Γράφει ο ∆ηµήτριος Γ. Σουλιώτης
Αµα τη αναλήψει της εξουσίας το 2019 από τη Ν∆ του Κυριάκου Μητσοτάκη, ετέθη ως πρώτος στόχος της Κυβέρνησης ο εκσυγχρονισµός του κράτους.
Για την υλοποίηση αυτού του στόχου εφευρέθηκε ο όρος «επιτελικό κράτος», που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά µια οµάδα ανθρώπων της απολύτου εµπιστοσύνης του πρωθυπουργού, η οποία έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο σε όλες τις διαφόρων αποχρώσεων – µέχρι τις πιο σκοτεινές – κυβερνητικές αποφάσεις… Όµως και τα άτοµα της οµάδας αυτής είναι διαφόρων «αποχρώσεων»… Παλιοί «Κνίτες» του ΚΚΕ, παλιοί «Ρηγάδες» του ΚΚΕ Εσωτ., παλιοί «Εκσυγχρονιστές» του Σηµιτικού ΠΑΣΟΚ, παλιοί «Σοσιαλδηµοκράτες» του ΓΑΠ, παλιοί – και νυν – ακροδεξιοί του ΛΑΟΣ…
Η συγκολλητική ουσία αυτού του αλλοπρόσαλλου συνονθυλεύµατος είναι το ιδιοτελές ατοµικό συµφέρον, που συνδέεται, για τους πιο ηλικιωµένους εξουσιαστές, και µε τον πολιτικό ιδρυµατισµό. Το επιτελικό κράτος αποτελεί τον πυρήνα του καθεστώτος Μητσοτάκη. Πολιτικοί όλου του πολιτικού φάσµατος περιγράφουν αυτό το καθεστώς ο καθένας µε τον δικό του τρόπο και λόγο. Πέραν των κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών πολιτικών προσώπων, µεγαλύτερη σηµασία για την περιγραφή του καθεστώτος Μητσοτάκη, δίνω στον τρόπο και τον λόγο του διακεκριµένου φιλοσόφου Στέλιου Ράµφου…
Η πρώτη αποστολή του επιτελικού κράτους, που µας «ενηµέρωσε» για τη φύση και τους σκοπούς του, ήταν η οργάνωση ενός επισήµου και ενός ανεπισήµου συστήµατος τηλεφωνικών υποκλοπών, για την παρακολούθηση υπουργών, πολιτικών αντιπάλων, επιχειρηµατιών, στρατιωτικών, δικαστικών, δηµοσιογράφων, φίλων της κυβερνώσας πολιτικής δυναστείας, κ.τ.λ. Η εκτέλεση της αποστολής ανατέθηκε στον ανεψιό του Πρωθυπουργού και σε έµπιστο άνθρωπο της οικογένειας. Τείνω προς την άποψη ότι ο κύριος λόγος των περισσότερων υποκλοπών ήταν η «παρακολούθηση της ροής του χρήµατος»…
Ποιες είναι όµως οι πρακτικές του καθεστώτος, που εφαρµόζονται από το επιτελικό κράτος; Θα αποπειραθώ µια σύνθεση σχετικών αναλύσεων στον Τύπο. Το «επιτελικό κράτος» και οι ευνοούµενοί του δρουν σ’ ένα πεδίο όπου ευδοκιµούν προχειρότητα, αδιαφάνεια, αδιαφορία, ασυδοσία, µε συνέπεια να καθίσταται εύκολη η µεταµφίεση της ρεµούλας σε κυβερνητική πολιτική. Οι επαναλαµβανόµενες πρακτικές είναι οι στηµένοι διαγωνισµοί, οι απευθείας αναθέσεις, η «σαλαµοποίηση» έργων και το σπάσιµο σε µικρότερες συµβάσεις, ώστε να περάσουν κάτω από τα ραντάρ των διάτρητων ελέγχων. Πρόκειται για µια τεράστια αναδιανοµή εισοδήµατος υπέρ των ηµετέρων.
Οι συγκεκριµένες πρακτικές αποτυπώνονται και στην έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που κάνοντας χρήση συγκεκριµένων στοιχείων, καταλήγει στο συµπέρασµα ότι α) η συντριπτική πλειονότητα – πάνω από τα τρία τέταρτα των φορέων του ∆ηµοσίου επέλεξε να αναθέσει έργα µέσω απευθείας ανάθεσης, β) σχεδόν τα τρία τέταρτα τόσο του πλήθους, όσο και της αξίας των συµβάσεων συγκεντρώθηκαν σε µόλις οκτώ αναδόχους. Ένα κλειστό σύστηµα µε τις ευλογίες του επιτελικού κράτους. Μια χούφτα εταιριών επιδεικνύει την «αριστεία» της, κατέχοντας τη µερίδα του λέοντος από τα κρατικά ταµεία. Και αυτό ονοµάζεται ανταγωνισµός και ελεύθερη αγορά. Πως όµως επιβιώνει αυτό το σύστηµα ολίγων και εκλεκτών, αυτό το καρτέλ «αρίστων»; Απλούστατα το επιτελικό κράτος έχει διαµορφώσει ένα περιβάλλον στο οποίο κυριαρχεί η χαµηλή λογοδοσία (διάτρητοι έλεγχοι, διακοσµητικές επιτροπές).
