Γράφει ο Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος
∆ηµοσιογράφος – ∆ηµοσιολόγος
Ο πειρασµός της εξουσίας να εφαρµόζει την ισχύν της για επίλυση ζητηµάτων έχει πηγή τον εγωισµό και δελεάζει ιδιαίτερα τους ηγέτες των ισχυρών κρατών, αλλά και γενικά όσους κατέχουν εξουσία.
Η καταπολέµησή αυτού του πειρασµού θα ήταν απλή αν οι κατέχοντες την εξουσία ακολουθούσαν µιαν απλή συνταγή. Αυτή όµως στην πράξη αποδεικνύεται ανεφάρµοστη από τον Κάιν έως σήµερα. Το δέλεαρ είναι τόσο ισχυρό που αυτή η συνταγή αγνοείται, παραβλέπεται, περιφρονείται. Η γλύκα της εξουσίας, ο πειρασµός της κατάληψης της, η επιβολή δια της ισχύος ή της διαβολής είναι πειρασµοί ανίκητοι στον κοσµικό άνθρωπο.
Για την ψυχική αυτή κατάσταση ο Θεάνθρωπος Χριστός απευθυνόµενος στους µαθητές Του, τους είπε: «Γνωρίζετε ότι οι άρχοντες που ηγεµονεύουν στα έθνη συµπεριφέρονται ως εξουσιαστές τους, σα να τους ορίζουν και σα να είναι κτήµατά τους, δούλοι τους. Όποιος όµως από εσάς θέλει να είναι µέγας να είναι ευεργετικός στους άλλους και όποιος θέλει να είναι πρώτος να ασκεί την εξουσία του µε ταπεινοφροσύνη σα να είναι δούλος τους». Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Κένεντι είχε καλές ιδέες για την εφαρµογή της εξουσίας του, αλλά δολοφονήθηκε περίπου τρία χρόνια µετά την ανάληψη των καθηκόντων του…
Οι άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη παρακολουθούµε µε ανησυχία και µε αδυναµία να αντιδράσουµε τους λόγους και τις πράξεις του σηµερινού προέδρου των ΗΠΑ, που ιδεολογική βάση έχουν το ΜΑGA (Να ξαναγίνει µεγάλη η Αµερική) και στην ουσία τους είναι επιχειρήσεις επιβολής δια της ισχύος της µεγάλης αυτής χώρας των επιδιώξεών της σε ζητήµατα, που έχουν παγκοσµίως σοβαρές επιπτώσεις, οικονοµικές και όχι µόνο.
Ο πρόεδρος Τραµπ είχε αρνητική κληρονοµιά από τον προκάτοχό του πρόεδρο Μπάϊντεν τον ηδονισµό και την παγκοσµιοποίηση που προωθούσε, καθώς και το φιάσκο του Αφγανιστάν, όπου, αφού οι ΗΠΑ κατανάλωσαν δισεκατοµµύρια δολαρίων και υπήρξαν απώλειες προσωπικού των ιδίων των ΗΠΑ και των συµµάχων τους, εγκατέλειψαν τους κατοίκους της χώρας και ιδιαίτερα τις γυναίκες έρµαια στη διάθεση των Ταλιµπάν. Ενάντια σε αυτή την κληρονοµιά ο πρόεδρος Τραµπ υποσχέθηκε ότι θα προσπαθεί να λύνει ειρηνικά τις υπάρχουσες ανά τον κόσµο διαφορές, ώστε να εξοικονοµηθούν χρήµατα υπέρ των πολιτών των ΗΠΑ.
Οι πράξεις του προέδρου Τραµπ τον διαψεύδουν. Εδώ και µήνες, µε την προτροπή του Ισραήλ και των εβραϊκών λόµπις, ενεπλάκη σε πόλεµο µε το Ιράν, ο οποίος, έως σήµερα που γράφονται οι γραµµές αυτές, δεν έχει το επιθυµητό για τις ΗΠΑ αποτέλεσµα. Ενώ στην αρχή – 28 Φεβρουαρίου 2026 -, υπήρξαν εντυπωσιακά, για ΗΠΑ και Ισραήλ, αποτελέσµατα, µε τον φόνο του ανώτατου πολιτικού και θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν Αλί Χαµενεΐ και µεγάλου µέρους της ηγεσίας της χώρας και µε το κτύπηµα στρατηγικών εγκαταστάσεων της χώρας σήµερα και µετά από πέντε µήνες το Ιράν όχι µόνο αντέχει, αλλά διαπραγµατεύεται κιόλας µε τις ΗΠΑ το καθεστώς των στενών του Ορµούζ, από τα οποία έχει άµεση εξάρτηση η παγκόσµια οικονοµία!
