Πριν µερικά χρόνια και υπό την πίεση χιλιάδων ποδηλατιστών, ο τότε δήµαρχος (Νίκος Χιωτάκης), αποφάσισε ν’ απλώσει δίκτυο ποδηλατοδρόµων στην Κηφισιά.
Κρίνοντας ότι υπάρχουν έντονες οµοιότητες της γεωφυσικής µορφολογίας µε το Άµστερνταµ, (οι Άγγλοι/Βρετανοί, όταν θέλουν να κοροϊδέψουν κάτι ως αδιανόητο και άτοπο, το αναφέρουν ως «Dutch Μountains/Ολλανδικά Βουνά», δεδοµένης της πλήρους επιπεδότητας της χώρας), γέµισε την Κηφισιά ποδηλατόδροµους. Τσιµέντινες επιστρώσεις σε πεζοδρόµια ή νέες υπερυψωµένες κατασκευές, µε διαχωριστικές µεταλλικές κορίνες. [Ο µακαρίτης Μιχάλης Τράνακας είχε γράψει στην «Κηφισιά» ότι η κάθε, µεµονωµένη, κορίνα πουλιόταν, αρ. (τάδε) Λεωφ. Μεσογείων, προς 60 ευρώ και ο ∆ήµος Κηφισιάς τις είχε αγοράσει, κατά εκατοντάδες, προς 140 ευρώ τη µία!]
Οι φήµες, που κυκλοφόρησαν τότε, ανέφεραν ότι το όλον έργο ξεπέρασε, κατά 100-120% (τοις εκατό), τον προϋπολογισµό του.
Το σύνολο των ποδηλατοδρόµων έπεσε στη λήθη. Απλά, στις περισσότερες περιπτώσεις οι «ποδηλατόδροµοι» απετέλεσαν ασφαλέστερα πεζοδρόµια για ηλικιωµένους και, κυρίως, γονείς µε µωρουδίστικα καροτσάκια.
Και, «ω του θαύµατος!» επί τέσσερα πρωινά, συνεργείο είχε διακόψει την κυκλοφορία οχηµάτων στην οδό Καποδιστρίου (Κεφαλάρι, Κηφισιάς) και µε τριβείο και βούρτσες ξύνει την κατεστραµένη επιφάνεια του ποδηλατόδροµου και ξαναφυτεύει καινούρια κολωνάκια. Προφανώς, θ’ ακολουθήσει νέα επίστρωση επιφανειών.
Μετά το τέλος της επιχείρησης, προτείνω: α) Να θεσπιστεί «διεθνής γύρος ποδηλατόδροµων Κηφισιάς», ώστε να ρεφάρουµε τα έξοδα και να γίνει και ο ∆ήµος παγκόσµια -έστω, πανευρωπαϊκά- γνωστός, β) Το βράδυ της 31ης ∆εκεµβρίου, να «µπει» στην Κηφισιά, ο Αγιο-Βασίλης επί ενός «Penny-farthing» (Μπροστινή, µεγάλη ρόδα – πίσω, µικρή ρόδα) ποδηλάτου, για διαφήµιση της εξαιρετικότητας του… αριστοκρατικού µας προάστιου.
«Όλα τα ‘χε η Μαργιωρή, ο φερετζές της έλειπε!», που λέγαµε παλιότερα.
Χρόνια πολλά και… λογικά!
Λεωνίδας Μαγκλής
