Πρόκειται για ένα πολύ παλιό «κόλπο», το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον από την εκάστοτε εξουσία, δυστυχώς με τη συνενοχή αρκετών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Γράφει ο Θάνος Σταθόπουλος
Η ιδέα είναι πολύ απλή και για τούτο αποτελεσματική. Έχεις έναν κλάδο ή έναν τομέα που θέλεις να υποβαθμίσεις, να συρρικνώσεις σε προσωπικό ή ακόμη και να τον εξαφανίσεις από προσώπου γης. Φροντίζεις λίγο πριν προχωρήσεις στην «εκκαθάριση» να διοχετεύσεις στον Τύπο (έντυπο και, κυρίως, ηλεκτρονικό) ένα «μπαράζ» αρνητικών «ειδήσεων» για τον εν λόγω χώρο. Η μεγάλη μάζα των πολιτών-δεκτών των «ειδήσεων» (αυτή η δήθεν κοινή γνώμη) ερεθίζεται, εξεγείρεται και ζητεί να «χυθεί αίμα», όπως άλλοτε ζητούσε το πλήθος στις ρωμαϊκές αρένες.
Τότε έρχεσαι εσύ, παίρνεις όσα σκληρά κι επώδυνα μέτρα θέλεις και έχεις με το πλευρό σου τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών-δεκτών, οι οποίοι έχουν πειστεί ότι οι κινήσεις έχουν ως μοναδικό στόχο να «εξυγιάνεις» έναν «διεφθαρμένο» τομέα και να αποδώσεις «δικαιοσύνη».
Το έργο έχει παιχτεί πάρα πολλές φορές, αλλά για κάποιον δύσκολα ερμηνεύσιμο ψυχιατρικά λόγο εξακολουθεί να «συγκινεί» και ουδόλως αφυπνίζει την «κοινή γνώμη». Το είδαμε στην περίπτωση των «τελμπεχανάδων» της ΕΡΤ και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, το ξαναείδαμε στην περίπτωση των «χρυσοπληρωμένων» δημοσιογράφων του ιδιωτικού τομέα, μας το επανέλαβαν με τους «επίορκους» γιατρούς του ΕΣΥ, τους «τεμπέληδες» εκπαιδευτικούς, τους «διεφθαρμένους» αυτοδιοικητικούς και μάλλον έπεται συνέχεια…
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι είμαστε κοινωνία αγγέλων. Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν υπήρχαν τεμπελχανάδες στην ΕΡΤ και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα ή ότι δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι – «παπαγαλάκια» που πλουτίζουν, προωθώντας την εκάστοτε κυβερνητική προπαγάνδα. Όλοι έχουμε γνωρίσει επίορκους γιατρούς, τεμπέληδες εκπαιδευτικούς και διεφθαρμένους αυτοδιοικητικούς. Το πρόβλημα ξεκινά όταν σκοπίμως δεν καταθέτουμε καταγγελίες με ονοματεπώνυμο και προτιμούμε να σπιλώνουμε συλλήβδην έναν ολόκληρο κλάδο ή τομέα, μόνο και μόνο για να περάσουμε ευκολότερα τους σχεδιασμούς που έχουμε γι’ αυτόν.
Και το χειρότερο είναι ότι, ενώ ως πολίτες διαμαρτυρόμαστε (και δικαίως) για τα σκληρά και άδικα οριζόντια οικονομικά μέτρα, που πλήττουν κυρίως τις εισοδηματικά αδύναμες κοινωνικές τάξεις, την ίδια στιγμή «καταπίνουμε αμάσητα» όσα μας προβάλλουν οι όποιοι κατέχοντες την εξουσία και τα διαπλεκόμενα με αυτούς ΜΜΕ, προχωρώντας κι εμείς με τη σειρά μας σε άδικους, οριζόντιους αφορισμούς ολόκληρων κοινωνικών ομάδων και επαγγελματιών.
Το τελευταίο διάστημα, το «κόλπο» εφαρμόζεται με ιδιαίτερη ένταση στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Χαρακτηριστικότερο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η δήλωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα περί «διεφθαρμένων βλαχοδημάρχων».
Ξεπερνώντας την υποκρυπτόμενη ρατσιστική χροιά που κρύβει το πρώτο συνθετικό της λέξης «βλαχοδήμαρχος», και μπαίνοντας στην ουσία της δήλωσης, δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε εάν ο πρόεδρος τού εν δυνάμει κυβερνητικού κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έχει την πολιτική υπευθυνότητα να δώσει συγκεκριμένα ονόματα αυτών των «διεφθαρμένων βλαχοδήμαρχων». Κάτι που, αναμφίβολα, θα επιβεβαιώσει στην πράξη τη ρητορική του περί χυσίματος άπλετου φωτός σε κάθε γκρίζα ζώνη της καθημερινότητας και θα βουλώσει τα στόματα όσων καταγγέλλουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για άκρατο λαϊκισμό.
Εκτός κι αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, πλησιάζοντας στην κυβερνητική κρήνη, αρχίζει να κολλά και τα άλλα «κουσούρια» των εκάστοτε κυβερνώντων, που προκειμένου να μη χάσουν τα κεκτημένα τους, δεν διστάζουν να τσουβαλιάζουν τους πάντες στο σακί που κάθε φορά τους βολεύει. Αν όχι, ας αφήσει τα γενικόλογα λεκτικά πυροτεχνήματα κι ας προχωρήσει ευθέως σε επώνυμες καταγγελίες.
Η διαφθορά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι υπαρκτή, αλλά πρέπει να προσδιορίσουμε την ακριβή διάστασή της και κυρίως τους πρωταγωνιστές της, αν θέλουμε πραγματικά να την περιορίσουμε. Εκτός κι αν σκοπός μας δεν είναι η εξυγίανση του αυτοδιοικητικού χώρου, αλλά η πλήρης εξαφάνισή του. Σε αυτήν την περίπτωση, δηλώσεις όπως αυτή του κ. Αλέξη Τσίπρα, κινούνται σίγουρα προς τη… σωστή κατεύθυνση. Μόνο που με αυτόν τον τρόπο, χωρίς να το συνειδητοποιεί, ίσως κουβαλά νερό στον μύλο των «μνημονιακών» πολιτικών αντιπάλων του…
