Η νύχτα της 7ης Νοεμβρίου 2010 είναι μία από αυτές που θα ήθελε να ξεχάσει, όσο πιο σύντομα γίνεται, ο επικεφαλής του συνδυασμού ΜΑΡΟΥΣΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. Βέβαια, η εκλογική συντριβή -αληθινό ναυάγιο- του Ηλία Γιαννακάκου ήταν οφθαλμοφανέστατη σε όσους δεν κοιτούν τα πράγματα μέσα από παραμορφωτικούς φακούς.
Του Θάνου Σταθόπουλου
Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ αισθάνεται πλήρως δικαιωμένη για τις προβλέψεις της, οι οποίες φυσικά δεν έχουν να κάνουν με… προχωρημένες μαντικές ικανότητες, αλλά στηρίζονταν σε επιστημονικά δεδομένα. Δεδομένα που πολλοί -με πρώτον τον Ηλία Γιαννακάκο- αμφισβήτησαν και λοιδόρησαν, ενώ δεν δίστασαν να μιλήσουν για «στημένες έρευνες» και «κατά παραγγελία αρθρογραφία» και «απόκρυψη στοιχείων».
Στο μόνο, ίσως, που είχαν δίκιο είναι στο τελευταίο. Όντως δεν δημοσιοποιήσαμε το ποσοστό που έδινε στον στηριζόμενο από το ΠΑΣΟΚ υποψήφιο η δημοσκόπηση που κάναμε, αφ’ ενός θεωρώντας ότι η χρονική συγκυρία πιθανότατα τον αδικούσε και αφ’ ετέρου θέλοντας να του δώσουμε το περιθώριο να μειώσει την τεράστια διαφορά που τον χώριζε από τον πολιτικό αντίπαλό του.
Ωστόσο, ο Ηλίας Γιαννακάκος, αντί να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη δημοσκόπηση ως αφορμή προσωπικής του αφύπνισης, επέλεξε να επιτεθεί στην εφημερίδα μας. Τελώντας σε πλήρη σύγχυση κι έχοντας χάσει ουσιαστικά τον πραγματικό του στόχο, προτίμησε να μη λάβει υπόψη του το «τσουνάμι» που ερχόταν, επιλέγοντας να… Λιά-ζεται αμέριμνος στην… παραλία.
Ίσως, τώρα, έχοντας απαλλαγεί από το βάρος των εκλογών, που όπως απέδειξε δεν άντεχε για να σηκώσει, να μπορέσει να ηρεμήσει και να περιοριστεί στα ιατρικά καθήκοντά του. Και βέβαια, το κόμμα που τον στήριξε δεν μπορεί να περιμένει και πολλά από αυτόν ως επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στη νέα δημοτική θητεία. Εξάλλου, ούτε ο πρότερος «βίος» του στη συγκεκριμένη θέση συνηγορεί σε κάτι τέτοιο…
Ο ίδιος, ούτως ή άλλως, έχει πολλή δουλειά μπροστά του. Θα πρέπει να απολογηθεί σε όσους τον εμπιστεύτηκαν, για το πώς κατάφερε να εξανεμίσει τη «μαγιά» του 49% με την οποία μπήκε στον προεκλογικό αγώνα, να «χαντακώσει» το ΠΑΣΟΚ στα χαμηλότερα ποσοστά που έχει γνωρίσει στο Μαρούσι και να μη μπορέσει να φθάσει ούτε τα ποσοστά του Πάνου Αλεξανδρή το 2006, ο οποίος είχε να αντιπαλέψει με έναν άφθαρτο υποψήφιο δήμαρχο από την πλευρά της Ν.Δ. και με σκληρό «αντάρτικο» από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ.
Ας αφήσουμε όμως τον Ηλία Γιαννακάκο στο δράμα του κι ας ρίξουμε μια ματιά στην αντίπερα όχθη. Καταρχάς, στη διοίκηση τα πανηγύρια πρέπει να είναι συγκρατημένα και σύντομα. Το βράδυ της περασμένης Κυριακής ήταν το εύκολο στοίχημα (πολύ εύκολο, όπως φάνηκε).
Το δύσκολο στοίχημα είναι μπροστά. Τα προβλήματα της πόλης όχι μόνο θα είναι παρόντα την 1/1/2011, αλλά μάλλον θα ενταθούν εξαιτίας τόσο της γενικότερης οικονομικής κρίσης, όσο και της ειδικότερης οικονομικής εξαθλίωσης του Δήμου Αμαρουσίου. Και, βέβαια, οφείλουν να γνωρίζουν οι διοικούντες ότι δεν δικαιούνται ούτε μια μέρα περίοδο χάριτος, αφού θα συνεχίσουν την υπό εξέλιξη διοίκησή τους.
Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία και να έχουν πάντα στον νου τους τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της έρευνας που δημοσιεύσαμε (αυτά που μας… ξέφυγαν, κατά τον Ηλία Γιαννακάκο).
Όσον αφορά τους εκτός του παρόντος Δημοτικού Συμβουλίου συνδυασμούς, οι οποίοι θα γίνουν εντός από τη νέα δημοτική περίοδο, πλην των συγχαρητηρίων μας, τους απευθύνουμε και μια έκκληση. Μην απογοητεύσουν όσους τους εμπιστεύτηκαν και τους έστειλαν στα έδρανα της Βασ. Σοφίας.
Σίγουρα υπάρχουν πολιτικές διαφορές μεταξύ τους, αλλά μπροστά στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Μαρούσι, θα πρέπει να βρουν κοινή γραμμή πλεύσης, ώστε να ασκήσουν τον θεσμικό ρόλο που τους αναλογεί. Κι αυτός ο ρόλος δεν μπορεί και δεν θα πρέπει να είναι η στείρα αντιπολίτευση, αλλά ο στενός έλεγχος της διοίκησης και η κατάθεση ουσιαστικών προτάσεων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Και κάτι τελευταίο. Όλοι οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι οφείλουν να προβληματιστούν από το γεγονός ότι σημαντικό κομμάτι της μαρουσιώτικης κοινωνίας (κάτι περισσότερο από 36%) δεν εμπιστεύτηκε κανέναν τους, προτιμώντας να μείνει στο σπίτι του, αντί να πάει να ψηφίσει. Έστω κι αν η στήλη έχει εκφραστεί πολλές φορές κατά μιας τέτοιας λογικής, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Όσοι δουλέψουν πάνω σε αυτό το στοιχείο, ίσως καταφέρουν να εγγράψουν ασφαλείς πολιτικές υποθήκες. Όσοι το αγνοήσουν, πάνω στη… μέθη της νίκης τους, ίσως αναγκαστούν να το θυμηθούν στο δικό τους… Βατερλώ.
