Δεν πρωτοτυπεί κανείς ιδιαίτερα αν ισχυριστεί ότι οι μνημονιακές πολιτικές στην εκπαίδευση αποτελούν την ελληνική εκδοχή των νεοφιλελεύθερων εκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων, που εφαρμόζονται ήδη από τη δεκαετία του `70 σε μια σειρά από χώρες ( Γερμανία, ΗΠΑ, Μ. Βρετανία κ.ά.). Σε πλήρη εναρμόνιση με τις κατευθυντήριες γραμμές των μεγάλων υπερεθνικών οργανισμών (Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΟΣΑ, Ε.Ε.), έχουν οδηγήσει παντού στη συρρίκνωση της δημόσιας παιδείας.
Αν στο παρελθόν κάθε νέο πακέτο μέτρων συνοδευόταν από συνθήματα για αναβάθμιση και μεταρρύθμιση, σήμερα – τέσσερα χρόνια μετά την έλευση του ΔΝΤ- τα πράγματα είναι πλέον ξεκάθαρα. Το σχέδιο της Τρόικας για την εκπαίδευση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως σχέδιο ισοπέδωσης. Τι να πρωτοπιάσει κανείς; Η δωρεάν παιδεία καταργείται, σχολεία καταργούνται ή συγχωνεύονται, χιλιάδες θέσεις εργασίας εκπαιδευτικών έχουν χαθεί. Η σχέση δασκάλου-μαθητή υπονομεύεται, οι σχολικές βιβλιοθήκες, η ενισχυτική διδασκαλία και το ολοήμερο σχολείο βρίσκονται μόνο στα χαρτιά. Το ν/σ για την αξιολόγηση τείνει να μετατρέψει το σχολείο σε χώρο ανταγωνισμού, τρομοκρατίας, χαφιεδισμού. Η ταξικότητα της εκπαίδευσης βαθαίνει, καθώς το «νέο» Λύκειο θα είναι στην πράξη ένα διαρκές εξεταστικό κέντρο για εισαγωγή σε ένα υποβαθμισμένο Πανεπιστήμιο. Η νεολαία μας και τα όνειρά της βρίσκονται σε διωγμό.
Οι τραγικές ελλείψεις σε υποδομές…
Στο Δήμο μας, η εγκληματική πολιτική που ακολούθησαν διαχρονικά οι προηγούμενες διοικήσεις στον τομέα της εξασφάλισης των απαραίτητων υποδομών, που βάσει των διεθνών προτύπων πρέπει να αντιστοιχούν σε μία σύγχρονη πόλη, είναι εμφανής. Με βάση τα στοιχεία για τις υποδομές που αντιστοιχούν σε κάθε κάτοικο1, είναι προφανές ότι η συνολική έλλειψη τουλάχιστον 100 στρεμμάτων σε εκπαιδευτικές υποδομές είναι πρακτικά αδύνατο να αναπληρωθεί. Η κατά καιρούς θεσμοθέτηση χώρων 44,5 στρεμμάτων, από τις προηγούμενες διοικήσεις, για την ανέγερση σχολείων και παιδικών σταθμών, εκτός του ότι δεν επαρκεί, ακυρώνεται πρακτικά από τη μη απαλλοτρίωσή τους.
Ακόμα και με τα πεπαλαιωμένα πληθυσμιακά στοιχεία, εκτός από τις ανάγκες σε Γυμνάσια – Λύκεια (χαρακτηριστική η ανάγκη τόσο της ίδρυσης Δημοτικού σχολείου και Γενικού Λυκείου στο Πάτημα όσο και της διατήρησης των τριών ΕΠΑΛ στην πόλη μας), τραγικές ελλείψεις υποδομών παρουσιάζονται κυρίως στη Δημοτική εκπαίδευση όπου απαιτούνται από 33,64 έως 71,24 στρέμματα, ενώ ακολουθούν τα Νηπιαγωγεία και οι Παιδικοί Σταθμοί. Να σημειωθεί ότι δημόσιος Βρεφονηπιακός Σταθμός δεν λειτουργεί πλέον στην πόλη
Βίος και πολιτεία της διοίκησης Κουράση…
Στην ήδη προβληματική κατάσταση που δημιούργησαν οι προηγούμενες διοικήσεις (να θυμίσουμε τις κινητοποιήσεις ενάντια στη διοίκηση Ζαφειρόπουλου, ώστε ο δήμος να διεκδικήσει το έτοιμο σχολείο της Ελληνογερμανικής και να μην κατεδαφιστεί ώστε να ανεγερθεί σούπερ μάρκετ), ήρθε να προστεθεί η οικονομική κρίση και η δραστική περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης για τις λειτουργικές ανάγκες των σχολείων σχεδόν κατά 70%. Παράλληλα, με την εφαρμογή του Καλλικράτη, η συντήρηση μέχρι και η κατασκευή σχολικών μονάδων πέρασαν στην αρμοδιότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να συνοδεύονται από τα απαραίτητα κονδύλια. Έτσι, κατά την τετραετή διοίκηση της απερχόμενης δημοτικής αρχής είχαμε:
1. Το κλείσιμο του μισού σχεδόν αριθμού των δημοτικών παιδικών σταθμών της πόλης μας. Την αύξηση των τροφείων με ταυτόχρονη υποβάθμιση των υπηρεσιών σ΄αυτούς που απέμειναν.
