Παρουσιάζει και σχολιάζει ο Άγγελος Πολύδωρος
Το ιερό αγόρι – La valle dei sorrisi
Ένα ψυχολογικό θρίλερ χαρακτήρων με στοιχεία υπερφυσικού τρόμου.
Ο σκηνοθέτης Πάολο Στρίπολι, έχει καταφέρει να χτίσει μια ταινία με εξαιρετική ατμόσφαιρα μυστηρίου και αγωνίας από την πρώτη κιόλας σεκάνς από την οποία πληροφορούμαστε (με voice off) ότι έχει ήδη περάσει χρόνος από ένα τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα κοντά στο Ρέμις, κατά το οποίο συγκρούστηκαν μια εμπορική με μια επιβατική αμαξοστοιχία με αποτέλεσμα 46 νεκρούς και ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί τα αίτια και βλέπουμε την πρώτη τρομακτική σκηνή της ταινίας με ένα «επίμονο μωρό».
Σ’ αυτό, το απομονωμένο ορεινό χωριό της Ιταλίας, το Ρέμις (στην «κοιλάδα των χαμόγελων», του ιταλικού τίτλου) που έχει σημαδευτεί από το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα, καταφθάνει ένας καθηγητής γυμναστικής (Μικέλε Ριοντίνο) και πρώην καθηγητής τζούντο, που μοιάζει βασανισμένος από το παρελθόν του. Ανίκανος να διαχειριστεί τον προσωπικό του Γολγοθά και μη έχοντας ενδιαφέροντα, προσπαθεί να ανακαλύψει τι μυστικό κρύβουν οι εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις (κάτι σαν παγανιστικές τελετουργίες) των μονίμως χαμογελαστών κατοίκων του χωριού, οι οποίοι αναζητούν τη λύτρωση αγκαλιάζοντας τον Ματέο έναν έφηβο (Τζούλιο Φέλτρι) που -όπως πιστεύουν- έχει την ικανότητα να διώχνει μακριά τη θλίψη και τον πόνο από τους συνανθρώπους του.
Θεωρώντας ανοησίες τα όσα συμβαίνουν στο χωριό, ο κυνικός και άπιστος δάσκαλος προσπαθεί να σώσει τον έφηβο, επειδή θεωρεί ότι τον εκμεταλλεύεται ως «άγιο» ο πατέρας του Μάουρο (Πάολο Πιερομπόν).
Η εξέλιξη της ιστορίας όμως, άλλα θα του αποκαλύψει και από τον θεατή η ταινία μπορεί να αντιμετωπισθεί ως αλληγορία πλέον, πάνω σε ζητήματα πίστης, διαχείρισης του πόνου και της θλίψης και γενικά της αντιμετώπισης των δοξασιών και των θρύλων, μέχρι το αμφίσημο φινάλε.
Συνολικά, θα έλεγα ότι έχουμε ένα μέτριο προς καλό ατμοσφαιρικό θρίλερ με ανεκτές ερμηνείες, που θα το κατέτασσα στα folk horror movies μαζί με το σκανδιναβικό Μεσοκαλόκαιρο (Midsommar) χάρη και στη φωτογραφία του Κριστιάνι Ντι Νίκολα και την -ανάλογης διάθεσης- μουσική σύνθεση των Φεντερίκο Μπισότζι και Ντάβιντε Τόματ.
INFO
Είδος: Θρίλερ, Τρόμου, Ψυχολογικού, 122΄
Χώρες: Ιταλία, Σλοβενία, 2025
Σκηνοθεσία: Πάολο Στρίπολι
Παίζουν: Μικέλε Ριοντίνο, Πάολο Πιερομπόν, Ρομάνα Ματζιόρα Βεργκάνο, Σέρτζιο Ρομάνο
Διανομή: Weirdwave
Ο ξένος – L’ etranger
Μια κινηματογραφική προσέγγιση στο ομότιτλο βιβλίο του Αλμπέρ Καμί, που κινείται ανάμεσα σε υπαρξιακό δράμα, αστυνομικό θρίλερ και τη δικαστική ταινία.