Σχεδιάζει να βάλει τέλος στο πέρασµα των στενών, κάτι όµως που σχεδιάζει και ο πρόεδρος Τραµπ! Στις 12 Ιουλίου 2026 ο Αµερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι θα επαναφέρει τον Ναυτικό Αποκλεισµό των Στενών, δηλαδή θα εµποδίζει τη διέλευση των πετρελαιοφόρων του Ιράν και των πελατών του και όλες οι άλλες χώρες θα έχουν ανοικτή πρόσβαση στα στενά, αλλά θα πληρώνουν στις ΗΠΑ το 20% της αξίας των διακινούµενων εµπορευµάτων, που θα είναι η αµοιβή των ΗΠΑ για την παροχή ασφάλειας στην πιο εύφλεκτη αυτή περιοχή του πλανήτη!
Έως σήµερα το Ιράν εξακολουθεί να δυσκολεύει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορµούζ και δεν έχει καταστεί ασφαλής η ναυσιπλοΐα σε αυτά. Απειλεί επίσης ότι µελλοντικά θα υπάρξουν αντίποινα σε βάρος των ΗΠΑ και των χωρών που τις συνέδραµαν στις εναντίον του επιθέσεις. Σηµειώνεται ότι ο περιορισµός της διέλευσης πετρελαίου από τα στενά του Ορµούζ προκαλεί ειδικότερα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σηµαντική αύξηση στην τιµή του αργού πετρελαίου και εποµένως της βενζίνης, µε φυσικό αντίκτυπο σοβαρό πλήγµα στο βαλάντιο κυρίως των µικροµεσαίου εισοδήµατος καταναλωτών.
Η επιθετική ενέργεια Ισραήλ και ΗΠΑ κατά του Ιράν είχε σκοπό την ανατροπή του καταπιεστικού ισλαµικού καθεστώτος και την καταστροφή των πυρηνικών υποδοµών του, που αποτελούν απειλή για το Ισραήλ. Έως σήµερα το θεοκρατικό ιρανικό καθεστώς δεν κλονίστηκε και µάλλον κατέστη πιο καταπιεστικό στον ιρανικό λαό, είναι δε άγνωστο αν οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του καταστράφηκαν… Οι διαπραγµατεύσεις ΗΠΑ – Ιράν συνεχίζονται, αλλά ήδη ο κ. Τραµπ έχει ξοδέψει δισεκατοµµύρια δολαρίων χωρίς ακόµη να υπάρξει αποτέλεσµα… Μετά τις εξελίξεις και στο Ιράν οι σχέσεις του προέδρου Τραµπ µε τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Βενιαµίν Νετανιάχου εξελίσσονται αρνητικά. Αιτία ότι οι ΗΠΑ δεν συµβαδίζουν πλέον µε τις επιδιώξεις του Ισραήλ:
Πρώτον επιδιώκουν ειρηνική λύση µε το Ιράν, ενώ το Ισραήλ επιζητεί από τις ΗΠΑ την πλήρη καταστροφή των στρατιωτικών δοµών της εν λόγω χώρας.
∆εύτερον οι ΗΠΑ φαίνεται ότι στηρίζουν την Σαουδική Αραβία στην ανάπτυξη δυνατότητος εµπλουτισµού Ουρανίου, κάτι που αν συµβεί θα αλλάξει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και βεβαίως θα προκαλέσει σοβαρό πρόβληµα το Ισραήλ.
Τρίτον δεν αποκλείουν οι ΗΠΑ να πουλήσουν στην Τουρκία τα εξελιγµένης τεχνολογίας µαχητικά αεροσκάφη F-35, κάτι που θα αυξήσει τον εκ Τουρκίας κίνδυνο για το Ισραήλ. Η τυχόν πώληση των F-35 στην Τουρκία βεβαίως θα φέρει σε δύσκολη θέση και την Ελλάδα.
Τέταρτον ο Ντ. Τραµπ προχωρεί σε συµφωνία µε την Χαµάς ερήµην του Ισραήλ! Ο Νετανιάχου µετέβη επειγόντως στην Ουάσινκτον και είχε µιαν κεκλεισµένων των θυρών συνάντηση µε τον πρόεδρο Τραµπ, από την οποία ουδέν ανακοινώθηκε. Η συµφωνία προβλέπει τον πλήρη αφοπλισµό της Χαµάς, αλλά και την πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάµεων από τη Γάζα. Αυτό η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν το δέχεται.
