Συνειδητή ή όχι επιλογή της κυβέρνησης, η στροφή του ενδιαφέροντος και η ανάδειξη του προσφυγικού σε πρώτο θέμα της ατζέντας, είναι κάτι που γίνεται αβίαστα και αναπόφευκτα – όπως είχε προβλέψει και η ΑΜΑΡΥΣΙΑ. Ο χειμώνας που έρχεται σιγά-σιγά γεμίζει τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων και το χρόνο στα τηλεοπτικά δελτία με μικρότερες ή μεγαλύτερες τραγωδίες στα νερά του Αιγαίου. Με αμέτρητα θύματα, στην πλειονότητά τους μικρά παιδιά και γυναίκες, στο βωμό παράλογων πολέμων και εμφυλίων συγκρούσεων, που ωθούν εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες στη γειτονιά μας.
Ο Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε την Πέμπτη τη Μυτιλήνη μαζί με τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, την ώρα που στο λιμάνι του νησιού συνωστίζονταν περίπου 20.000 άτομα, τα οποία περίμεναν μάταια το πλοίο για τον Πειραιά, λόγω της απεργίας των ναυτικών. Για μία ακόμη φορά έγιναν φιέστες με την πρώτη μετεγκατάσταση στο Λουξεμβούργο, διαπιστώσεις και εξαγγελίες, αλλά το πρόβλημα παραμένει. Και γίνεται ακόμη μεγαλύτερο με τη στάση συγκεκριμένων Ευρωπαίων εταίρων, καθώς τα τείχη που υψώνονται στα σύνορα στην Κεντρική Ευρώπη ουσιαστικά εγκλωβίζουν τους πρόσφυγες στη χώρα υποδοχής τους –δηλαδή, στην Ελλάδα– και αναγκάζουν ακόμη και την Άνγκελα Μέρκελ να δηλώνει ότι φοβάται «ένοπλες συρράξεις» στα Βαλκάνια.
Η λύση δεν βρίσκεται στους φράχτες, τα τείχη ή τα κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας που ετοιμάζει η Ελλάδα για 50.000 πρόσφυγες. Βρίσκεται στην άλλη πλευρά του Αιγαίου – γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται για ταξίδι στην Τουρκία και συναντήσεις με Ερντογάν και Νταβούτογλου, ύστερα από την εκλογική νίκη του ΑΚΡ και την αυτοδυναμία του στη γείτονα χώρα. Πάγια ελληνική θέση παραμένει η άρνηση των κοινών περιπολιών στο Αιγαίο, όπως πρότειναν επανειλημμένα Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, δημιουργώντας έτσι de facto συνδιαχείριση – αυτό που απεύχονται εδώ κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Αντιθέτως, στόχος είναι να πείσει ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο τους Τούρκους, αλλά και τους Ευρωπαίους ότι η πρώτη χώρα υποδοχής των προσφύγων και μεταναστών πρέπει να γίνει η Τουρκία και όχι η Ελλάδα.
Άξονα της στρατηγικής του Μαξίμου αποτελεί, επίσης, η σύνδεση του προσφυγικού με την οικονομική κρίση και την εφαρμογή του Μνημονίου, όπως φάνηκε ξεκάθαρα και από τις κοινές δηλώσεις Τσίπρα – Σουλτς και την αναφορά του πρωθυπουργού στα κόκκινα δάνεια και τις «παράλογες», όπως τις χαρακτήρισε, απαιτήσεις των δανειστών. Άποψη την οποία «κατανοούν» μεν οι Ευρωπαίοι, αλλά δεν δείχνουν να συμμερίζονται, αφού σπεύδουν να διαχωρίσουν το Σύμφωνο Σταθερότητας και τη χαλάρωσή του από το Μνημόνιο και το πρόγραμμα προσαρμογής, στο οποίο βρίσκεται η Ελλάδα.
Αιμίλιος Περδικάρης