Βρισκόμαστε στο Αλγέρι το 1938. Ο Μερσώ, ένας ήσυχος και ασήμαντος υπάλληλος γύρω στα τριάντα, θάβει τη μητέρα του χωρίς να δείξει το παραμικρό συναίσθημα. Την επόμενη ημέρα ξεκινά μια σχέση με τη Μαρί, συνάδελφό του στη δουλειά, και επιστρέφει στη ρουτίνα του. Όμως ο γείτονάς του, Ρεϊμόν Σιντές, διαταράσσει την καθημερινότητά του και τον μπλέκει σε ύποπτες ιστορίες, μέχρι που, μια μέρα με ανυπόφορη ζέστη, ένα τραγικό γεγονός σε μια παραλία θα αλλάξει τα πάντα…
Στην κινηματογραφική του προσέγγιση, ο Φρανσουά Οζόν παρακολουθεί έναν άνθρωπο που δεν παίζει το παιχνίδι των αυστηρών κοινωνικών συμβάσεων και ιεραρχιών, γι’ αυτό γίνεται «ξένος» μέσα στον ίδιο του τον κόσμο.
Στον εμβληματικό ρόλο του Μερσώ, ο Μπενζαμέν Βουαζέν δίνει μια ερμηνεία χτισμένη πάνω στη σιωπή, στο βλέμμα, στην παρατήρηση, την εσωστρέφεια και την εσωτερική ένταση, ενώ δίπλα του η Ρεμπέκα Μαρντέρ δίνει στο ρόλο της Μαρί ζωντάνια, αισθησιασμό και μια εξωστρεφή δυναμική παρουσία, που λειτουργεί καταλυτικά ως ισχυρό αντίβαρο στον κόσμο του ήρωα.
Συνολικά, το έργο δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση των δύο κοινοτήτων της εποχής και στη συνολική κοινωνική ατμόσφαιρα της Αλγερίας του ’30, ενσωματώνοντας στοιχεία που ενισχύουν της έννοια της αλλοτρίωσης στη σύγχρονη κοινωνία.
INFO
Είδος: Δράμα, 122′
Χώρα: Γαλλία, 2025
Σκηνοθεσία: Φρανσουά Οζόν
Παίζουν: Μπενζαμέν Βουαζέν, Ρεμπέκα Μαρντέρ, Πιέρ Λοτέν, Ντενί Λαβάν, Σουάν Αρλό
Διανομή: Spentzos Film
Ημέρα Αποκάλυψης – Disclosure Day
«Αν ανακαλύψετε ότι δεν είμαστε μόνοι, αν κάποιος σας το δείξει, σας το αποδείξει, θα σας τρομάξει αυτό;
Αυτό το καλοκαίρι, η αλήθεια ανήκει σε οκτώ δισεκατομμύρια ανθρώπους». Με αυτό το tagline διαφημίζεται η νέα ταινία του εμμονικού με τους εξωγήινους Στίβεν Σπίλμπεργκ και αυτή τη φορά το θέμα της δεν είναι η εμφάνισή τους, αλλά το πώς θα αντιμετωπισθεί η «αποκάλυψη» του ζητήματος, ότι: όλες αυτές θεωρίες περί της ύπαρξης εξωγήινων δεν είναι «θεωρίες συνωμοσίας».
INFO
Είδος: Θρίλερ, Περιπέτεια, Δράση, Επιστ. Φαντασίας, 145′
Χώρα: ΗΠΑ, 2026
Σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ
Παίζουν: Έμιλι Μπλαντ, Τζος Ο’Κόνορ, Κόλιν Φερθ, Ιβ Χιούσον, Κόλμαν Ντομίνγκο
Διανομή: Tanweer
SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα – Dr. Strangelove or: How I learned to stop worrying and love the bomb (Επαν.)
Μια από τις καλύτερες κωμωδίες που έγιναν ποτέ γύρω από την πυρηνική καταστροφή και μια έξοχη πολιτική σάτιρα, η οποία κυκλοφόρησε λίγο μετά την Κρίση των Πυραύλων στην Κούβα. Μία κρίση διάρκειας 13 ημερών τον Οκτώβριο του 1962 μεταξύ των Η.Π.Α. και της τότε Σοβιετικής Ένωσης (ΕΣΣΔ), λόγω των σοβιετικών βαλλιστικών πυραύλων που αναπτύχθηκαν στην Κούβα.
Στο έργο, ένας παράφρων αντικομουνιστής Αμερικανός στρατηγός παρακάμπτει την στρατιωτική και πολιτική ιεραρχία και διατάζει μια αναίτια πυρηνική επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Αμερικανός Πρόεδρος και οι σύμβουλοί του κλείνονται στην Αίθουσα Πολέμου (War Room), προσπαθώντας σε συνεργασία με τον Πρόεδρο της ΕΣΣΔ μέσω του Κόκκινου Τηλέφωνου, να αναχαιτίσουν τα ίδια τους τα αεροπλάνα.