Πέµπτο η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιδιώκει την ειρήνευση στο Λίβανο, ενώ το Ισραήλ συνεχίζει να βοµβαρδίζει περιοχές της χώρας και διατηρεί εντός αυτής στρατεύµατα, έως ότου εκµηδενίσει τους µαχητές της Χεζµπολάχ, κάτι που δεν το έχει πετύχει έως τώρα.
Έκτο το Ισραήλ ανησυχεί για το ότι ο πρόεδρος Τραµπ θέλει καλές σχέσεις µε τον τζιχαντιστή και σουνίτη πρόεδρο της Συρίας Αχµεντ Χουσεΐν αλ Σάραα, φανατικό εχθρό του Ισραήλ.
Ο έκπτωτος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ ήταν Μουσουλµάνος Αλαουίτης, προσκείµενος στο Σιιτικό Ιράν. Ο σηµερινός πρόσκειται προς την Σουνιτική Τουρκία του Ερντογάν, µέγα επίσης εχθρό του Ισραήλ, που έχει ήδη κατεχόµενα εδάφη στη Συρία, όπως και το Ισραήλ κατέχει τα υψίπεδα της, του Γκολάν.
Πέραν της Μέσης Ανατολής, στη Βενεζουέλα οι ΗΠΑ, στις 3 Ιανουαρίου 2026, µε µια εντυπωσιακή ενέργεια κοµάντος συνέλαβαν εντός του προεδρικού µεγάρου τον πρόεδρο της χώρας Νικόλας Μαδούρο και τη σύζυγό του Σίλια Φλόρες και τους οδήγησαν στη Νέα Υόρκη να δικαστούν. Την ενέργεια χειροκρότησε η κύρια εκπρόσωπος στη Βενεζουέλα της φιλοαµερικανικής αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάδο, βραβείο Νόµπελ Ειρήνης 2025, που πίστεψε ότι µετά την αµερικανική ενέργεια θα πέσει το σοσιαλιστικό καθεστώς και θα αναλάβει αυτή την εξουσία. Έως σήµερα δεν έχει διεξαχθεί η δίκη Μαδούρο και το καθεστώς εξακολουθεί να είναι σοσιαλιστικό, µε προσωρινή πρόεδρο την αντιπρόεδρο του Μαδούρο Ντέλσι Ροντρίγκες, η οποία συνεργάζεται µε την κυβέρνηση Τραµπ…
Μετά την ενέργεια κατά του Μαδούρο και την επιτυχηµένη επίδειξη των ΗΠΑ ως παγκοσµίου χωροφύλακα το ερώτηµα µεταξύ των διεθνoλόγων που επικράτησε είναι το “who next?” (ποια η επόµενη χώρα). Ήδη είχε αρχίσει να συζητείται ότι θα είναι η Κούβα… Ο ασφυκτικός οικονοµικός αποκλεισµός της κοµµουνιστικής αυτής χώρας προκαλεί σοβαρά προβλήµατα στη ζωή των κατοίκων της και η κυβέρνηση Τραµπ πιστεύει ότι σύντοµα θα καταρρεύσει το καθεστώς των επιγόνων του Φιντέλ Κάστρο, όπως έγινε µε τις πρώην κοµµουνιστικές χώρες της Ευρώπης…
Ο ίδιος πρόεδρος Τραµπ εκδήλωσε την επιθυµία οι ΗΠΑ να αγοράσουν την Γροιλανδία, το µεγαλύτερο αυτό νησί της υδρογείου, µαζί τους κατοίκους του… Εναντίον της επιδίωξης του προέδρου των ΗΠΑ ξεσηκώθηκαν οι Γροιλανδοί, µε το σύνθηµα πως δεν πωλείται η Πατρίδα τους και οι ίδιοι… Φυσικά αντέδρασε και η ∆ανία, που είναι το κυρίαρχο κράτος και σύµµαχος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ… Συµπαράσταση στους Γροιλανδούς υπήρξε από όλες τις χώρες της Ευρώπης…
Ο πρόεδρος Τραµπ έχει δηλώσει επίσης ότι ορέγεται να καταστήσει την καναδική επαρχία της Αλµπέρτα Πολιτεία των ΗΠΑ, κάτι που έχει προκαλέσει ένταση στις σχέσεις των ΗΠΑ µε τον σύµµαχό τους στο ΝΑΤΟ Καναδά, οι οποίες χειροτερεύουν λόγω και του εµπορικού πολέµου που έχει ξεσπάσει µεταξύ των δύο χωρών. Τελευταίως και µετά από δεκαπέντε χρόνια απουσίας οι ΗΠΑ εκδηλώνουν διάθεση να αναµιχθούν και στα εσωτερικά της Λιβύης, που πάντα είναι σε κατάσταση προεκρήξεως…
