Η προεκλογική εκστρατεία ολοκληρώθηκε και μπροστά μας έχουμε την «μάχη της κάλπης» της Κυριακής 21 Μαΐου. Το ΚΚΕ, με συνέπεια μεταξύ λόγων και πράξεων, πορεύτηκε όλο αυτό το διάστημα δίχως να παρεκκλίνει από τις ιδέες, τις θέσεις και τις προτάσεις του. Ωστόσο, υπό τις συνθήκες της απλής αναλογικής, μπήκε στο «κάδρο» ενδεχόμενων κυβερνητικών συνεργασιών από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που υπό το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής των περασμένων ετών, δεν θα ετίθετο καν στο τραπέζι.
Σε μια μεγάλη συνέντευξή του στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ, ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του κόμματος Δημήτρης Κουτσούμπας εξηγεί τους λόγους για τους οποίους απορρίπτει κάθε τέτοιο σενάριο, ασκεί έντονη κριτική στα κόμματα εξουσίας για την «αντιλαϊκή πολιτική» που ακολουθούν, όπως αναφέρει, αναλύει τους λόγους για τους οποίους ο πολίτης πρέπει να ενισχύσει με την ψήφο του το ΚΚΕ και εξηγεί γιατί επέλεξε να είναι υποψήφιος στον Βόρειο Τομέα των «σοβαρών προβλημάτων», όπως τονίζει χαρακτηριστικά.
Συνέντευξη: Γιάννης Μπεθάνης
Κύριε Κουτσούμπα, τι αίσθηση αποκομίσατε φεύγοντας από το debate των πολιτικών αρχηγών; Θεωρείτε ότι μπορέσατε να περάσετε τα μηνύματα που θέλατε στους πολίτες μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία που συμφωνήθηκε;
Η αίσθησή μου είναι η ίδια που έχει ο περισσότερος κόσμος που το παρακολούθησε και οι δημοσιογράφοι που σχολίασαν: ότι είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο, με αυτούς τους «ασφυκτικούς» όρους, να γίνει ουσιαστική συζήτηση και να βγάλει ο κόσμος τα συμπεράσματά του για τις θέσεις κάθε κόμματος. Δεν χρειάζεται να σας το πω, άλλωστε, το είδατε και μόνος σας ότι δυσκολεύτηκα να τηρήσω τους χρόνους…
Γι’ αυτό το ΚΚΕ πρότεινε στη διακομματική επιτροπή να γίνει μια πιο «ελεύθερη» συζήτηση, παίρνοντας υπόψη ότι σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών μπορεί να υπάρξει σεβασμός στον συνομιλητή και να μη γίνεται η γνωστή «χάβρα» που βλέπουμε σε πολλά τηλεοπτικά πάνελ. Παρ’ όλα αυτά, νομίζουμε ότι μπορέσαμε να εκφράσουμε κάποιες βασικές θέσεις του ΚΚΕ, τις οποίες -έτσι κι αλλιώς- συζητάμε με τους εργαζόμενους καθημερινά.
Η κυβέρνηση της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ολοκληρώνει την τετραετία, έχοντας κληθεί να αντιμετωπίσει τις πρωτόγνωρες συνθήκες της πανδημίας, τις μνημονιακές επιπτώσεις και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης υποστηρίζει ότι η χώρα βγαίνει από τη στενωπό και ζητά ανανέωση της εντολής από τον λαό, υποσχόμενος περαιτέρω ανάπτυξη. Πώς κρίνετε τη διακυβέρνηση της χώρας;
Όπως την κρίνει και η πλειοψηφία του λαού μας, αντιλαϊκή με βαριές συνέπειες στη ζωή και τα δικαιώματά του. Η εγκληματική διαχείριση, για παράδειγμα, της πανδημίας, με τόσους συνανθρώπους μας να χάνονται, απαιτούσε πρώτα απ’ όλα θωράκιση του δημόσιου συστήματος, επίταξη του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος εξακολουθούσε να θησαυρίζει σε βάρος της υγείας του λαού. Η διατήρηση όλων των μνημονιακών νόμων και της προσθήκης ακόμα περισσότερων, ως προαπαιτούμενων για το Ταμείο Ανάκαμψης, όπως το αντεργατικό έκτρωμα Χατζηδάκη που κατάργησε το οκτάωρο, επιδείνωσε ακόμα περισσότερο την κατάσταση των εργαζομένων. Ως προς δε την εμπλοκή της χώρας μας στο μακελειό των ιμπεριαλιστών στην Ουκρανία, μόνο κινδύνους προμηνύει για τον λαό μας.
