Επικοινωνιακά, το πρώτο δεκαήμερο της «πράσινης» διακυβέρνησης παίρνει «δέ-κα με τόνο». Κάτι που επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά και από δημοσκόπηση της Public Issue, η οποία δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής, σύμφωνα με την οποία οι εξαγγελίες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, υπό τον Γιώργο Παπανδρέου έχουν την αποδοχή των 3/4 των Ελλήνων και πλέον. Η συνέχεια ήταν εξίσου ενυπωσιακή: περιοδεία του Γιώργου Παπανδρέου, συνοδεία υψηλού κλιμακίου συναρμόδιων υπουργών, στην «κατακα(η)μένη» Ηλεία και εξαγγελίες ότι ο νομός θα γίνει «πρότυπο πράσινης ανάπτυξης», που θα συνδυάζει τον τουρισμό με τις βιολογικές καλλιέργειες και τα υψηλού αρχαιολογικού ενδιαφέροντος μνημεία.
Ακολούθησε περιοδεία του Γιώργου Παπανδρέου στο παραθαλάσσιο μέτωπο της Αθήνας και του Πειραιά -πάντα μαζί με τον νέο σύμβουλο της κυβέρνησης και αρχιτέκτονα – αναμορφωτή της Βαρκελώνης Γιοζέπ Αθεμπίγιο και νέος γύρος εξαγγελιών για την αξιοποίηση των ολυμπιακών ακινήτων…
Η άνοδός του στην Ακρόπολη για τον εορτασμό της απελευθέρωσης της Αθήνας από τη γερμανική Κατοχή και η επισήμανση πως ο «παππούς μου Γεώργιος Παπανδρέου σήκωσε την ελληνική σημαία» προκάλεσε τη μήνι του ΚΚΕ, που υπενθύμισε πως ο «παππούς ήρθε στην Αθήνα από τον Λίβανο, όπου βρισκόταν η υπό αγγλική εποπτεία εξόριστη ελληνική κυβέρνηση, έξι μέρες μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τις δυνάμεις του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Μικρό το κακό για το δυναμικό επικοινωνιακό προφίλ της κυβέρνησης – ποιος θυμάται και ποιος ασχολείται με το τι έγινε τότε…
Παραμονές των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, το μπαράζ θεσμικών εξαγγελιών του Γιώργου Παπανδρέου είχε ως αποδέκτη την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Δήλωσε ότι η πρώτη πράξη στην οποία θα προχωρήσει θα είναι η αλλαγή του εκλογικού νόμου με βάση μία παραλλαγή του γερμανικού μοντέλου με την καθιέρωση μικρών μονοεδρικών και ευρύτερων πολυεδρικών. Στόχος του, όπως είπε, η κατοχύρωση της αυτονομίας της πολιτικής, καθώς η αλλαγή του εκλογικού νόμου θα αποτελέσει ένα «γερό χτύπημα στο μαύρο πολιτικό χρήμα»… Μόνο που τα «μαύρα» της Siemens, που φέρονται να εισέπραξαν ο Θ. Τσουκάτος και ο αείμνηστος Γ. Βαρθολομαίος, τα εισέπραξαν για λογαριασμό των κομμάτων τους, «κεντρικά», όχι για να εκλεγούν βουλευτές…
Στο πεδίο των θεσμικών μεταρρυθμίσεων κινήθηκαν και οι εξαγγελίες για τον διορισμό της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από τη Βουλή, η αλλαγή του κανονισμού της Βουλής, καθώς δεν θα επιτρέπεται να γίνονται προσθήκες τροπολογιών μετά την κατάθεση νομοσχεδίων, η υποχρεωτική δημόσια διαβούλευση για κάθε σχέδιο νόμου κ.ά., θέτοντας ως βασικό ζητούμενο την ανασυγκρότηση του κράτους.
Ελάχιστοι θα μπορούσαν να διαφωνήσουν με τα εξαγγελλόμενα από τον πρωθυπουργό. Άλλωστε, και η Νέα Δημοκρατία εξελέγη πανηγυρικά το 2004 με 45%, με βασικό προεκλογικό της σύνθημα την «επανίδρυση του κράτους και την καταπολέμηση της διαφθοράς». Η κατάληξη της «σεμνής και ταπεινής» διακυβέρνησης οδήγησε στην απώλεια 1.000.000 ψηφοφόρων (ή στο 10% των εκλογικών ποσοστών της) μόλις 5,5 χρόνια αργότερα.
Οι απαντήσεις για την ανασυγκρότηση του βαρέος πάσχοντος παραγωγικού – οικονομικού ιστού της χώρας, που θα δώσει η νέα κυβέρνηση, θα κρίνουν εν πολλοίς την πορεία της. Και με δεδομένη την κατάσταση της οικονομίας, αυτό το κρίσιμο «γήπεδο» κρύβει πάρα πολλές «λακκούβες» και «παγίδες»…
Μαρία Ζαρίφη
