Γιατί τέσσερα εργοστάσια;
Καταρχήν πρέπει να είναι σαφές ότι τα δύο από τα τέσσερα εργοστάσια αφορούν στη βορειοανατολική και τη νοτιοανατολική Αττική αντίστοιχα.
Πιστεύει κανείς ότι πρέπει να συνεχίζει εσαεί η μονομερής επιβάρυνση της Δυτικής Αττικής για τη διαχείριση του συνόλου των απορριμμάτων της Αττικής;
Εμείς λέμε όχι στη διαιώνιση αυτού του ιδιότυπου περιβαλλοντικού απαρτχάιντ.
Άλλωστε έτσι αναφέρεται στο Σχεδιασμό και έτσι ακριβώς πρέπει να εφαρμοστεί, όπως προβλέπεται, σύμφωνα και με τους εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους από το ΥΠΕΚΑ.
Χρειάζονται τα εργοστάσια και οι Μονάδες επεξεργασίας, εάν δεν βελτιωθεί η επίδοση στην ανακύκλωση;
Με απλά λόγια, τα εργοστάσια βάσει του Σχεδιασμού πρέπει να έχουν δυναμικότητα 1.350.000 τόνων ετησίως, επομένως η μέγιστη ικανότητα επεξεργασίας είναι 540 τόνοι την ώρα, ενώ η συνήθης καθημερινή θα ανέρχεται γύρω στους 180 με 200 τόνους την ώρα και στα τέσσερα νέα εργοστάσια.
Το ξαναλέω και το τονίζω, ότι τα επόμενα πέντε με επτά χρόνια θα πρέπει να κάνουμε υψηλού επιπέδου πρωταθλητισμό στην ανακύκλωση, για να μην χρειαστεί να κατασκευάσουμε επιπρόσθετα εργοστάσια από τα τέσσερα.
Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν αναιρεί ότι πρέπει να δούμε όλα τα κατάλληλα μέτρα για τη βελτίωση της ανακύκλωσης με διαλογή στην πηγή τόσο για τα υλικά χαρτί, μέταλλο, πλαστικό και γυαλί, όσο και για τα βιοαπόβλητα.
Παράλληλα στόχοι ανακύκλωσης με διαλογή στην πηγή θα ληφθούν υπόψη για την οριστικοποίηση των τεχνικών δεδομένων του διαγωνισμού.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι απαιτήσεις ανακύκλωσης υλικών (ιδίως για τα μέταλλα) θα υπάρχουν και για τις μονάδες επεξεργασίας (συμπληρωματικά στη διαλογή στην πηγή).
Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα είναι ακριβό το σύστημα για τους πολίτες με τη λειτουργία των Μονάδων Επεξεργασίας Απορριμμάτων;
Η κρίση δεν αποτελεί ένα μόνιμο και δεδομένο φαινόμενο, ούτε ο Σχεδιασμός, που αφορά 20ετία, μπορεί να βασίζεται μόνο στις σημερινές συνθήκες κρίσης, όμως τις λαμβάνει υπόψη.
Στο διαγωνισμό η τιμή για τον πολίτη (gate fee) θα αποτελεί το σημαντικότερο κριτήριο αξιολόγησης.
Ο Σύνδεσμος είναι χρεωμένος, πού θα βρούμε τα λεφτά;
Με τη μέθοδο της Σύμπραξης Δημοσίου Ιδιωτικού Τομέα και του ανταγωνιστικού διαλόγου θα εξασφαλιστεί ότι όσοι θα συμμετέχουν θα έχουν τη δυνατότητα τεχνοοικονομικής εκτέλεσης του έργου.
Επιπρόσθετα, όμως, όπως ανέφερα, έχουν δεσμευτεί 150 εκατομμύρια από το ΕΣΠΑ για την κατασκευή των μονάδων.
Κάτι που, όπως καταλαβαίνετε, θα συνεισφέρει τα μέγιστα στη μείωση του συνολικού κόστους για τον πολίτη.
Γιατί πρέπει να προχωρήσουμε τώρα με αυτή την απόφαση και όχι αργότερα;
Ήδη έχουμε αργήσει, όπως κατ’ επανάληψη έχω πει.
Θα πρέπει εδώ να προσθέσω ότι, για να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε τα χρήματα του ΕΣΠΑ, οι συμβασιοποιήσεις θα πρέπει να έχουν γίνει μέχρι το 2013 και η εκτέλεση μέχρι το 2015.
Ιδιωτικοποιείται η καθαριότητα με την απόφαση;
Κάθε άλλο. Με τη διαδικασία των ΣΔΙΤ διατηρείται στο ακέραιο ο Δημόσιος χαρακτήρας. Ο Σύνδεσμος είναι κύριος του έργου και έχει τον τελικό λόγο. Και δεν πρέπει να συγχέουμε τις συμπράξεις ΣΔΙΤ με τις παραχωρήσεις. Αυτό σημαίνει ότι ο ΕΔΣΝΑ θα επιβλέπει, θα ελέγχει και θα έχει την επιτελική ευθύνη όλης της διαδικασίας.
Θα είναι ακριβά τα έργα για τον πολίτη;
Η επιδίωξή μας είναι η οικονομικότερη λύση που σέβεται το περιβάλλον και αξιοποιεί τη σύγχρονη γνώση στον τομέα αυτό.
Αξιοποιούμε σημαντικούς πόρους του ΕΣΠΑ, προκειμένου τα έργα να μην επιβαρύνουν τον πολίτη.
Στο πλαίσιο της διαδικασίας θα προσδιοριστεί το τέλος εισόδου (gate fee).
Στο διαγωνισμό η τιμή για τον πολίτη (gate fee) θα αποτελεί το σημαντικότερο κριτήριο αξιολόγησης.
Επιπλέον τα έσοδα που θα παράγονται από τη λειτουργία των μονάδων επεξεργασίας θα συμβάλλουν στη μείωση του τέλους εισόδου.
Υπάρχει μια συγκεχυμένη άποψη ότι θα υπάρχει επιβάρυνση για τον πολίτη από τη λειτουργία των εργοστασίων, λες και ο σχεδιασμός περιλαμβάνει μόνο τα εργοστάσια.
Όμως, με την εφαρμογή του ολοκληρωμένου προγράμματος με την πρόληψη, τη μείωση, την επαναχρησιμοποίηση, την κατασκευή πράσινων σημείων, τη βελτίωση των υποδομών περισυλλογής επιδιώκεται η οικονομικότερη λύση ενώ ταυτόχρονα θα προσφέρονται καλύτερες υπηρεσίες και θα προστατεύεται το περιβάλλον.
