Τελειωμό δεν έχει το σήριαλ των διαπραγματεύσεων με τους «θεσμούς», το Brussels Group, τους τεχνικούς εμπειρογνώμονες και όλους όσους μπήκαν στη ζωή μας τους τελευταίους δύο μήνες, αντικαθιστώντας την τρόικα και τα τεχνικά της κλιμάκια. Η χώρα εξακολουθεί να πορεύεται χωρίς συμφωνία με τους εταίρους και να κρέμεται από μία κλωστή, με τις ανάγκες σε ρευστό να γίνονται πλέον επιτακτικές, αλλά να μη φαίνεται φως στον ορίζοντα για εκταμίευση μέρους, έστω, της δόσης που εκκρεμεί.
Λίγο το Πάσχα των Καθολικών, λίγο η αμυντική τακτική που ακολουθούν και οι δύο πλευρές στη διαπραγμάτευση, οδήγησε στο να περάσει μία ακόμη εβδομάδα χωρίς οριστική συμφωνία. Μόνο με ατέρμονες συζητήσεις και σενάρια και την περιβόητη λίστα των μεταρρυθμίσεων να έχει γίνει πλέον λάστιχο ως προς τους αριθμούς που κομίζει και αντιστοιχούν στα προσδοκώμενα έσοδα για το Δημόσιο. Και από την οποία λίστα αυτό που θα μας μείνει περισσότερο -για πολλούς και διάφορους λόγους, κυρίως χιουμοριστικούς μέσα στη μαυρίλα των ημερών- είναι ο λεγόμενος «φόρος λίπους» που θέλει να επιβάλει η κυβέρνηση…
Κυβερνητικά στελέχη επιμένουν ότι η λύση θα δοθεί ακόμη και πριν το Πάσχα, μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έχει διαφανεί μέχρι στιγμής από τις Βρυξέλλες, καθώς οι αρμόδιοι παραπέμπουν σε λύση μετά το Πάσχα ή στα τέλη Απριλίου – και βλέπουμε…
Την ίδια στιγμή, ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται για το ταξίδι του στη Μόσχα, για το οποίο αρκετοί -εντός και εκτός Ελλάδος- επιμένουν ότι μπορεί να δώσει έστω και μία προσωρινή λύση. Πώς; Μα, με κάποια χρήματα που θα μπορούσε να προσφέρει άμεσα ο Βλάντιμιρ Πούτιν! Γεγονός που, όπως είναι λογικό, δεν θέλουν καν να σκέπτονται οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι έχουν τις χειρότερες σχέσεις με τη «ρωσική αρκούδα».
Εντός της (Μεγάλης) εβδομάδας, άλλωστε, θα πρέπει να ξεκαθαρίσει και το θέμα της αποπληρωμής της επόμενης δόσης του ΔΝΤ (450 εκατ. ευρώ), για την οποία η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι θα εξυπηρετηθεί κανονικά, αλλά ορισμένοι υπουργοί της επιμένουν ότι «προτεραιότητα θα είναι οι μισθοί και οι συντάξεις»! Κάτι που, όπως φαίνεται, δεν θέλουν ούτε να ακούνε οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι επιμένουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να ανταποκριθεί στις οικονομικές υποχρεώσεις που έχει απέναντι στους δανειστές της.
Το αποτέλεσμα παραμένει σε κάθε περίπτωση ίδιο: τα πάντα στην πραγματική οικονομία παραμένουν παγωμένα και η αναμονή αυτή έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο εκνευρισμό όχι μόνο στον επιχειρηματικό κόσμο, αλλά και στην ίδια την κοινωνία. Με απλά λόγια; Κουραστήκαμε όλοι…
