Κάπως έτσι στήνονται οι συνδυασμοί ακόμη και σήμερα;
Δυστυχώς, με αυτόν τον τρόπο. Και οι συνθήκες δείχνουν ότι τουλάχιστον οι συνδυασμοί που έχουν εμφανιστεί, με εξαίρεση ίσως τη ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, με αυτόν τον τρόπο κινούνται. Καταρχήν έχουμε έναν κομματικό συνδυασμό που λέγεται Νέας Δημοκρατίας, ο συνδυασμός του κ. Μαυρίδη, ένας μνημονιακός συνδυασμός ή για να το διατυπώσω ακριβέστερα ένας κομματικός συνδυασμός επικρατούσας κομματικής εξουσίας, στον οποίο δεν υπάρχει ούτε Νέα Δημοκρατία ούτε ΠΑΣΟΚ. Έχουν εξαφανιστεί. Υπάρχουν ομάδες που ονομάζονται Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ και οι οποίες διοικούν τη χώρα με τη Γερμανία και με την τρόικα. Αυτή την ομάδα υπηρετεί.
Ο κ. Μαυρίδης στη συνέντευξη που παραχώρησε πρόσφατα στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ, τόνισε ότι η ομάδα του θα είναι πολλυσυλεκτική.
Χαίρομαι. Εάν υποθέσουμε ότι ο κ. Μαυρίδης θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση και εμείς θα είμαστε δημοτική αρχή, αυτό σημαίνει ότι θα σταθεί δίπλα μας να καταπολεμήσουμε τον νόμο του Καλλικράτη, να καταπολεμήσουμε όλα αυτά που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση. Εάν το κάνει, θα αποδείξει με πράξεις όσα διατυπώνει. Εμείς, ακόμα και εάν είμαστε και σε μειοψηφία στην αντιπολίτευση, αν δεν μας τιμήσει δηλαδή ο λαός και ο κ. Μαυρίδης πάρει θέσεις όπως αυτές που σας περιέγραψα, θα είμαστε δίπλα του. Σε αντίθετη περίπτωση, δεν θα είμαστε. Θέλουμε ο Δήμος να βγει μπροστά με τους κατοίκους του και να διεκδικήσει, ό,τι και έαν σημαίνει αυτό και με όποιο αποτέλεσμα. Στη μάχη σαφώς θα πάμε για να κερδίσουμε.
Αναφερθήκατε στην κατάργηση του Καλλικράτη. Ποιες θα είναι οι δράσεις σας;
Να σας πω κάτι; Το θέμα ξεκινάει εάν το κράτος έχει διάθεση. Εάν το κράτος δεν έχει διάθεση, η κεντρική κυβέρνηση εννοώ, πρέπει να υπάρχουν κάποιες ομάδες πίεσης. Αυτές είναι καταρχήν οι οργανωμένες όπως η ΚΕΔΕ, ένα κεντρικό όργανο με τους δημάρχους όλης της Ελλάδας. Εάν αυτοί οι δήμαρχοι συμπαρίστανται στην κεντρική κυβέρνηση και απλώς στα λόγια διατυπώνουν ότι συμπαρίστανται στην κατάργηση του Καλλικράτη, τίποτε δεν θα αλλάξει. Άρα, ένας αγώνας είναι να εκλεγούν δήμαρχοι οι οποίοι θα συμφωνούν, τουλάχιστον, ότι όλοι οι μνημονιακοί νόμοι είναι αρνητικοί, όχι για την κοινωνία μόνο, αλλά και για την τοπική αυτοδιοίκηση. Άρα, εάν έχουμε αυτή την πλειοψηφία σε αυτή τη διαδικασία -και υπάρχουν πλέον πολλές φωνές σε όλους τους δήμους και όχι μόνο από μία παράταξη- θεωρώ ότι θα δημιουργηθεί μία πλειοψηφία που θα ανατρέψει το κατεστημένο της ΚΕΔΕ. Αυτό και ήταν το πρώτο σημαντικό ζήτημα. Το δεύτερο είναι οι ίδιοι οι δήμοι να μετατραπούν μαζί με τους κατοίκους τους σε ένα μικρότερο μοχλό για να πιέσουν αυτή τη διαδικασία. Και αυτό είναι το πιο εύκολο, δεν κάνεις απλώς μία διαμαρτυρία και κλειδώνεις τον Δήμο για ένα εικοσιτετράωρο και οι εργαζόμενοι πηγαίνουν στα σπίτια τους και ξεκουράζονται ή κάνουν και μία απεργία, βγαίνεις και το λες στον κόσμο. Δεν θα πάμε βέβαια σε 30.000 σπίτια ένα προς ένα. Υπάρχουν συλλογικότητες που μπορούν να βοηθήσουν ώστε όλοι μαζί να δράσουμε για το κοινό όφελος.
