Υπόθεση: Μια κηπουρός – αρχιτέκτονας εξωτερικών χώρων, η Sabine De Barra (Κέιτ Ουίνσλετ) αναλαμβάνει να κατασκευάσει τους εντυπωσιακούς τεράστιους κήπους του παλατιού των Βερσαλλιών, μια πολύ υπεύθυνη και σημαντική ανάθεση που θα την φέρει στο κέντρο των εξελίξεων του παλατιού, επί βασιλείας του Λουδοβίκου 14ου (Άλαν Ρίκμαν). Απέναντί της, άσπονδος εχθρός της που βρίσκεται εκεί για να κάνει το έργο της όσο το δυνατόν πιο δύσκολο, στέκεται ο Andre Le Notre (Ματίας Σενέρτς), που σιγά-σιγά αναγνωρίζει την αξία του «μικρού χάους» στην μέθοδό της, μαγεύεται από το ελεύθερο, αντισυμβατικό της πνεύμα και εκείνη αρχίζει να αναγνωρίζει σε αυτόν μια αδελφή ψυχή. Το αμοιβαίο πάθος τους θα μετατραπεί σε μια επικίνδυνη έλξη που είναι αδύνατον να αγνοήσουν
Κριτική: Ταινία εποχής Λουδοβίκου 14ου από την οποία απουσιάζει η γαλλική φινέτσα. Δυστυχώς, η πλειοψηφία των ηθοποιών έχουν βρετανική κατατομή και τα Αγγλικά τους το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να προετοιμάζουν το θεατή για μια εμφάνιση της βασίλισσας Ελισάβετ, πλην όμως βρισκόμαστε στις Βερσαλίες.
Η Κέιτ Γουίνσλετ φαίνεται να βαριέται το ρόλο της και ούτε μια στιγμή δεν μου έδωσε την εντύπωση του κεραυνοβόλου έρωτα και του πάθους της για το δάσκαλό της. Μάλλον για θαυμασμό φαίνεται να εκφράζει, προκειμένου να πετύχει την ανέλιξή της στις αυστηρές βαθμίδες της αριστοκρατίας. Ο Άλαν Ρίκμαν, απόλυτα βρετανός δεν θυμίζει καθόλου Γάλλο αυτοκράτορα της περιόδου των Λουδοβίκων, ενώ ο Στάνλεϊ Τούτσι χάνεται κάτω από τις μπούκλες και τα φρου-φρου μαζί με τον Ματίας Σένερτς, το δάσκαλο της Κέιτ Γουίνσλετ που την ερωτεύεται χωρίς να καταλαβαίνουμε το λόγο. Είναι τόσο αδιάφωορη. Κρίμα.
Η σκηνοθεσία, δεν καταφέρνει να εστιάσει στην ερωτική σχέση μεταξύ Γουίνσλετ και Σένερτς, που αποτελεί και το θέμα της ταινίας, ενώ παρά το περιβάλλον και τα κοστούμια δεν εντυπωσιάζει γενικά ως παραγωγή, αλλά δικαιώνει τον τίτλο της. Ένα μικρό χάος.
Tου Άλαν Ρίκμαν
Mε τους Κέιτ Γουίνσλετ, Άλαν Ρίκμαν, Στάνλεϊ Τούτσι, Έλεν Μακ Κόρι, Τζένιφερ Έλε, Ματίας Σένερτς
Άγγελος Πολύδωρος
