Ανοιχτή επιστολή στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου απέστειλε η Επιτροπή για το Οικογενειακό Δίκαιο και την Συναινετική Συνεπιμέλεια με αφορμή δικαστική απόφαση που υποχρεώνει παιδί να συναντά χωρίς καμία εποπτεία τον γονιό που έχει καταγγελθεί για ενδοοικογενειακή βία.
Η δικαστική απόφαση η οποία εξεδώθη με συνοπτικές διαδικασίες (Προσωρινή Διαταγή), υποχρεώνει ένα 10χρονο κορίτσι, που από τον Δεκέμβρη αποκάλυψε στις Αρχές πως ο πατέρας την κακοποιούσε σεξουαλικά, να διανυκτερεύει μαζί του, και μάλιστα χωρίς καμία επίβλεψη, «δεν είναι απλώς ακατανόητη αλλά και επικίνδυνη για το ίδιο το παιδί» αναφέρει η Επιτροπή.
Ενώ αναρωτιέται «τι μήνυμα δίνει η Δικαιοσύνη σε αυτό το 10χρονο παιδί, που μίλησε για τις άνομες πράξεις του πατέρα του στην παιδίατρο, στην παιδοψυχολόγο, στη δασκάλα, στις συμμαθήτριές της ΚΑΙ στις Αρχές, καταθέτοντας στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της ΓΑΔΑ, όταν το στέλνει να κοιμηθεί στο ίδιο σπίτι με τον αληθινό του εφιάλτη…»
Παράλληλα σημειώνει πως η δικαστής που εξέδωσε την Προσωρινή Διαταγή, προφανώς, δεν άκουσε αυτό το παιδί. «Δεν διάβασε τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που δέχτηκαν την εκμυστήρευση αυτού του παιδιού. Δεν έλαβε υπόψη της την έκθεση της Παιδοψυχολόγου. Δεν ξέρουμε αν είχε στη διάθεσή της τα στοιχεία που συνέλεξε η ΓΑΔΑ, εξετάζοντας την καταγγελία».
Η Επιτροπή για το Οικογενειακό Δίκαιο και την Συναινετική Συνεπιμέλεια απευθύνει έκκληση στον Εισαγγελέα που Αρείου Πάγου να ελέγξει τις δικαστικές αποφάσεις που παραβιάζουν διεθνής συμβάσεις και να προστατεύσει τα παιδιά μας «ξεκινώντας από εκείνα που μια δικαστική απόφαση τα υποχρεώνει να ζουν με τον κακοποιητή τους…»
Αναλυτικά η ανοιχτή Επιστολή προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου της Επιτροπής για το Οικογενειακό Δίκαιο και την Συναινετική Συνεπιμέλεια
Η Ελλάδα έχει ψηφίσει νόμους για την προστασία των παιδιών από την ενδοοικογενειακή βία και από την κακοποίηση κάθε μορφής αλλά, όπως φαίνεται, οι νόμοι αυτοί δεν βρίσκουν πεδίο εφαρμογής.
Μια δικαστική απόφαση που υποχρεώνει ένα παιδί να συναντά χωρίς καμία εποπτεία τον γονιό που έχει καταγγελθεί για ενδοοικογενειακή βία είναι ακατανόητη. Η δικαστική απόφαση όμως που, με συνοπτικές διαδικασίες (Προσωρινή Διαταγή), υποχρεώνει ένα 10χρονο κορίτσι, που από τον Δεκέμβρη αποκάλυψε στις Αρχές πως ο πατέρας την κακοποιούσε σεξουαλικά, να διανυκτερεύει μαζί του, και μάλιστα χωρίς καμία επίβλεψη, δεν είναι απλώς ακατανόητη αλλά και επικίνδυνη για το ίδιο το παιδί.
Τι μήνυμα δίνει η Δικαιοσύνη σε αυτό το 10χρονο παιδί, που μίλησε για τις άνομες πράξεις του πατέρα του στην παιδίατρο, στην παιδοψυχολόγο, στη δασκάλα, στις συμμαθήτριές της ΚΑΙ στις Αρχές, καταθέτοντας στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της ΓΑΔΑ, όταν το στέλνει να κοιμηθεί στο ίδιο σπίτι με τον αληθινό του εφιάλτη…
Η Δικάστρια που εξέδωσε την Προσωρινή Διαταγή, προφανώς, δεν άκουσε αυτό το παιδί. Δεν διάβασε τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που δέχτηκαν την εκμυστήρευση αυτού του παιδιού. Δεν έλαβε υπόψη της την έκθεση της Παιδοψυχολόγου. Δεν ξέρουμε αν είχε στη διάθεσή της τα στοιχεία που συνέλεξε η ΓΑΔΑ, εξετάζοντας την καταγγελία.
