«Συζητάμε τον απολογισμό διαχείρισης του έτους 2011. Το ζητούμενο δεν είναι η όποια διαχείριση ανάπτυξης αλλά η πορεία βιωσιμότητας.
Η «θεοποίηση» της «ανάπτυξης» με την έννοια της αύξησης του ΑΕΠ χωρίς χαρακτηριστικά βιωσιμότητας και ποιότητας οδηγεί σε κατάρρευση και της οικονομίας και της κοινωνίας και των οικοσυστημάτων.
Είχαμε μέχρι το 2009 ανάπτυξη ΑΕΠ με ρυθμούς του 4%. Είχαμε ανάπτυξη του εμπορίου, των υπηρεσιών και παρασιτικών κλάδων της ψεύτικης ευημερίας (καταναλωτικά δάνεια, μόδα, μανικιούρ- πεντικιούρ, έντυπα της πεντάρας, σχολές της απελπισίας και της ανεργίας).
Όμως μέσα από μεγάλους συντελεστές ετήσιας ανάπτυξης φτάσαμε στην καταστροφή του παραγωγικού μηχανισμού της χώρας και σε μια νεολαία εκπαιδευμένη κυρίως για τις ανάγκες των πολυεθνικών χωρίς σοβαρές εναλλακτικές λύσεις.
Α) Λείπει ο στρατηγικός σχεδιασμός βιωσιμότητας.
Δεν έχουμε εξοικειωθεί στην χώρα μας σε μακροπρόθεσμο προγραμματισμό που θα αποτελεί την υλοποίηση ενός στρατηγικού σχεδιασμού επιβίωσης πρώτα και βελτίωση της ποιότητας ζωής στην συνέχεια.
Ο Απολογισμός του 2011 της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ αποτυπώνει αυτήν την αδυναμία.
• Δεν περιέχει έργα οικονομίας ενέργειας με ταυτόχρονη δημιουργία θέσεων εργασίας.
• Δεν έγινε ένα πρόγραμμα όπως έχουμε προτείνει ανάπλασης της Αθήνας με έλεγχο της αντοχής των κτηρίων σε πιθανό σεισμό και αποκατάσταση της αντοχής, αλλά και βελτίωση της ενεργειακής τους συμπεριφοράς.
• Δεν έγινε τίποτα για πράσινες στέγες, για αύξηση πρασίνου και κοινόχρηστων χώρων.
• Δεν έγινε τίποτα για αποκατάσταση των δασών και του τοπίου Πεντέλης – Πάρνηθας – Υμηττού – Όρους Αιγάλεω κλ.π.
• Δεν έγινε τίποτα για προστασία των ποταμών και ρευμάτων.
• Δεν έγινε πρόγραμμα Οικονομίας και αποθήκευσης νερών (εκτός Ψυτάλλειας που αφορά μικρό ποσοστό επανάχρησης 5%) .
Β) Διαφάνεια – Κοινωνικός Έλεγχος
Δεν έγινε πρόβλεψη δικλείδων ασφαλείας για να μην υπάρχει παράνομη διαρροή του Δημόσιου χρήματος σε τσέπες ήτε κερδοσκόπων εργολάβων – προμηθευτών είτε σε τσέπες κυκλωμάτων.
Εμείς επιμένουμε σε μέτρα διαφάνειας και κοινωνικού ελέγχου όπως: Να γίνει Διαπαραταξιακή Επιτροπή Διαφάνειας για έργα – κτήρια – προμήθειες.
Η επιτροπή αυτή θα είναι πολιτικό όργανο, δεν θα παρεμβαίνει στην λειτουργία των υπηρεσιών, δεν θα σταματά έργα.
Θα ζητά στοιχεία, θα κάνει δειγματοληπτικούς ελέγχους σε έργα και θα φέρνει τα πορίσματα στο Περιφερειακό Συμβούλιο για να λαμβάνει διορθωτικά μέτρα.
Γ) Κτήρια
Η Περιφέρεια Αττικής συνεχίζει να πληρώνει υπέρογκα ποσά σε μισθώματα ακινήτων σχεδόν 15.000.000 ευρώ τον χρόνο.
Έγινε μια γενική μείωση 20% με τον νόμο Ν.4002/2011, ενώ η εμπορικές μισθωτικές αξίες έπεσαν πάνω από 50%.
Σε μερικά κτήρια πληρώνει η Περιφέρεια ακόμα και τώρα διπλάσιο μίσθωμα από εκείνα της αγοράς, Γιατί συνεχίζεται αυτό;
Δ) Τα κονδύλια για τον πολιτισμό.
Γίνονται αποσπασματικές εκδηλώσεις από Αντιπεριφερειάρχες ή επιχορηγήσεις κάποιων συλλόγων. Αυτό δεν είναι μέρος μίας στρατηγικής για πολιτισμό της συμμετοχής.
Η επιτροπή παιδείας – πολιτισμού λειτουργεί ευκαιριακά απλώς για να εγκρίνει την οικονομική επιχορήγηση κάποιων εκδηλώσεων.
Αυτή είναι η κυρίαρχη αντίληψη της πλειοψηφίας και του προέδρου της επιτροπής για την λειτουργία της επιτροπής.
Είναι το Ελληνικό μοντέλο διαχείρισης που πρέπει να υπερβεί η πλειοψηφία του Περιφερειακού Συμβουλίου και όλοι εμείς σαν δημοκρατικό συλλογικό όργανο.
Δεν θέλω να αδικήσω σωστές μεμονωμένες δράσεις που έγιναν από Αντιπεριφερειάρχες που ήταν στην κατεύθυνση του πολιτισμού της συμμετοχής των πολιτών και της νεολαίας (π.χ. Δυτική Αττική, Βόρεια Αθήνα κ.ά.), αυτό όμως απέχει από αυτό που λέγεται χάραξη μακροχρόνιας στρατηγικής για τον πολιτισμό.
Γι’ αυτά που ανέφερα
Η ΑΤΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ καταψηφίζει τον απολογισμό».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΑΡΑΣ
