Διευκρινιστική ανακοίνωση για την απουσία του από το τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, όπου συζητήθηκε το ζήτημα της υπόθεσης διαφθοράς στην Υ.ΔΟΜ., αλλά και την παραίτησή του από την Επιτροπή του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου Κηφισιάς, εξέδωσε ο δημοτικός σύμβουλος της παράταξης «Δύναμη Ελπίδας Συμμαχία Πολιτών», Σταύρος Ζαπάντης.
Στην ανακοίνωσή του απαντά σε δημοσιεύματα που αναφέρθηκαν στο πρόσωπό του, εξηγώντας με λεπτομέρεια τους λόγους της παραίτησής του, για τους οποίους διευκρίνισε πως από τον τρόπο λειτουργίας της, του δημιουργήθηκε η πεποίθηση ότι ο ρόλος της Επιτροπής ήταν «περισσότερο διακοσμητικός παρά ουσιαστικός» και πως λειτουργούσε κυρίως «ως διαδικασία νομιμοποίησης προειλημμένων επιλογών».
Αναλυτικά, η ανακοίνωση του κ. Ζαπάντη:
«Διαβάζω διάφορα δημοσιεύματα που προσπαθούν να δημιουργήσουν ερωτήματα για την απουσία μου από το τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο και για την παραίτησή μου από την Επιτροπή του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου Κηφισιάς.
Για το Δημοτικό Συμβούλιο τα πράγματα είναι απλά. Είχα ενημερώσει εγκαίρως και εγγράφως ότι λόγω επαγγελματικής υποχρέωσης εκτός Αθηνών αδυνατούσα να παραστώ.
Όσοι γνωρίζουν τη διαδρομή μου στην Αυτοδιοίκηση γνωρίζουν επίσης τη συνέπεια με την οποία συμμετέχω επί χρόνια στα Δημοτικά Συμβούλια και στις συλλογικές διαδικασίες.
Θα σταθώ όμως στο ουσιαστικό ζήτημα. Στην παραίτησή μου από την Επιτροπή του ΤΠΣ Κηφισίας (Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο).
Από την πρώτη κιόλας συνεδρίαση, ο μελετητής παρουσίασε τρία σχεδόν έτοιμα σενάρια για το μέλλον της πόλης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν πολλές συνεδριάσεις όπου ακούγονταν απόψεις, παρατηρήσεις και προβληματισμοί από τα μέλη της Επιτροπής, χωρίς όμως να υπάρχει καμία οργανωμένη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Προσωπικά παρενέβην – με παρέμβαση και στην Επιτροπή αλλά και στο Δημοτικό Συμβούλιο – και πρότεινα κάτι αυτονόητο:
Να εξετάσουμε μία προς μία τις Δημοτικές Ενότητες της Κηφισιάς.
Να συζητήσουμε συγκεκριμένα ζητήματα, όπως οι χρήσεις γης, οι συντελεστές δόμησης, οι ενδεχόμενες εντάξεις περιοχών στο σχέδιο πόλης και οι ανάγκες προστασίας του φυσικού και οικιστικού χαρακτήρα κάθε περιοχής. Και κυρίως να λαμβάνουμε αποφάσεις με ψηφοφορία ώστε να διαμορφώνεται η επίσημη θέση της Επιτροπής.
Η πρότασή μου έγινε αρχικά δεκτή ως προς τη διαδικασία συζήτησης.
Όμως ποτέ δεν έγινε δεκτή ως προς τη λήψη αποφάσεων.
Συζητούσαμε επί ώρες για κάθε περιοχή, ακούγονταν διαφορετικές απόψεις, αλλά στο τέλος δεν υπήρχε καμία ψηφοφορία, καμία καταγραφή πλειοψηφικής θέσης, καμία δέσμευση.
Έτσι δημιουργήθηκε σε εμένα η πεποίθηση ότι ο ρόλος της Επιτροπής ήταν περισσότερο διακοσμητικός παρά ουσιαστικός.
Ότι οι βασικές κατευθύνσεις ήταν ήδη προαποφασισμένες και ότι η Επιτροπή λειτουργούσε κυρίως ως διαδικασία νομιμοποίησης προειλημμένων επιλογών.
Δεν πιστεύω στις καρέκλες για τις καρέκλες.
Δεν πιστεύω στις επιτροπές που συζητούν χωρίς να αποφασίζουν.
Δεν πιστεύω στη συμμετοχή που χρησιμοποιείται ως άλλοθι.
Πιστεύω στη δημοκρατική λήψη αποφάσεων, στη διαφάνεια και στην ουσιαστική εκπροσώπηση των πολιτών.
Η Κηφισιά έχει ανάγκη από σοβαρή συζήτηση για το μέλλον της και όχι από προσωπικές στοχεύσεις ή επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Η Κηφισιά αξίζει ένα Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο που θα προκύψει μέσα από πραγματικό διάλογο, ξεκάθαρες αποφάσεις και σεβασμό στη βούληση της τοπικής κοινωνίας».
