κόμμα των Σπαρτιατών. Στις 31 Αυγούστου 2023 διεγράφη από την Κ.Ο. των Σπαρτιατών, όμως προσχώρησε σε αυτή και πάλι στις 5 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Στις 25 Ιανουαρίου 2024, ανακοίνωσε την ανεξαρτητοποίησή του από τους Σπαρτιάτες.