Όσο για το αν «βγαίνουμε από τη στενωπό», ας αναλογιστεί ο καθένας και η καθεμιά πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό τα τελευταία 15 χρόνια, γιατί πρώτα απ’ όλα, η ανάπτυξη που υπόσχεται και ο κ. Μητσοτάκης, αλλά και οι υπόλοιποι, είναι ανάπτυξη των καπιταλιστικών κερδών πάνω στα τσακισμένα εργατικά δικαιώματα και στο ξεζούμισμα των εργαζομένων. Απόδειξη; Το 2022 τα κέρδη 150 εισηγμένων εταιρειών αυξήθηκαν κατά 303%, ενώ ο πραγματικός μισθός μειώθηκε κατά 7,4%.
Από την άλλη πλευρά, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας ζητούν την «πρώτη ευκαιρία» να κυβερνήσουν, δίχως να υπάγεται η χώρα σε καθεστώς μνημονίων, ενώ υπόσχονται «δικαιοσύνη για όλους» και μια πολιτική με τις κοινωνικές ανάγκες στο επίκεντρο. Ποια είναι η άποψη του ΚΚΕ;
Πρόκειται για μεγάλη υποκρισία. Πρώτα από όλα, ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέχθηκε το 2015 για να διώξει -υποτίθεται- την
Τρόικα και τώρα έρχεται το 2023, μας λέει ότι δεν κυβερνούσε εκείνος, αλλά η Τρόικα… Την ίδια ώρα περηφανεύεται για το «μαξιλάρι» των 37 δισ. που άφησε «προίκα» στην κυβέρνηση Μητσοτάκη από το «γδάρσιμο» του λαού. Αλλά και όταν ξεπουλούσαν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην ιταλική εταιρεία, δεν έλεγε «μας αναγκάζει η Τρόικα», έλεγε ότι «το κράτος απαλλάχθηκε από ένα μεγάλο βάρος». Έλεος πια…
Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας είναι και σήμερα απολύτως δεσμευμένοι να εφαρμόσουν την ίδια πολιτική. Μπορεί να μην υπάρχει η Τρόικα, αλλά υπάρχει το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε. που επιστρέφει, τα 350 αντιλαϊκά προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης μέχρι το 2026, οι δεσμεύσεις στο ΝΑΤΟ και πολλά ακόμα. Κυρίως, υπάρχει ένα σύστημα και μια ανάπτυξη, που σκοπό έχει να συσσωρεύει κέρδη στους λίγους βασανίζοντας τους πολλούς. «Δικαιοσύνη για όλους» μέσα σε αυτό το άδικο σύστημα, είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο.
Οι κάλπες είναι έτοιμες να ανοίξουν και φτάνουμε στο τέλος της προεκλογικής περιόδου, η οποία είναι το πιθανότερο να μην είναι η μόνη. Τι πιστεύετε για την απλή αναλογική; Πόσο ώριμο και έτοιμο είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας να αντεπεξέλθει στην πρόκληση της πολιτικής σύνθεσης;
Η απλή αναλογική είναι πάγια θέση μας και γι’ αυτό ζητάμε να καταργηθεί και το απαράδεκτο «πλαφόν» που υπάρχει στο εκλογικό σύστημα για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή. Και ο λόγος που έχουμε αυτή την άποψη, είναι επειδή θεωρούμε ότι πρέπει να αποτυπώνεται η θέληση του λαού. Εδώ μπαίνει τελεία.
Από κει και πέρα θεωρούμε ότι το αστικό πολιτικό σύστημα έχει δείξει πολλές φορές την «ωριμότητά» του και έχουμε δει να σχηματίζονται κυβερνήσεις συνεργασίας που πολλοί θεωρούσαν αδιανόητες, προκειμένου να εξασφαλιστεί η «σταθερότητα» στην αντιλαϊκή πολιτική. Το ΠΑΣΟΚ πήγε με τη ΝΔ και τον Καρατζαφέρη, μετά με τη ΔΗΜΑΡ. Ο ΣΥΡΙΖΑ -και ο Βαρουφάκης τότε- πήγαν με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ. Όλοι μαζί, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ και ΠΟΤΑΜΙ ψήφισαν το τρίτο βάρβαρο μνημόνιο. Επομένως, τους έχουμε πλήρη «εμπιστοσύνη» ότι θα τα βρουν και αυτή τη φορά και θα σχηματίσουν κυβέρνηση. Εμείς θα είμαστε απέναντι και θα τους πολεμήσουμε.