Ιδού και η µέθοδος: Ετοιµάζεται µια υπηρεσία, ένας οργανισµός για να υλοποιήσει ένα έργο. Αναθέτει την έρευνα αγοράς σε εταιρία συµβούλων, δηλαδή ιδιωτών, εξωτερικών συνεργατών. Ακολουθούν οι γνωστές πρακτικές (διαγωνισµός, στηµένος διαγωνισµός, ανάθεση, απευθείας ανάθεση, σαλαµοποίηση). Κατόπιν έρχεται η ώρα της λογοδοσίας, του ελέγχου εκτέλεσης του έργου. Παρακάµπτοντας τις επιτροπές ελέγχου του ∆ηµοσίου, αναθέτουν τον έλεγχο σε εξωτερικούς συνεργάτες. Οι ιδιώτες ελεγκτές, οι οποίοι πληρώνονται αδρά για µια δουλειά που θα µπορούσε να κάνει το ίδιο το ∆ηµόσιο ανέξοδα, τα βρίσκουν όλα καλώς καµωµένα, οι αξιολογήσεις είναι θετικές και το «ριφιφί» συνεχίζεται… Σηµειώνεται ότι οι αξιολογήσεις συµβάσεων που έκαναν αυτοί οι ιδιώτες κατά το έτος 2025 βγήκαν όλες – µηδεµιάς εξαιρουµένης – θετικές, ούτε υποσηµείωση, ούτε αστερίσκος…
Ας δούµε όµως πως περιγράφει τη λειτουργία του επιτελικού κράτους και ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Παντελής Οικονόµου, ένας έντιµος και ικανός πολιτικός:
Είναι γνωστό ότι ο πρωινός καφές του Μαξίµου διασυνδέεται µε εταιρίες και πρόσωπα όπως η V&Ο, η Blue Skies, η Οµάδα Αλήθειας, η CHOOSE MEDIA. Οι συγκεκριµένες εταιρίες έχουν τις ακόλουθες ειδικές αποστολές: α) επηρεάζουν τη διαµόρφωση του µηνύµατος και την κατανοµή της διαφήµισης στα ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ που παίζουν το κυβερνητικό παιχνίδι επιβραβεύονται διαφηµιστικά και γενικότερα οικονοµικά, ενώ όσοι αντιστέκονται ή θέλουν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους τιµωρούνται οικονοµικά, β) κάνουν lobbying διαπλεκοµένων εταιριών και προσώπων µε το πρωθυπουργικό περιβάλλον. Πιο συγκεκριµένα διενεργούν την άµεση διασύνδεση Μαξίµου, δηµοσίου, διαπλεκόµενου χρήµατος και συνεργαζόµενων ΜΜΕ, ιστότοπων και εταιριών δηµοσκοπήσεων, γ) όποτε το ολοκληρωµένο αυτό σύστηµα δεν παράγει «ικανοποιητικά» αποτελέσµατα, οργανώνονται άµεσες παρεµβάσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγµα η πρόσφατη εξαγορά της εταιρίας δηµοσκοπήσεων MRB από την συνεργαζόµενη µε το καθεστώς εταιρία CHOOSE MEDIA. Η τελευταία έχει εισπράξει από δηµόσιους φορείς 255 εκατοµµύρια Ευρώ, µέσω 143 συµβάσεων!!
Και ο Παντελής Οικονόµου καταλήγει: Προφανής σκοπός όλων αυτών των µεθοδεύσεων είναι η χειραγώγηση της κοινής γνώµης, τελικά η εξαπάτηση των εκλογέων. Όµως η χρηµατοδότηση προπαγανδιστικών µηχανισµών από κρατικούς (εθνικούς και ευρωπαϊκούς) πόρους και µαύρο πολιτικό χρήµα παραβιάζει ευθέως και απροκάλυπτα το Άρθρο 52 του Συντάγµατος. Επιβάλλεται λοιπόν η άµεση δικαστική διερεύνηση, ώστε να ξεκαθαριστεί αν υπάρχει παράβαση καθήκοντος και κακουργηµατική απιστία, κακουργηµατική απάτη σε βάρος του ∆ηµοσίου (αν στήθηκαν διαγωνισµοί, πολύ περισσότερο αν υπήρξαν απ’ ευθείας αναθέσεις) και σύσταση εγκληµατικής οργάνωσης.
Υπάρχει ελπίδα; Ναι αν όλες οι πολιτικές δυνάµεις – παλιές και νέες – κατανοήσουν ότι πρώτος στόχος, µακράν όλων των άλλων, είναι να αποµακρυνθεί από την εξουσία αυτό το διεφθαρµένο καθεστώς…
Τελικά όσοι ανήκουµε στους έχοντες και κατέχοντες είµαστε υποχρεωµένοι να επιλέξουµε ανάµεσα στην Ηθική και στο βόλεµά µας. Πρέπει όµως να λάβουµε σοβαρά υπόψη µας ότι το τελευταίο στην περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη συνδέεται µε ένα καθεστώς αµοραλισµού, διαφθοράς και υποκρισίας…
