Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης
Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος – Αναλυτής
Μέλος του International Hellenic Association (IHA)
Την Κυριακή 31 Μαρτίου 2024 θα διεξαχθούν δημοτικές εκλογές στην Τουρκία. Η νοθεία των εκλογών είναι δεδομένη πριν ακόμα διεξαχθούν, από την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό της Τουρκίας (έλεγχος ΜΜΕ κατά 95%, διώξεις πολιτικών αντιπάλων με στημένες κατηγορίες, ασφυκτικός έλεγχος στρατού, αστυνομίας, δικαιοσύνης, στρατοφυλακής, επίσημη «καταμέτρηση» των ψήφων από το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ κ.ο.κ.).
Στη Ρωσία ο Βλαδίμηρος Πούτιν εμφάνισε την εκλογική του «νίκη» με ποσοστό που πλησιάζει το 90%. Στην Τουρκία, ο Ρ. Τ. Ερντογάν δεν έχει τέτοιο πρόβλημα. Του αρκεί ένα νοθευμένο 51% για να κάνει τη δουλειά του, κυρίως σε τέσσερις μεγάλες πόλεις που παράγουν το 50% περίπου του τουρκικού ΑΕΠ: Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Σμύρνη και Αττάλεια.
Ειδικά στην Κωνσταντινούπολη, ανυπομονεί να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη το νέο Κανάλι Κωνσταντινούπολης με το μεγάλο φαγοπότι και τα γεωπολιτικά όνειρα. Μεγάλες εκτάσεις γης στα παράλια που θα δημιουργηθούν κατά τη διάνοιξη του καναλιού, έχουν ήδη μοσχοπουληθεί σε Καταριανούς «επενδυτές» ή έχουν διανεμηθεί σε αξιωματούχους του καθεστώτος, που ανυπομονούν να «πληρωθούν» για τις υπηρεσίες τους. Η λαχτάρα επίσπευσης του έργου αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές αποδεικνύεται από τη γνωστοποίηση (10 Μαρτίου 2024) δύο ξεχωριστών προσφορών για τις κατοικίες που θα κατασκευαστούν στο πλαίσιο του έργου, με συνολικό κόστος 6 δισεκατομμυρίων 264 εκατομμυρίων 914 χιλιάδων τουρκικών λιρών!
Μπροστά στα τεράστια συμφέροντα που διακυβεύονται, ο Ρ. Τ. Ερντογάν μεταχειρίζεται τα πάντα, γυρνώντας από πόλη σε πόλη και από πλατεία σε πλατεία, για να υποστηρίξει τους «δικούς του» υποψήφιους που θα εκτελούν στα τυφλά τις εντολές του παλατιού: Μοιράζει απλόχερα μπόλικες και πληθωρικές δόσεις υποσχέσεων, εθνικιστικών κραυγών, ψεύτικων ισχυρισμών, απειλών (ιδίως σε σεισμόπληκτες περιοχές πως αν δεν επιλεγούν οι υποψήφιοί του, τα έργα αποκατάστασης θα παραπεμφθούν «στις καλένδες») καθώς και ύβρεων προς τους «εχθρούς» που τώρα (συγκυριακά) είναι οι Κεμαλιστές και το Ισραήλ. Κάποτε (25/2/2018) σε προεκλογική ομιλία του στο (μετέπειτα σεισμόπληκτο) Καχραμανμαράς, ανέβασε στη σκηνή ένα μικρό κοριτσάκι ντυμένο με στρατιωτική στολή λέγοντας «αν γίνεις μάρτυρας, θα σε τιμήσουμε με τη σημαία», με το κοριτσάκι να ξεσπάει σε κλάματα και να το βάζει στα πόδια!
Ας πάρουμε όμως μια μικρή «γεύση» από τα πρόσφατα «κατορθώματα» του καθεστώτος και το ασυνήθιστο για τη Δύση φαινόμενο ενός Προέδρου Δημοκρατίας, ο οποίος ταυτόχρονα είναι και Πρόεδρος της Κυβέρνησης και Πρόεδρος κυβερνώντος κόμματος, να περιφέρεται σε διάφορες πόλεις με προεκλογικές ομιλίες που συστήνουν επίμονα τους εκλεκτούς του παλατιού στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές:
Στις 20 Μαρτίου 2024 σε κομματική συγκέντρωση στη Σπάρτη της Πισιδίας (Isparta), ο Ρ. Τ. Ερντογάν έκανε για μια ακόμα φορά τη νύχτα… μέρα! Ισχυρίστηκε ότι «τα αποτελέσματα του προγράμματος που εφαρμόζεται από το οικονομικό επιτελείο θα αρχίσουν να παρατηρούνται από το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους». Σύμφωνα με παλαιότερες διακηρύξεις του το 2023 ο πληθωρισμός θα ήταν 20% και το 2024 θα ήταν … μονοψήφιος. Ο πληθωρισμός βέβαια στην Τουρκία παραμένει και το 2024 σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα -ο επίσημος πληθωρισμός Φεβρουαρίου μετρήθηκε στο 70%, ο ανεπίσημος στο διπλάσιο περίπου-, τα επιτόκια αυξήθηκαν στο 50%, η υποτίμηση της λίρας επιταχύνθηκε (ήδη το δολάριο ξεπέρασε τις 32 λίρες και το ευρώ τις 35), αλλά ο Ερντογάν το βιολί του: «Στην ουσία, οι γενικοί οικονομικοί μας δείκτες είναι πολύ καλοί. Το εθνικό μας εισόδημα, η απασχόληση, η παραγωγή και οι εξαγωγές βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο στην ιστορία μας. Καθώς ο πληθωρισμός μειώνεται, τα οφέλη αυτής της θετικής εικόνας θα αντικατοπτριστούν καλύτερα στην οικονομία, στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους μας».
