Γράφει ο Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός.
Eορτάζει και πανηγυρίζει σήμερα η αγία εκκλησία τους τρεις μελίρρυτους ποταμούς, τους τρεις ιεράρχες, που συνέδεσαν άρρηκτα και άρρητα την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, ώστε να μπορούμε να ομιλούμε για ελληνορθοδοξία.
Μεγάλα εκκλησιαστικά αναστήματα, πατέρες της ορθοδοξίας και για την εποχή τους πανεπιστήμονες. Σπούδασαν όλες τις τότε σύγχρονες επιστήμες στο πανεπιστήμιο της ειδωλολατρικής Αθήνας. Αφοσιωμένοι στη σπουδή τους, γνωρίζοντας δυο δρόμους∙ από το σπίτι στο σχολείο και από το σπίτι στην εκκλησία.
Νέοι ήταν, αλλά δεν παρασύρθηκαν στην ευκολία και στη μόδα της εποχής των. Γνώριζαν τον προορισμό τους, να σώσουν την αθάνατη ψυχή και όχι να ικανοποιήσουν και να κορέσουν τα πάθη του φθαρτού σώματος.
Οι λαμπρές σπουδές τους άνοιγαν μπροστά τους λαμπρούς δρόμους κοσμικής καριέρας. Τα απαρνήθηκαν. Δεν είναι κακό, βέβαια, να χρησιμοποιήσει τις σπουδές του κάποιος για κοσμική καριέρα. Εξαρτάται τι θα προτάξει: το χρήμα, τη δόξα, την άσωτη ζωή ή την αφιλοκερδή προσφορά προς τον συνάνθρωπο αδύναμο αδελφό; Η κοινωνία χρειάζεται καλούς και ενάρετους πολίτες, χρήσιμους εργάτες του αμπελώνος.
Οι τρεις ιεράρχες ακολούθησαν τον μοναχικό βίο. Διέπρεψαν νικητές εναντίον του κακού και τροπαιούχοι στεφανηφόροι του Χριστού. Ο καθένας τους έχει ξεχωριστή ημέρα που η αγία εκκλησία τιμά την μνήμη τους: Ο Μέγας Βασίλειος την 1η Ιανουαρίου, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος την 25η του αυτού μήνα και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος την 27η του ιδίου. Την 30ή Ιανουαρίου τιμά και εορτάζει η εκκλησία μας τη μνήμη και των 3 ιεραρχών και η Πολιτεία όρισε την ημέρα αυτή ως ημέρα των γραμμάτων και των τεχνών.
Τεράστιο και πολυσχιδές το έργο των ιεραρχών που άφησαν στους επιγόνους. Υπηρέτησαν τον πάσχοντα και αδύνατο άνθρωπο με το φιλανθρωπικό τους έργο. Όλοι μας έχουμε γνώση για την περίφημη Βασιλειάδα που περιέθαλπε και γηροκομούσε ανήμπορους με τα χέρια του ο Άγιος Βασίλειος. Το συγγραφικό έργο αξιολογότατο, περίλαμπρο και ογκώδες. Θησαυρός σοφίας και φιλοσοφίας θείας με την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος. Έδινε λύσεις στα προβλήματα της εποχής εκείνης, αλλά απαντά και στα σημερινά προβλήματα και αδιέξοδα του υπερήφανου και φίλαυτου ανθρώπου της καταναλωτικής κοινωνίας, της ύλης και της εγωπάθειας. Είναι θησαυρός διαμαντιών κρυμμένος σε κάποιες βιβλιοθήκες και πρέπει να τον γνωρίσουμε… χθες και όχι αύριο. Πολλά προβλήματα των συγχρόνων κοινωνιών δεν θα υπήρχαν αν ο κάθε μας προσωπικά και όλοι μαζί στρεφόμασταν στον απέραντο πλούτο της ελληνορθόδοξης γραμματείας.
Είναι κρίμα τα ελληνόπουλα, η νεολαία, το καμάρι και το μέλλον του τόπου μας, να τρέφεται με πνευματικά ξυλοκέρατα (και πολλές φορές κακής ποιότητας) και να περιφρονούν τη θρεπτική τροφή που παρέχουν τα έργα των Αγίων Τριών Ιεραρχών. Δυστυχώς, υπάρχουν και πολλοί νέοι που αγνοούν την ύπαρξή των. Ασχολούμαστε με τη δυτική φιλοσοφία που αποτελεί, θα λέγαμε, παραστρατημένο-νόθο παιδί της αρχαιοελληνικής γραμματείας και όχι γνήσιο. Μεγάλη η ευθύνη όλων μας. Ποτέ βέβαια δεν είναι αργά.
Ο ετήσιος εορτασμός των τριών μεγίστων φωστήρων της τρισηλίου θεότητας μάς δίνει την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις – προτάσεις και να προβληματιστούμε για τη σημερινή κατάσταση στην παιδεία – εκπαίδευση και για το μέλλον της, δηλαδή για το μέλλον του τόπου. Η μεγαλύτερη βιομηχανία της μικρής σε έκταση Ελλάδος είναι ο πολιτισμός της και το χρυσοφόρο φορτίο της παιδείας και του ελληνικού πνεύματος του ιστορικού παρελθόντος, το οποίο ανακαλύπτει και πάλι η Δύση μέσω της αρχαίας γλώσσας.
Λαμπρά κάθε χρόνο πρέπει να τιμούμε τους μελίρρυτους ποταμούς της σοφίας και να εορτάζουμε ουσιαστικά την ημέρα των γραμμάτων (30 Ιανουαρίου) πέρα και έξω από τετριμμένους πανηγυρικούς και επίδοση βραβείων. Και αυτά χρειάζονται, αλλά δεν αρκούν. Να καθιερωθεί τουλάχιστον ένα τριήμερο με ομιλίες, ημερίδες και αφιερώματα ουσίας και πραγματικού προβληματισμού για το έργο των ιεραρχών και της εκπαίδευσης – παιδείας – πολιτισμού. Του ελληνικού πολιτισμού, του μέτρου της δημοκρατίας και της πνευματικής προσφοράς του ελληνικού πνεύματος, του αρχαίου αλλά και του σύγχρονου, στην πνευματική πορεία όλου του κόσμου.
Πολλά θα ανακαλύψουμε και από πολλά θα εκπλαγούμε, ευχάριστα.
Να κοιτάξουμε μπροστά, ας προχωρήσουμε. Σήμερα μπορεί να είμαστε λίγοι. Αύριο θα γίνουμε πολλοί. Θα προσχωρήσουν και οι αλληθωρίζοντες σημερινοί εθνομηδενιστές. Θα είναι έργο ευλογημένο. Οι επόμενες γενεές θα μας ευχαριστούν και η σημερινή γενεά θα διαπιστώσει ότι υπάρχει πλούτος, υπάρχει διέξοδος φωτεινή (ελληνική) από την αδιέξοδη μαύρη λογική της Δύσης.
