Γράφει η Σοφία Φ. Κατσίγιαννη
∆ικηγόρος (∆.Σ.Α.), διδάκτωρ Νοµικής Αθηνών, πρόεδρος Κοινωνικής Οργάνωσης «Είµαστε Ένα»
H πρόσφατη µελέτη της διαΝΕΟσις για την ισότητα των φύλων στην Ελλάδα αναδεικνύει µια πραγµατικότητα που αξίζει να µας προβληµατίσει: παρά τη σηµαντική πρόοδο που έχει συντελεστεί σε θεσµικό και εκπαιδευτικό επίπεδο, εξακολουθούν να υπάρχουν ουσιαστικές ανισότητες στις επαγγελµατικές ευκαιρίες, στις αµοιβές, στην κατανοµή των οικογενειακών υποχρεώσεων και στη συµµετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Ως γυναίκα, ως µητέρα, ως επαγγελµατίας και ως νοµικός, θεωρώ ότι η συζήτηση αυτή χρειάζεται λιγότερα συνθήµατα και περισσότερη ουσία.
Η µητρότητα δεν µπορεί να αποτελεί επαγγελµατικό µειονέκτηµα. Η οικογενειακή φροντίδα δεν µπορεί να θεωρείται αποκλειστικά γυναικεία ευθύνη. Και η συµµετοχή των γυναικών στην πολιτική, στην οικονοµία και στη δηµόσια ζωή δεν πρέπει να αντιµετωπίζεται ως ζήτηµα ποσοστώσεων, αλλά ως αυτονόητη έκφραση ισοτιµίας και αξιοκρατίας.
Η ισότητα δεν σηµαίνει ότι γυναίκες και άνδρες πρέπει να είναι ίδιοι. Σηµαίνει ότι πρέπει να έχουν τις ίδιες πραγµατικές δυνατότητες να επιλέγουν, να δηµιουργούν, να εξελίσσονται και να συµµετέχουν, χωρίς στερεότυπα και αθέατα εµπόδια.
∆εν είναι µια διεκδίκηση απέναντι στους άνδρες. Είναι µια διεκδίκηση για µια δικαιότερη κοινωνία, στην οποία κανένα ταλέντο, καµία φιλοδοξία και καµία δυνατότητα δεν θα περιορίζεται εξαιτίας του φύλου.
Γιατί τελικά, η ισότητα των φύλων δεν είναι µόνο ζήτηµα δικαιωµάτων των γυναικών. Είναι ζήτηµα δηµοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ποιότητας των θεσµών µας.
Μια κοινωνία προοδεύει πραγµατικά όταν η ισότητα δεν αποτελεί απλώς µια διακηρυγµένη αρχή, αλλά µια βιωµένη καθηµερινότητα.
Με αφορµή τη µελέτη της διαΝΕΟσις: «Η Ισότητα των Φύλων στην Ελλάδα Σήµερα».