Σύντομα όμως θα διαπιστώσουν την ύπαρξη ενός σοβιετικού Μηχανισμού Αντιποίνων της Επόμενης Μέρας (Doomsday Machine), ο οποίος ενεργοποιείται αυτόματα και δεν μπορεί να ακυρωθεί… Άρα: Πυρηνικός Όλεθρος.
Η ταινία (που περιλαμβάνεται στις «100 αγαπημένες μου») διαθέτει ένα ευρηματικό -και ανατριχιαστικά προφητικό- σενάριο που βασίστηκε στο μυθιστόρημα «Κόκκινος Συναγερμός» (Red Alert) του Πίτερ Τζορτζ.
Αναδεικνύει την παράνοια, στην οποία οδηγείται η ανθρωπότητα μέσα από την τεχνολογική εξέλιξη, που ενώ μας εξυπηρετεί, γινόμαστε και έρμαιά της. Βασίζεται στην ερμηνεία του Πίτερ Σέλερς, που υποδύεται ταυτόχρονα τρεις κύριους ρόλους και η ασπρόμαυρη φωτογραφία της κάνει πιο εφιαλτικό το μήνυμα της ταινίας. Τραγική ειρωνεία: στις εμφύλιες μάχες που δίνονται στις ΗΠΑ στο πλαίσιο αποτροπής της παράνοιας, φαίνεται διαρκώς μια πινακίδα που είναι αναρτημένη σε πολλά σημεία του στρατοπέδου που εδρεύει ο παράφρων στρατηγός και γράφει «Peace is our profession».
Η ταινία στην εποχή της, έδειξε στον κόσμο πόσο εύθραυστη είναι η κατοχή πυρηνικών όπλων και η ισορροπία στις σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων αποδεικνύοντας πόσο αξεπέραστη και επίκαιρη είναι.
Προτάθηκε για τέσσερα βραβεία Όσκαρ το 1965 (Καλύτερης Ταινίας / Σκηνοθεσίας / Διασκευασμένου Σεναρίου / Α’ Ανδρικού Ρόλου, για τον Πίτερ Σέλερς)
Σήμερα, που τα ηνία της θεωρούμενης αυτοκρατορίας του πλανήτη κρατάει ένας ασταθής Πλανητάρχης, η ταινία είναι όχι μόνο και πάλι επίκαιρη, αλλά και δυνητικά προφητική.
INFO
Είδος: Κωμωδία, Αντιπολεμική Σάτιρα, 94΄
Χώρες: Ηνωμένο Βασίλειο, Η.Π.Α., 1964
Σκηνοθεσία: Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Παίζουν: Πίτερ Σέλερς, Τζορτζ Σ. Σκοτ, Στέρλινγκ Χέιντεν
Διανομή: Summer Classics
Οι άλλοι – Los altros (Επαν.)
Μεταφυσικό θρίλερ, που εντάσσεται στην κατηγορία των «στοιχειωμένων σπιτιών», αλλά χωρίς πολλά εφέ και με περισσότερη ψυχολογική ένταση, που το τοποθετεί πιο κοντά στην ίδια κατηγορία με την («βλέπω πεθαμένους») «Έκτη αίσθηση» (1999) του Μ. Νάιτ Σάιμαλαν.
Στο νησί Τζέρσεϊ έξω από τις Βρετανικές ακτές, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια απομονωμένη βικτοριανή έπαυλη που αποτελεί κληροδότημα, η κληρονόμος Γκρέις (Νικόλ Κίντμαν) μεγαλώνει με αυστηρούς σχολαστικούς κανόνες τα δύο παιδιά της (Τζον Μπέντλεϊ και Αλακίνα Μαν) που πάσχουν από μια σπάνια φωτοφοβική ασθένεια, η οποία τα υποχρεώνει να ζουν διαρκώς μακριά από τον ήλιο και στις σκιές και τα σκοτάδια (είναι υπαρκτή και λέγεται Xeroderma Pigmentosum). Ύστερα από μια αγγελία της, καταφθάνουν στο σπίτι τρία άτομα ως βοηθητικό προσωπικό, μέχρι να επιστρέψει ο άντρας της από το μέτωπο. Από ην άφιξή τους και μετά, κάτι δεν πάει καλά μέσα στο σπίτι, που επιβαρύνει ψυχολογικά την Γκρέις, αλλά… όπως έγραφα την εποχή που πρωτο-κυκλοφόρησε η ταινία: «Όποιος σας πει το φινάλε θα είναι εχθρός σας».