Στις 14 Μαρτίου 2024 στο προεκλογικό πεδίο εμφανίστηκαν πολλά «όπλα» του καθεστώτος: Το πρώτο ήταν η οργανωμένη από την ΜΙΤ επίθεση του τουρκικού Τύπου στο Ισραήλ με την «κατηγορία» πως τάχα η MOSSAD επιχειρεί να χειραγωγήσει τις δημοτικές εκλογές, να ενισχύσει τους αντιπάλους του Ερντογάν και να υποκινήσει εξέγερση! Το κλίμα εναντίον του «εχθρού» καλλιεργείται συστηματικά με εμπρηστικούς λόγους του Ερντογάν σε προεκλογικές συγκεντρώσεις, με αποκορύφωμα την προεκλογική ομιλία της 22/3/2024 κατά την οποία… ο Ερντογάν ορκίστηκε να στείλει τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπ. Νετανιάχου στον Αλλάχ! Όπως είναι φυσικό, με μια τόσο μαζική πλύση εγκεφάλου σε αμόρφωτους ανθρώπους, πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν τα fake news του καθεστώτος.
Άλλωστε ο πρώην αρχηγός της ΜΙΤ και νυν ΥΠΕΞ της Τουρκίας Χακάν Φιντάν, γνωρίζει άριστα την τέχνη της προπαγάνδας, αφού με την παλαιά ιδιότητα του κατάφερε να ανεβάσει την Τουρκία στην πέμπτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης στην κατηγορία του υβριδικού πολέμου, ενώ με τη σημερινή του ιδιότητα μετέτρεψε το τουρκικό ΥΠΕΞ και τις ανά τον κόσμο πρεσβείες του, σε παραρτήματα της ΜΙΤ συλλέγοντας κάθε είδους και κατηγορίας πληροφορίες για μελλοντική αξιοποίηση. Επί πλέον, ο εγκέφαλος της τουρκικής προπαγάνδας, παραμονές των δημοτικών εκλογών, επιστρατεύεται σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ για να υποστηρίξει επίμονα την υποψηφιότητα του αντιπάλου του Εκρέμ Ιμάμογλου για τον Δήμο της Πόλης!
Μια άλλη «ενέργεια» του καθεστώτος αφορά τη μαζική επίθεση στον «εσωτερικό εχθρό», δηλαδή τους Κεμαλιστές, με την ανάσυρση μιας παλιάς φωτογραφίας από καταμέτρηση δεσμίδων χρημάτων στον Δήμο Κωνσταντινούπολης και εμφανίζοντάς την με υπονοούμενα χρηματισμού πολιτών για να ψηφίσουν τώρα τον σημερινό δήμαρχο Εκρέμ Ιμάμογλου! Δεν δίστασαν μάλιστα να σύρουν στην εισαγγελία σαν «ύποπτη» το στέλεχος του CHP στην Κωνσταντινούπολη Canan Kaftancıoğlu, η οποία στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές υπήρξε από τους πρωταγωνιστές της νίκης Ιμάμογλου, με τη δημιουργία μηχανισμών ελέγχου της εκτεταμένης νοθείας που εφαρμόζεται από το καθεστώς.
Οι εξηγήσεις που δόθηκαν και η αποκάλυψη που ακολούθησε για την παμπάλαια φωτογραφία και τον σκοπό που ελήφθη, πέρασαν «στα ψιλά» χωρίς βέβαια να ξεπλύνουν τους τόνους λάσπης που εξαπέλυσε η καθεστωτική προπαγάνδα εναντίον του Ιμάμογλου.
Εξ άλλου, τους Κεμαλιστές στόχευε και το παραλήρημα του Ερντογάν για την Κύπρο: Αν δεν σταματούσε ο (Κεμαλιστής) Μπουλέντ Ετζεβίτ την «προέλαση» των Τούρκων στην Κύπρο, σήμερα ολόκληρη η Κύπρος θα ήταν (δήθεν) τουρκική! Ο αφιλότιμος «κατάπιε» αμάσητη την ανηλέητη και σκληρή αλήθεια ότι χωρίς τις σιδερένιες «πλάτες» των Βρετανών, των Αμερικανών και άλλων (δυστυχώς) συμμάχων, οι Τούρκοι δεν μπορούσαν ούτε να κουνηθούν, όχι να κάνουν «πετυχημένη» απόβαση στην Κύπρο! Όλα τα απόρρητα έγγραφα που αποδεσμεύονται σταδιακά μετά παρέλευση ολόκληρων δεκαετιών, επιβεβαιώνουν ότι τα εδαφικά όρια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο είχαν προκαθορίσει οι Βρετανοί καμιά εικοσαριά χρόνια πριν από την εισβολή. Τα σημερινά, κούφια λόγια του Ερντογάν είναι αντάξια ενός αυθεντικού «Απατεώνα Δικτάτορα» όπως εύστοχα χαρακτήρησε τον Τούρκο πρόεδρο, ο πρώην αρχηγός των Κεμαλιστών Κεμάλ Κιλιντσντάρογλου!