Με την κατάργηση του Καλλικράτη θα έχουμε δύο χωριστούς Δήμους ξανά. Είναι έτσι;
Το τι θα έχουμε, είναι κάτι που θα πρέπει να το συναποφασίσουμε. Δεν έχω βάλει θέμα διαχωρισμού του Δήμου. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο κοινότητες που δεν είναι ενωμένες πέρα από κάποια διοικητικά στοιχεία. Για παράδειγμα, υπάρχουν έργα που εξελίσσονται. Η κοινωνία της Λυκόβρυσης δεν έχει αίσθηση τι γίνεται με το οικόπεδο Πέρρου ούτε η κοινωνία της Πεύκης έχει αίσθηση με το τι γίνεται με το Οικοδομικό Τετράγωνο 9. Τι λείπει; Οι δύο κοινωνίες θα μπορούσαν να έχουν και κοινά πράγματα. Να έχουν και κοινούς συλλόγους και να ενοποιήσουν τις δραστηριότητές τους. Τι χρειάζεται για να γίνει αυτό; Χρειάζεται η βούληση από την ηγεσία και ηγεσία αυτή τη στιγμή είναι η δημοτική αρχή. Ο Καλλικράτης πρέπει να καταργηθεί γιατί έχει μειώσει την τοπική αυτοδιοίκηση σε όρια πάρα πολύ χαμηλά και με υποστηρικτές ψευδόμενους. Δηλαδή δεν μπορεί σε όλο τον δυτικό κόσμο και όχι έναν φανταστικό κόσμο, που πιθανότατα κάποιοι άλλοι ονειρεύονται και καλώς προσπαθούν -σε αυτό τον δυτικό κόσμο που ζούμε η τοπική αυτοδιοίκηση ήταν πολυπληθέστερη, δεν ήταν με τη λογική των τριακοσίων και διακοσίων δήμων που πάμε να φτιάξουμε εμείς. Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει στον δυτικό κόσμο ποσοστά επί των δαπανών από 40%-60% και όχι 5%, που ισχύει για τους δήμους στην Ελλάδα. Θα μου πείτε, η εικόνα που υπάρχει είναι ότι οι δήμαρχοι δεν κάνουν χρηστή διαχείριση κ.λπ. Είναι η νοοτροπία που μας μαθαίνουν. Είναι η νοοτροπία του διαίρει και βασίλευε. Δεν το κάνουν όλοι αυτό. Όπως και όλοι οι πολιτικοί δεν τα «έχουν πάρει», υπάρχουν και καλοί πολιτικοί. Και θα το πω και ευθαρσώς, υπάρχουν καλοί πολιτικοί σε όλα τα πολιτικά κόμματα και πιθανότατα υπάρχουν και κακοί πολιτικοί σε όλα τα πολιτικά κόμματα, γιατί αυτή είναι η κοινωνία. Γιατί υπάρχουν καλοί πολίτες και κακοί πολίτες.
Το προφίλ του νέου υποψηφίου δημάρχου, Μανόλη Πάγκαλου
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1954. Με τις απελάσεις των Ελλήνων, το 1964, ήλθε στην Πεύκη, στην οποία έκτοτε ζει (με εξαίρεση την περίοδο 1968 – 1974, κατά την οποία έζησε στο Παγκράτι).
Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Στεργιοπούλου (Οικονομολόγο καθηγήτρια Β’ βάθμιας εκπαίδευσης) και έχει δυο γιους, τον Μάνο (1984) και τον Ερρίκο (1990). Είναι Πτυχιούχος του Οικονομικού Τμήματος της Ανώτατης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιά (σημερινό Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πειραιά). Παρακολούθησε δεκάδες σεμινάρια Διοίκησης, Marketing, Logistics, Διαχείρισης Ανθρώπινων Πόρων, Οικονομικής Ανάλυσης και Φορολογικής Νομοθεσίας.
Εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα σε ανώτατες και ανώτερες διευθυντικές θέσεις ευθύνης σε ελληνικές και πολυεθνικές επιχειρήσεις και κάλυψε έργα ιδιωτικού τομέα, ως ελεύθερος επαγγελματίας (Διοικητικός, Οικονομικός και Οργανωτικός Σύμβουλος). Συμμετέχει σε κοινωνικές και πολιτικές συλλογικότητες από τα εφηβικά του χρόνια.
