Επειδή φίλοι συμπατριώτες πλησιάζει η Εθνική Εορτή των Ελλήνων – αυτή της 25ης Μαρτίου- και πέρα από τα «παρατράγουδα» τα οποία θα την…διανθίσουν για μία ακόμη φορά, όσοι φορείς, πνευματικοί και σοβαροί άνθρωποι, εκπαιδευτικοί, μαζί με το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ, ας προσπαθήσουν να προσεγγίσουν με τον δέοντα ΣΕΒΑΣΜΟ, την Ιστορία αυτού του Τόπου, έτσι όπως την «έγραψαν» οι κάτοικοι εκείνης της Εποχής. Της Εποχής του ξεσηκωμού των Ελλήνων για τη Λευτεριά τους από τον Τούρκο αφέντη. Αυτόν που είχε εξουσία επάνω του, για ζωή, τιμή, βιός και θάνατο.
Επειδή κάποιοι ευλογημένοι Μαρουσιώτες, ασχολήθηκαν με την Ιστορία του «χωριού» μας και έγραψαν βιβλία σχετικά με αυτήν, βασισμένοι σε αξιόπιστες πηγές και ντοκουμέντα -όπως έκανε ο αείμνηστος Τάκης Πολιτόπουλος με το βιβλίο του «ΜΑΡΟΥΣΙΩΤΙΚΑ»- καλό θα ήταν, τούτες τις ανερμάτιστες ημέρες τις αφελληνιζόμενες ποικιλοτρόπως, να τα αξιοποιήσουν οι φορείς και τα περί τον… Πολιτισμόν Νομικά Πρόσωπα του Δήμου και να τα προσφέρουν στους συμπολίτες μας, μέσα από σχετικές Εκδηλώσεις. Στο κάτω-κάτω της γραφής, υπάρχει έτοιμο υλικό στο ΙΛΜΑ, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί-εκτεθεί κατά τον τριήμερο εορτασμό της 25ης Μαρτίου.
Επειδή στα «ΜΑΡΟΥΣΙΩΤΙΚΑ» ο Τάκης Πολιτόπουλος αναφέρει στη σελίδα 88 τα παρακάτω…..
ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Από το Μαρούσι ξεκίνησε στις 15 Οκτώβρη του 1821 ο αγώνας για την απελευθέρωση της Αθήνας. Δεκαπέντε μέρες μετά την ταπεινωτική φυγή του Ομέρ Βρυώνη από την Αττική, οι αδελφωμένοι στον υπέρ της ελευθερίας αγώνα οπλαρχηγοί, ο Αναστάσιος Λέκκας, ο Μήτρος Σκευάς και τα μπαρουτοκαπνισμένα παλικάρια τους, οι Μαρουσιώτες και οι Χασιώτες νικητές της συμπλοκής του Δραγουμάνου, ξανάσμιξαν τούτη τη φορά στο κατεστραμμένο από τους Τούρκους χωριό του Μαρουσιού. Αποτελώντας τότε το μοναδικό εμπειροπόλεμο σώμα των Ελλήνων αγωνιστών που είχε παραμείνει στην Αττική, αποφάσισαν να ξεκινήσουν μια νέα προσπάθεια για την αντιμετώπιση των ληστρικών επιδρομών των Τούρκων της Αθήνας, αλλά και ταυτόχρονα να οργανώσουν μια νέα εκστρατεία για την απελευθέρωση της πόλης.
Στην προσπάθειά τους αυτή, είχαν αρχικά συμπαραστάτες το Μαρουσιώτη ηγούμενο της Μονής Πεντέλης Νεόφυτο Πεντελιώτη (Δέγγλερη) ο οποίος θα φρόντιζε τον εφοδιασμό τους με μπαρουτόβολα από το εργαστήρι του μοναστηριού του, και το Θωμά Χωματιανό- Λογοθέτη, που θα γνωστοποιούσε την απόφασή τους στους Αθηναίους οπλαρχηγούς, το Νίκο Σαρρή, τον Παναγή Κτενά, το Χατζηγεωργαντά Σκουζέ κ.ά.
Στο κάλεσμα που έστειλαν σε όλα τα χωριά της Αττικής, ανταποκρίθηκαν οι Μαραθωνίτες με το Γαβριήλ Αναστασίου (ηγούμενο της Μονής Βρανά) και οι Μεσογείτες με το Γιάννη Ντάβαρη. Με τον ερχομό των παραπάνω, η δύναμη των συγκεντρωμένων στο Μαρούσι αγωνιστών έφτασε τους 260 άνδρες, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν άοπλοι. Αρχηγός τους ανέλαβε τότε ο οπλαρχηγός Αναστάσιος Λέκκας.
Επειδή, τέλος, φίλοι συμπολίτες η Ιστορία την οποία «συνέταξαν» οι Μαρουσιώτες με τρόπο τέτοιο, που εμείς σήμερα να είμαστε υπερήφανοι, ώστε να τιμούμε την αυτοθυσία τους με διάφορες εκδηλώσεις, θα πρέπει, πριν να γίνουμε ευρύτερα ρεζίλι, να διορθωθούν τα όσα ανιστόρητα γράφονται πάνω στις μαρμάρινες πλάκες στο Ηρώον του Αμαρουσίου. Και για να βοηθήσω, επισημαίνω πως: 1ον. ΑΜΑΡΟΥΣΙΩΤΕΣ έπεσαν στον αγώνα του 1821, και 2ον. Δεν έπεσαν στην «Πολιορκία της Ακρόπολης 1821-1827», διότι απλούστατα, η… Πολιορκία της Ακρόπολης, δεν διήρκεσε 7 χρόνια! Ούτε οι μνημονευόμενοι πεσόντες σκοτώθηκαν όλοι μαζί στην αναγραφόμενη μάχη. Για παράδειγμα ο Αναστάσης Λέκκας, σκοτώθηκε στα Σοχώρια (Πολύδροσο) του Μαρουσιού. Και επειδή το θέμα δεν σηκώνει…διασκευές, ας σοβαρευτούμε ΟΛΟΙ!!!
Τοπογράφει η Θέμις

























































































![ΕπιΤόπου [21/2]](https://amarysia.gr/wp-content/uploads/2009/02/themis2.jpg)





![Σχόλια & Σχολιανά [21/2]](https://amarysia.gr/wp-content/uploads/2009/02/euro-75x75.jpg)