Αναφερόμενος στην απόφαση πίσω από τον αποκλεισμό του κόμματος Κασιδιάρη από τις εκλογές, εκφράσατε με δηκτικό τρόπο την άποψη ότι ανοίγονται επικίνδυνοι δρόμοι, οι οποίοι, προϊόντος του χρόνου, μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και την επαναφορά του ΚΚΕ σε εποχές… παρανομίας. Πιστεύετε ότι το δημοκρατικό μας πολίτευμα διατρέχει πραγματικά έναν τέτοιο κίνδυνο;
Καλά, το ΚΚΕ κανείς δεν θα τολμήσει να το βγάλει στην παρανομία, γιατί δεν θα το επιτρέψει ο ίδιος ο λαός. Παρόλα αυτά, δεν μπορούμε να «κλείσουμε τα μάτια» σε αυτά που συμβαίνουν σε πολλές χώρες της Ε.Ε., όπου κομμουνιστικά κόμματα είναι παράνομα, ενώ στήνονται αδριάντες για να τιμηθούν οι συνεργάτες των ναζί. Στο Βερολίνο απαγόρευσαν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο την 9η Μάη, επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης των λαών, μια απαγόρευση που «έσπασαν» τα μέλη του ΚΚΕ και του Κ.Κ. Τουρκίας που ζουν εκεί. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ανιστόρητης θεωρίας των δύο άκρων, που είναι επίσημη πολιτική της Ε.Ε. και «διαπερνά» την τροπολογία που ψηφίστηκε.
Είστε σαφέστατος όλο το προηγούμενο διάστημα ως προς τον ρόλο που θα κληθεί να διαδραματίσει το ΚΚΕ μετά την 21η Μαΐου: Δυνατή και ανεξάρτητη αντιπολίτευση. Υπάρχουν, αλήθεια, συνθήκες, όροι και προϋποθέσεις, υπό τις οποίες θα μπορούσε το κόμμα να συμμετάσχει σε κάποιο κυβερνητικό σχήμα ή όλες οι περιπτώσεις είναι «κλειδωμένες» στα συρτάρια του Περισσού, ακόμη και η πιο «κεντροαριστερή» εκδοχή τους;
Το ΚΚΕ έχει πρόγραμμα διακυβέρνησης και εξουσίας το οποίο καταθέτει -και μπροστά στις εκλογές- ανοιχτά στον λαό και είναι έτοιμο να το υπηρετήσει, όταν ο λαός το επιλέξει και αποφασίσει να βγει ενεργά στο προσκήνιο για να ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο. Αυτό το πρόγραμμα, όπως λένε και κάποια ειλικρινή στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, είναι «μη συνθέσιμο» με τα προγράμματα και τις δεσμεύσεις των κομμάτων που -με όποιο συνδυασμό- θα σχηματίσουν την επόμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση, με βάση τον σημερινό συσχετισμό δυνάμεων. Εμείς θα είμαστε απέναντι, έτοιμοι να τους πολεμήσουμε μέσα και κυρίως έξω από τη Βουλή, στους αγώνες για να εμποδίσουμε αντιλαϊκά μέτρα, αλλά και για να επιβάλουμε κατακτήσεις, όπως έγινε σε πολλές περιπτώσεις την τετραετία που πέρασε. Όσο πιο ισχυροί είμαστε, τόσο καλύτερα θα μπορέσουμε να επιτελέσουμε αυτόν τον ρόλο.
Βλέπετε διαφορές ανάμεσα στους όρους «κυβέρνηση ηττημένων» και «κυβέρνηση ανοχής», κατά τη γνώμη σας; Ποια θα είναι η θέση του ΚΚΕ σε περίπτωση που ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ επιδιώξουν τη δεύτερη περίπτωση; Είναι πρόσφατο, άλλωστε, το κάλεσμα προς την πλευρά σας από τον Αλέξη Τσίπρα, το οποίο και απορρίψατε. Θα επιμείνετε, ακόμη και μπροστά στο ενδεχόμενο να σχηματιστεί και πάλι κυβέρνηση ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ;
Η θέση του ΚΚΕ για καμιά συμμετοχή, στήριξη και ανοχή στην επόμενη κυβέρνηση δεν αλλάζει με βάση τη σύνθεσή της, γιατί θα είναι μια κυβέρνηση από χέρι αντιλαϊκή, με δεδομένο το κοινό πρόγραμμα της ΝΔ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Αυτό που πρέπει να επιδιώκει ο λαός, είναι μια κυβέρνηση αδύναμη, να σκέφτεται δυο και τρεις φορές πριν φέρει ένα αντιλαϊκό μέτρο στη Βουλή, πριν πάρει μια αρνητική για τον λαό, απόφαση. Κι αυτό ένα πράγμα σημαίνει: Δυνατό ΚΚΕ.