Ξέρουμε όμως πως όφειλε να λάβει υπόψη της τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Ν.2101/1992) που προβλέπει ότι σε κάθε απόφαση «πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού» (άρθρο 3), και την υποχρέωση του Κράτους να προστατεύσει το παιδί από κάθε μορφή βίας «κατά το χρόνο που βρίσκεται υπό την επιμέλεια των γονέων του ή του ενός από τους δύο» (άρθρο 19) καθώς και «από κάθε μορφή σεξουαλικής εκμετάλλευσης και σεξουαλικής βίας» (άρθρο 34), λαμβάνοντας μέτρα για να την εμποδίσει.
Όφειλε να λάβει υπόψη της τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης (Ν.4531/2018) που επιβάλει να διασφαλίζεται ότι «κατά τον καθορισμό της επιμέλειας και των δικαιωμάτων επίσκεψης των παιδιών, θα λαμβάνονται υπόψη τα περιστατικά βίας» και ότι «η άσκηση οποιωνδήποτε δικαιωμάτων επίσκεψης ή επιμέλειας δεν θίγει τα δικαιώματα και την ασφάλεια του θύματος ή των παιδιών» (Άρ. 31) και προβλέπει «ειδικά μέτρα προστασίας σε παιδί-θύμα και παιδί-μάρτυρα, λαμβάνοντας υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού» (Άρ. 56.2), τα οποία (μέτρα) μπορεί να φτάσουν έως και την «αφαίρεση γονεϊκών δικαιωμάτων, εάν το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού δεν μπορεί να διασφαλιστεί με άλλο τρόπο» (Άρ. 45).
Αγνοήθηκαν όλα τα παραπάνω και αναπόφευκτα οδηγούμαστε στο ερώτημα: Μήπως, τελικά, μοναδικό μέλημα της Προσωρινής Διαταγής ήταν να συμμορφωθεί με τις επιταγές του Ν.4800/2021 (νόμος Τσιάρα) που επιβάλλει υποχρεωτική συνεπιμέλεια μετά την διάσταση των γονέων; Γνωρίζει η δικαστής που εξέδωσε αυτή την Προσωρινή Διαταγή ότι η χώρα μας ελέγχεται, τόσο από τον Ο.Η.Ε.[1] όσο και από την Επιτροπή παρακολούθησης της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης GREVIO[2] επειδή οι προβλέψεις αυτού του Νόμου παραβιάζουν Διεθνείς Συμβάσεις;
Το τεκμήριο αθωότητας κάθε καταγγελλόμενου είναι σεβαστό, εδώ όμως έχει καταγγελθεί έγκλημα σοβαρό και ειδεχθές… Και καθήκον της Δικαιοσύνης είναι να προστατεύσει το υπέρτατο αγαθό που κινδυνεύει: την ψυχική υγεία και την σωματική ακεραιότητα αυτού του παιδιού!
Απαιτούμε να δημοσιευθεί το σκεπτικό της Προσωρινής Διαταγής που έθεσε πάνω από το συμφέρον του παιδιού τα δικαιώματα του γονιού που το ίδιο το παιδί έχει καταγγείλει πως το κακοποιεί σεξουαλικά.
Απαιτούμε απαντήσεις στα ερωτήματα:
• Πότε θα ιδρυθούν επιτέλους τα Οικογενειακά Δικαστήρια;
• Πότε θα εκπαιδευτούν οι δικαστικοί λειτουργοί, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και όλοι όσοι εμπλέκονται στο δίκτυο υπηρεσιών προστασίας παιδιών, για να προστατέψουν την αθωότητα και να αποτρέψουν την δημιουργία μελλοντικών θυμάτων και τον επανατραυματισμό των θυμάτων που ζήτησαν την βοήθειά τους;
• Πότε θα ιδρυθεί επιτέλους Διακριτό Σύστημα Προστασίας Παιδιών;
Ως γυναίκες αγωνιζόμενες για την ισότητα των φύλων και και ως ενεργά μέλη της κοινωνίας, που έχουμε δεχτεί πολλές αναφορές άλλων μητέρων και θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης, διαπιστώνουμε ότι συχνά το «γράμμα του νόμου» συγκρούεται με το «πνεύμα» του κατά την εφαρμογή του.
Γι’ αυτό απευθύνουμε δραματική έκκληση ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ:
• ΕΛΕΓΞΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ
• ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, ξεκινώντας από εκείνα που μια δικαστική απόφαση τα υποχρεώνει να ζουν με τον κακοποιητή τους…