2. Την εγκατάλειψη των σχολικών κτιρίων από τη δημοτική αρχή, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η υγεία και η σωματική ακεραιότητα των μαθητών. (πτώση σοβάδων στο 7ο Δημοτικό, πλημμυρισμένη αυλή στο 3ο – 4ο , άθλιες τουαλέτες στο 9ο, αίθουσες που στάζουν νερά στο 3ο ΕΠΑΛ( Χατζηκώνστα), πλημυριζμένο γκαράζ στο 8ο Γυμνάσιο( Πάτημα).
3. Τη μείωση κατά 70% περίπου της χρηματοδότησης των λειτουργικών αναγκών των σχολείων ,με αποτέλεσμα τα σχολεία να μη μπορούν να καλύψουν τις άμεσες λειτουργικές τους ανάγκες και λογαριασμοί σε ΔΕΗ , ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ να μένουν απλήρωτοι.
4. Τις σοβαρές ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή. Χαρακτηριστική η περίπτωση Δημοτικών Σχολείων που έκαναν το μάθημα των υπολογιστών χωρίς υπολογιστές… σε πληκτρολόγια από πλαστελίνη).
5. Την κατάργηση ειδικοτήτων στα τρίαΕΠΑΛ &στην ΕΠΑΣ με αποτέλεσμα να μπουν σε διαθεσιμότητα 38 εκπαιδευτικοί και να βρεθούν χωρίς εκπαιδευτικό αντικείμενο 380 μαθητές.
6. Την υποτυπώδη, αδιαφανή και αντιδημοκρατική λειτουργία των σχολικών επιτροπών (ΣΕ) του Δήμου μας, με αποτέλεσμα να κατασπαταλούνται οι λιγοστοί πόροι που διατίθενται για τα σχολεία της πόλης μας. Δύο παραδείγματα αποδεικνύουν τα προηγούμενα: Στην ΣΕ α/μιας δεν έχουν γίνει απολογισμοί για τα έτη 2012 και 2013 και στην ΣΕ της β/μιας για το 2013 παρότι ο νόμος ορίζει ότι οι απολογισμοί γίνονται μέχρι το Φεβρουάριο του επόμενου έτους. Ενώ το κόστος μισθοδοσίας προέδρων αντιπροέδρων και εξωτερικού λογιστή είναι 24.000 ετησίως.
Όλα αυτά έγιναν, την ώρα που υπάρχουν δεσμευμένα οικόπεδα για να κτιστούν σχολεία και κάθε χρόνο σπαταλούνται 600000 ευρώ για ενοίκια για την στέγασή τους. Παράλληλα ο απερχόμενος Δήμαρχος κομπάζει ότι στα ταμεία του Δήμου υπάρχει πλεόνασμα αρκετών εκατομμυρίων.
Διαχείριση ή διεκδίκηση;
Είναι προφανές ότι όσο ακολουθείται η συγκεκριμένη κυβερνητική πολιτική, με περαιτέρω συρρίκνωση της δημόσιας παιδείας, περιορισμό της κρατικής χρηματοδότησης, προώθηση ιδιωτικών συμφερόντων (βλέπε και κατάργηση του Οργανισμού Σχολικών Κτηρίων), ελάχιστα πράγματα μπορούν να βελτιωθούν στον ευαίσθητο αυτό χώρο. Από την άλλη όπου οι τοπικές κοινωνίες οργάνωσαν και προέβαλαν την αντίστασή τους υπήρξαν και θετικά αποτελέσματα (όπως η αποτροπή, προς το παρόν, της συγχώνευσης και κατάργησης σχολικών μονάδων στην πόλη μας)
Η διοίκηση Κουράση, και σε αυτή την περίπτωση, ακολούθησε την πεπατημένη απόλυτη προσαρμογή στα κελεύσματα της κεντρικής διοίκησης.