Τα συνεχή καλέσματα του κ. Τσίπρα σε αυτή την προεκλογική περίοδο δεν απευθύνονται προς το ΚΚΕ, αλλά στους χιλιάδες πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ που βαρέθηκαν να τον βλέπουν, πότε να ψηφίζει μνημόνια μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, πότε να ψηφίζει 200 αντιλαϊκούς νόμους της κυβέρνησης Μητσοτάκη και να «βάζει πλάτη» ως αντιπολίτευση, να προτείνει υπουργούς κοινής αποδοχής. Όλοι αυτοί στρέφονται σήμερα προς το ΚΚΕ γιατί βλέπουν πως ακόμα και αν η ΝΔ παραμείνει στη διακυβέρνηση, θα έχει συμβάλει κι ο ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτό.
Η ελληνική κοινωνία προέρχεται από τρεις διαδοχικές κρίσεις την τελευταία 15ετία. Μνημόνια, πανδημία, πόλεμος στην Ουκρανία με δυσμενέστατες επιπτώσεις στην οικονομία, στην τσέπη των πολιτών, στις θέσεις εργασίας, ακόμη και στην πρώτη κατοικία. Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται διαρκώς σε τεντωμένο σχοινί. Γιατί θεωρείτε ότι τα πράγματα θα ήταν καλύτερα με την Ελλάδα εκτός ΝΑΤΟ και Ε.Ε.;
Για τις δυσκολίες που περιγράψατε, για τα βάσανα που έχει τραβήξει εδώ και 15 χρόνια ο λαός μας, δηλαδή, η Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ είναι συνένοχοι.
Θα ξεχάσουμε τον ρόλο της Ε.Ε., της Ε.Κ.Τ., της Τρόικας ενάντια στον λαό μας την περίοδο των μνημονίων; Θα ξεχάσουμε τον εμπορικό πόλεμο που παιζόταν σε επίπεδο Ε.Ε. και καθυστερούσε την προμήθεια των εμβολίων κατά του COVID; Θα ξεχάσουμε την «απελευθέρωση» της αγοράς ενέργειας, τα χρηματιστήρια ενέργειας, την «πράσινη μετάβαση» που είναι πολιτική της Ε.Ε., την οποία νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και εφάρμοσε και η ΝΔ; Αυτά, σε συνδυασμό με τις κυρώσεις της Ε.Ε. στη Ρωσία, οδήγησαν στο πανάκριβο ρεύμα.
Θα ξεχάσουμε ότι η προκλητικότητα της τουρκικής αστικής τάξης κλιμακώνεται, ενώ και οι δύο χώρες είναι μέσα στο ΝΑΤΟ και η μόνη απάντηση των «συμμάχων», που δήθεν μας προστατεύουν, είναι «βρείτε τα», ακριβώς γιατί κοιτάζουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα; Εμείς δεν τα ξεχνάμε και ξέρουμε πως τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα αν κουμάντο στη χώρα μας έκανε ο λαός και όχι μια μειοψηφία εκμεταλλευτές. Τότε πραγματικά θα μπορούσαμε και την οικονομία μας να σχεδιάσουμε για τις ανάγκες μας και ισότιμες και επωφελείς σχέσεις με άλλους λαούς να αναπτύξουμε.
Σε μια συνθήκη κατά την οποία το ΚΚΕ θα ήταν σε θέση να κυβερνήσει, ποιες θα ήταν οι προτεραιότητες που θα έθετε, ειδικά υπό τις δυσχερείς συνθήκες των τελευταίων ετών στη χώρα;
Μια πραγματικά εργατική – λαϊκή εξουσία, το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να κοινωνικοποιήσει όλα εκείνα τα μέσα που παράγουν τον πλούτο στη χώρα μας: τα εργοστάσια, τις μεγάλες επιχειρήσεις, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τον σιδηρόδρομο και να τα βάλει να λειτουργούν, όχι πια με σκοπό το κέρδος του κάθε «επενδυτή», αλλά την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.