Συνολικά, το έργο έχει ατμόσφαιρα γοτθικού τρόμου, ρυθμό άνισο που ερμηνεύεται ανάλογα με τη διάθεσή σας απέναντι στην αγωνία και τον σκηνοθετικό αιφνιδιασμό, αλλά έχει μια Νικόλ Κίντμαν που ερμηνευτικά είναι καθηλωτική.
Αν έχετε δει την ταινία, καλώς να τη ξαναδείτε. Είναι απολαυστική. Αν δεν την έχετε δει, είπαμε: μην επιδιώξετε να πληροφορηθείτε οτιδήποτε από την εξέλιξη, διότι χάνετε. Ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ θα σας εκπλήξει.
INFO
Είδος: Θρίλερ, Μυστηρίου, Ψυχολογικού, Τρόμου, 104΄
Χώρες: ΗΠΑ, Ισπανία, Γαλλία, 2001
Σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Αμενάμπαρ
Παίζουν: Νικόλ Κίντμαν, Κρίστοφερ Έκλεστον, Φιονούλα Φλάναγκαν, Αλακίνα Μαν, Τζέιμς Μπέντλεϊ
Διανομή: Summer Classics
Blow Up (Επαν.)
Μια ταινία-σχόλιο πάνω στην ποπ κουλτούρα της δεκαετίας του ’60, που κρίθηκε καλύτερη ταινία του 1966 από τη National Society of Film Critics, στις ΗΠΑ.
Ένας επιτυχημένος φωτογράφος στο Λονδίνο, του οποίου ο κόσμος περιορίζεται από τη μόδα, την ποπ μουσική, τη μαριχουάνα και το εύκολο σεξ, αισθάνεται ότι η ζωή του είναι βαρετή και απελπισμένη. Αλλά μια μέρα, κατά λάθος πιάνει σε φιλμ την διάπραξη ενός φόνου, όπου το πτώμα του θύματος φωτογραφίζεται αμυδρά. Προσπαθώντας να βγάλει άκρη σε αυτό που ανακάλυψε, θα ζητήσει συμβουλές από τους φίλους του, αλλά δυστυχώς κανείς δε θα μπορεί να συμμεριστεί την αγωνία του. Την λύση θα την βρει μέσα από ένα μικρό περιστατικό, που θα του δείξει ότι όλα είναι σχετικά και θέμα οπτικής…
Νεαρός σε ηλικία, όταν την είδα για πρώτη φορά, δεν μου έκανε και μεγάλη εντύπωση, εκτός ίσως από την αγωνία του Ντέιβιντ Χέμινγκς ως φωτογράφου αφοσιωμένου στη μόδα, που ήταν το αντικείμενό του, ο οποίος μπλέκει με ένα φόνο, για τον οποίο δεν είναι καν σίγουρος ότι έχει συντελεστεί.
Βλέποντας αργότερα, το Blow-up με τη ματιά του κριτικού και έχοντας δει αρκετά έργα του Αντονιόνι, εκτίμησα τον σχολιασμό του πάνω στην ψυχεδέλεια της εποχής, μέσα από -ουσιαστικά ένα θρίλερ μυστηρίου.
Ένα θρίλερ με ψυχολογικές προεκτάσεις επίσης, βασισμένο σε έναν βαρετό καλλιτέχνη φωτογράφο μόδας που σκοτώνει την ώρα του σε φωτογραφίσεις, πάρτι, ποτά και ναρκωτικά. Επόμενο είναι λοιπόν, να μην τον βοηθά κανείς στον προβληματισμό του και αποτελεί φυσιολογική συνέπεια να κάθεται και να παρακολουθεί ένα παιχνίδι τένις χωρίς μπαλάκι!
Εντούτοις, έχουμε μια αριστουργηματική θεώρηση των πραγμάτων της εποχής εκείνης από τον Αντονιόνι, και όσοι δεν την είχατε δει, δείτε την.
INFO
Προβάλλεται από 11/6/2026
Είδος: Θρίλερ, Μυστηρίου, Ψυχολογικό, Δράμα, 111΄
Χώρες: Ιταλία, ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, 1966
Σκηνοθεσία: Μικελάντζελο Αντονιόνι
Παίζουν: Ντέιβιντ Χέμινγκς, Βανέσα Ρέντγκρεϊβ, Σάρα Μάιλς, Πίτερ Μπόουλς, Τζέιν Μπίρκιν, Βερούσκα φον Λέντορφ, Γκίλιαν Χιλς, Τζον Καστλ, Τσάι Τσιν, Τζίμι Πέιτζ, Ρόναν Ο′ Κέισι, Φρεντ Γουντ, Χούλιο Κορτάσαρ
Διανομή: Μόνο στη Ριβιέρα
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ
