ΕΠΕΑΠΤΕΡΟΕΝΤΑ
Γράφει ο Άγγελος Πολύδωρος
Γίνεται ένα πάρτυ γενεθλίων από αυτά που μπορούν να οργανώνουν κάποια μεσοαστικά σπίτια και έχουν μαζευτεί κάποιοι συγγενείς και φίλοι του ζεύγους. Περιφέρονται οι καλεσμένοι μεταξύ καθιστικού και τραπεζαρίας, μερικοί κάθονται στην ευρύχωρη βεράντα, όπου έχει τοποθετηθεί και ένας άκομψος τεράστιος ανεμιστήρας για να διώχνει τα κουνούπια. Άλλοι κάθονται στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση που παίζει έναν «στοχαστικό Τσίπρα» και τον βλέπουν και γελάνε, ενώ άλλοι κοιτάζουν προς την είσοδο, που μόλις έχει εισέλθει μια κυρία, μόνη και με τον αέρα της ανεξαρτησίας.
Φιλιά σταυρωτά με την οικοδέσποινα που δείχνει να έχει χαρεί ιδιαίτερα από την άφιξή της, χειραψία και χειροφίλημα από τον οικοδεσπότη και λικνιστό βάδισμα προς το κέντρο, όπου την προσέχουν όλοι. Όταν βαδίζεις προς το κέντρο, ε, όλο και κάποιοι θα σε προσέξουν, δεν πας να καθίσεις σε κάποια δεξιά ή αριστερή γωνία.
Στο σημείο αυτό πέφτει ο πρώτος ψίθυρος, δίπλα μου. «Ξέρεις, είναι η Καίτη, η πρώην του Λυκούργου». «Ποιανού Λυκούργου; Αυτού που κάθεται στη βεράντα;» «Ναι, καλέ, αυτουνού. Η πρώην». «Τι μου λες; Ώστε αυτή είναι η πρώην του;» «Ναι, και κινείται σαν να μη τρέχει τίποτα». «Σώωωπα, αυτή τον κεράτωνε κανονικά και έχει το θράσος». Και ο ψίθυρος αρχίζει να γίνεται πλέον πραγματικός, αφού δεν μπορώ να ακούσω τη συνέχεια. Οι προηγούμενοι ψίθυροι είχαν τόση ένταση, όση χρειαζόταν για να μάθει ο περίγυρος για την πρώην του κερατωμένου Λυκούργου.
«Και καλά, ο Λυκούργος, πώς βρέθηκε στην παρέα;» Αρχίζει νέος γύρος ενημερωτικών ψιθύρων. Εν τω μεταξύ κυκλοφορεί κι ο δίσκος με τα καναπεδάκια. «Α, δεν το ξέρεις; Είναι ο πρώην της Ελεωνόρας». «Ποιας Ελεωνόρας; Μη τρελαθούμε τώρα…» «Ναι να τρελαθείτε, της Ελεωνόρας της οικοδέσποινας. Είχαν χωρίσει φιλικά και επειδή είναι συνεργάτης με την κόρη τους που την είχε πάρει μαζί του στη διαφημιστική, δεν έχουν κόψει τους φιλικούς δεσμούς».
Ο δίσκος με τα καναπεδάκια προχωράει αδειάζοντας σιγά–σιγά και οι ψίθυροι σβήνουν από τρανταχτά γέλια. Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί ο Σαμαράς. Και ανάμεσα στα γέλια ακούγεται και η μπηχτή: «Πήξαμε στους πρώην απόψε». «Τι λες καλέ;». «Βρε, ακούτε που σας λέω εγώ, πρώην στην εκδήλωσή μας, πρώην στην τηλεόραση…».
Και το γέλιο πάει σύννεφο, όταν μια άλλη έριξε και τη σημειολογική ατάκα: «Παιδιά, μη γελάτε. Έτσι είναι αυτά. Όταν είσαι πρώην, πρώην θα είσαι πάντα και ως πρώην θα αναφέρεσαι. Όλα τ’ άλλα: ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης…»