Θα έπρεπε να αξιοποιήσει το «όπλο» του κεντρικού επιστημονικού σχεδιασμού της οικονομίας, προκειμένου να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι παραγωγικές δυνατότητες, το εργατικό και επιστημονικό δυναμικό της χώρας, να εξαλειφθεί η ανεργία.
Αυτή η εξουσία, αλλά και η οικονομία, θα πρέπει να στηριχθεί στον ενεργό ρόλο των εργαζομένων, που μέσα από τον τόπο δουλειάς τους, με τις συνελεύσεις τους, θα αποφασίζουν για τα πάντα, θα εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους μέχρι και το ανώτατο, εθνικό επίπεδο, τους οποίους θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανακαλούν, αν δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Και εννοείται, βέβαια, ότι τα παραπάνω δεν γίνονται μέσα στα δεσμά του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., τα οποία βέβαια θα σπάσει η εργατική – λαϊκή εξουσία.
Θα θέλαμε μια απάντηση από σας στο μόνιμο επιχείρημα εκείνων που, αν και δεν θα έβλεπαν με κακό μάτι μια ψήφο στο ΚΚΕ, εντούτοις του καταλογίζουν «ανελαστικότητα» και μειωμένη προσαρμογή στα δεδομένα και τις απαιτήσεις των σύγχρονων κοινωνιών. Τι απαντάτε σε όσους υποστηρίζουν ότι οι προτάσεις σας δεν είναι ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες και εν τέλει, τι σημαίνει για τον πολίτη η ψήφος στο ΚΚΕ στις 21 Μαΐου;
Ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες ήταν οι προτάσεις που καταθέσαμε στη Βουλή για παύση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, για επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, για κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και πολλά ακόμα. Όλες απορρίφθηκαν από την κυβέρνηση και κανένα άλλο κόμμα δεν τις στήριξε, ούτε καν για να «φτιάξει» αντιπολιτευτικό προφίλ. Ξέρετε γιατί; Γιατί για να κερδίσει το παραμικρό σήμερα ο λαός μας, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Το να κερδίζουν και οι δύο, δεν είναι «ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο». Επομένως στις εκλογές πρέπει να αποδυναμωθούν τα κόμματα που είναι ταγμένα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και να ενισχυθεί σημαντικά το ΚΚΕ, που είναι ταγμένο με τα λαϊκά συμφέροντα. Δυνατό ΚΚΕ σημαίνει να είναι δυνατός ο λαός.
«Εργαζόμενοι, λαός & νεολαία του Βόρειου Τομέα αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα»
Για ποιους λόγους αποφασίσατε σε αυτές τις εκλογές να είστε υποψήφιος στη Β1 Εκλογική Περιφέρεια Βορείου Τομέα;
Για να αναδειχτούν τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, ο λαός και η νεολαία στην περιοχή. Μια περιοχή που καθόλου δεν είναι «για ευκατάστατους», αντίθετα πλειοψηφούν τα εργατικά – λαϊκά στρώματα, τα οποία αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα.
Ποια είναι αυτά;
Για παράδειγμα συμμετείχα και προσωπικά σε μαζικές κινητοποιήσεις του λαού της Νέας Ιωνίας για να μην κλείσει το Κέντρο Υγείας της περιοχής, για να παρθούν μέτρα για την προστασία του λαϊκού εισοδήματος ενάντια στην ακρίβεια και άλλες. Κάναμε σημαντικές παρεμβάσεις ως κόμμα στη Βουλή και πρωτοστατήσαμε σε κινητοποιήσεις ενάντια στην απαξίωση του νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης, για την αξιοποίηση ελεύθερων χώρων προς όφελος του λαού όπως στα ανθρακωρυχεία στην Καλογρέζα ή στο Κτήμα Δηλαβέρη στο Μαρούσι, σε αντίθεση με τους σχεδιασμούς για μεταφορά του καζίνο της Πάρνηθας εκεί. Όπως επίσης για την προστασία του Κτήματος Βεΐκου στο Γαλάτσι, τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σχολικές μονάδες και οι αθλητικές εγκαταστάσεις σε όλο τον Βόρειο Τομέα, τα σοβαρά προβλήματα των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, των συνταξιούχων και τόσα άλλα.