Στην αγωνιώδη προσπάθεια του καθεστώτος να «κερδίσει» με κάθε τρόπο τις τέσσερις κρίσιμες πόλεις των δημοτικών εκλογών, ο Ρ.Τ. Ερντογάν πρόσθεσε και τον δοκιμασμένο κατά το παρελθόν συναισθηματισμό με τον ισχυρισμό πως «αυτές οι εκλογές είναι οι τελευταίες μου εκλογές»!
Προσπαθώντας να επηρεάσει τα αισθήματα όσο το δυνατόν περισσότερων αμόρφωτων ψηφοφόρων, ο Ερντογάν από το βήμα του Türkiye Youth Foundation (TÜGVA) στην Κωνσταντινούπολη (15/3/2024) είπε χαρακτηριστικά: «… Δουλεύω ασταμάτητα. Τρέχουμε με κομμένη την ανάσα γιατί, για μένα, είναι ένας τελικός… Με την εξουσία που μου δίνει ο νόμος, αυτές οι εκλογές είναι οι τελευταίες μου εκλογές… Τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών της 31ης Μαρτίου θα είναι μια ευλογία για τους αδελφούς που θα έρθουν μετά από εμένα. Θα υπάρξει μεταβίβαση εμπιστοσύνης…».
Όλοι βέβαια γνωρίζουν πως ο Ρ. Τ. Ερντογάν έχει ανακοινώσει και στο παρελθόν την «αποχώρησή» του, χωρίς βέβαια να τηρήσει την υπόσχεσή του. Από το έτος 2009 είχε κάνει λόγο «για τις τελευταίες εκλογές στις οποίες θα συμμετείχε». Το 2012 μας έλεγε ότι «διεκδικεί την ηγεσία του κόμματός του για τελευταία φορά». Το 2023 υποσχόταν ότι επιδιώκει τη λαϊκή εντολή «για μια τελευταία φορά». Τώρα μας λέει… «Με την εξουσία που μου δίνει ο νόμος, αυτές οι εκλογές είναι οι τελευταίες μου εκλογές…». Δεν μας λέει όμως τι θα κάνει αν ο ίδιος αλλάξει τον νόμο και «αποκτήσει» την εξουσία, αν και δεν του χρειάζεται ο νόμος για να κάνει αυτό που θέλει, αφού έγινε για τρίτη φορά Πρόεδρος Δημοκρατίας, όταν το Τουρκικό Σύνταγμα (τόσο το παλαιό όσο και το αναθεωρημένο από τον ίδιο) καθορίζει ρητά ανώτατο όριο δύο συνεχόμενων θητειών για τον εκάστοτε Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Συμπεράσματα: Αμέσως μετά από κάθε «εκλογές» και την επισημοποίηση κάθε «νίκης», ο Ρ. Τ. Ερντογάν «ξεχνάει» όλα όσα έλεγε πριν από τις εκλογές. Φροντίζει όμως με ιδιαίτερη συνέπεια αφ’ ενός μεν να εδραιώνει, αφ’ ετέρου δε να διευρύνει ακόμα περισσότερο τις εξουσίες του.
Τώρα κάνει ακριβώς το ίδιο. Υπόσχεται «αποχώρηση» και μόλις καταφέρει να πάρει αυτά που θέλει με κάθε τρόπο, θα δρομολογήσει μια ακόμα αναθεώρηση του Τουρκικού Συντάγματος, ώστε με την υποστήριξη του κυβερνητικού εταίρου Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος επανεξελέγη πρόσφατα αρχηγός του ΜΗΡ με ποσοστό 100% ελλείψει αντιπάλου, να ξαναγίνει υποψήφιος ξανά και ξανά, όσο βρίσκεται εν ζωή και να ρυθμίσει με την ησυχία του τα της διαδοχής του.
Σε κάθε περίπτωση, παραμένει ζητούμενο αν ο Ρ. Τ. Ερντογάν θα καταφέρει με δεδομένη τη νοθεία, να ελέγξει τις τέσσερις σημαντικές πόλεις της Τουρκίας ή εάν η έκταση της αποδοκιμασίας του θα είναι τόσο μεγάλη, ώστε δεν θα μπορέσει να την καλύψει ούτε η εκλογική νοθεία του καθεστώτος του. Χωρίς βέβαια και αυτό ακόμα να σημαίνει πως θα εγκαταλείψει τα σχέδια ή την εξουσία του…
