Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 14/02/2026
Λογικά (μιας και στην Ελλάδα είμαστε και όλα τα ενδεχόμενα είναι πάντα ανοιχτά), βρισκόμαστε πολύ κοντά σε μια σημαντική και κομβική στιγμή για την πόλη του Αμαρουσίου και την αντιπλημμυρική θωράκισή της, με την έναρξη της διαδικασίας δημοπράτησης του «στοιχειωμένου» έργου της διευθέτησης του ρέματος Σαπφούς, όπως ανακοινώθηκε και επίσημα από τις τρεις πλευρές του έργου, την Περιφέρεια, το Υπουργείο Οικονομικών και τον Δήμο.
Ασφαλώς η δρομολόγηση του έργου έρχεται να προστεθεί στις αντίστοιχες ανακοινώσεις για την κατασκευή του γηπέδου ποδοσφαίρου στο πρώην κτήμα «Μαδούρου» και της ανάπλασης του χώρου όπισθεν του ΟΑΚΑ που «βλέπει» στην οδό Αμαρυσίας Αρτέμιδος που θα επιμεληθεί στο πλαίσιο των αντισταθμιστικών της οφειλών για το «The Mall» η εταιρεία Lamda, με τη διοίκηση του Θεόδωρου Αμπατζόγλου να «τρίβει τα χέρια της» και δικαίως, καθώς πρόκειται για τρία έργα που απασχολούσαν επί δεκαετίες την πόλη δίχως να προχωρούν και όπως φαίνεται «ξεκολλούν» κατά τη δεύτερη δημοτική θητεία του.
Πάμε όμως και στους προβληματισμούς που προκύπτουν.
Το πρώτο αξιοσημείωτο είναι ότι και τα δύο από αυτά τα μεγάλα έργα (γήπεδο, χώρος ανάπλασης) βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Θωμά, ενώ σε τμήμα του θα γίνουν και έργα για το ρέμα Σαπφούς.
Όπως είναι φυσικό, η φυσιογνωμία της περιοχής, η οποία ήδη έχει μεταβληθεί σημαντικά με τη λειτουργία πολλών μεγάλων εμπορικών κέντρων και μεγάλων επιχειρήσεων (μην ξεχνάμε και το κλειστό γυμναστήριο, αλλά και κοτζάμ… ΟΑΚΑ), θα αλλάξει δραματικά. Μετά το πέρας αυτών των έργων θα μιλάμε πλέον οριστικά για μια «άλλη» γειτονιά του Αμαρουσίου. Το αν οι επιπτώσεις όλης αυτής της αλλαγής που συντελείται υποβαθμίσουν ή αναβαθμίσουν την αξία της περιοχής, θα το δείξει ο χρόνος. Μιας περιοχής που εξακολουθεί στο μεγαλύτερο μέρος της «εσωτερικά» να στερείται στοιχειώδους δικτύου ομβρίων υδάτων, με τα νερά σε κάθε νεροποντή να παίρνουν τον δρόμο τους για το ρέμα, προκαλώντας μεγάλα προβλήματα σε πεζούς και οδηγούς. Μιας περιοχής που έχει μείνει μέχρι στιγμής εκτός του μεγάλου προγράμματος ασφαλτοστρώσεων του Δήμου. Και μιας περιοχής που σταδιακά αρχίζει περισσότερο να θυμίζει… Κυψέλη ως προς το κυκλοφοριακό σε ώρες αιχμής στους βασικούς οδικούς της άξονες και το παρκάρισμα, το οποίο δυσκολεύει όλο και περισσότερο λόγω της ολοένα αυξανόμενης προσέλευσης εργαζομένων.
Πρόκειται δηλαδή μια περιοχή που θα πρέπει τα επόμενα χρόνια να ρίξει ειδικό βάρος η (όποια) διοίκηση του Δήμου Αμαρουσίου.
Πάμε και στο θέμα της ανάπλασης του χώρου μεταξύ οδού Πιτταρά και Αμαρυσίας Αρτέμιδος. Πολύ σωστό και εύλογο είναι το ερώτημα «γιατί άργησε 5-6 χρόνια να το βάλει μπρος η Lamda». Ισχύει εδώ το «κάλλιο αργά, παρά ποτέ»; Επίσης, ποιος θα είναι ο χώρος που θα υποδεχθεί το αμαξοστάσιο του Δήμου που βρίσκεται στο σημείο; Τι θα γίνει με τις δύο λεωφορειακές γραμμές που κάνουν τέρμα (και αφετηρία) εντός του χώρου; Θα βρεθούν λύσεις που θα ικανοποιούν άπαντες ή θα βρεθούμε μπροστά σε νέες κοινωνικές τριβές;
Σε αυτό το σημείο, βέβαια, θα θυμίσουμε ότι από τούτη εδώ την στήλη είχαμε προτείνει ανοιχτά ότι στο πλαίσιο των αντισταθμιστικών υποχρεώσεων της Lamda θα μπορούσε ο Δήμος να ζητήσει από την εταιρεία την εκ νέου κατασκευή γηπέδου ποδοσφαίρου ακριβώς σε αυτόν τον χώρο όπου είχε πρωτοκατασκευαστεί πριν γκρεμιστεί στον βωμό των εργοταξίων Καλατράβα. Θα μπορούσε το θέμα να είχε λυθεί εδώ και χρόνια και μάλιστα σε έκταση πολύ πιο «άνετη» σε σχέση με το πρώην κτήμα «Μαδούρου». Για κάποιο λόγο, τόσο η διοίκηση Γιώργου Πατούλη όσο και η διοίκηση Θεόδωρου Αμπατζόγλου άφησαν τα χρόνια να περνούν εμμένοντας στην εξ αρχής προβληματική και ανέφικτη λύση του κτήματος Καρέλλα. Κι αυτά τα είχαμε επισημάνει εγκαίρως, όταν ακούγονταν βαρύγδουπες δεσμεύσεις και υποσχέσεις. Κι εδώ λοιπόν… «κάλλιο αργά παρά ποτέ»;
