Με παραστάσεις από την ακαδημία του Ολυμπιακού και σημαντικές εμπειρίες από την ΑΕΚ Β’, ο Κώστας Ρουκουνάκης μιλάει στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ για τη μέχρι τώρα πορεία του, τους στόχους του με την Κηφισιά και τα όνειρα που έχει για το μέλλον.
Ο 24χρονος χαφ της Κηφισιάς αποκαλύπτει το μυστικό της φετινής επιτυχημένης χρονιάς των «κυανόλευκων» και αποδίδει τα εύσημα στον προπονητή του Σεμπάστιαν Λέτο , την παρουσία του οποίου χαρακτηρίζει «καθοριστική».
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ
Πώς αξιολογείς τη φετινή πορεία της Κηφισιάς;
Χωρίς καμιά αμφιβολία πετύχαμε τον στόχο μας που ήταν η παραμονή στην κατηγορία. Ήταν κάτι που το κάναμε πολύ πιο άνετα απ’ ότι κάποιοι (που βρίσκονται εκτός ομάδας) θα πίστευαν!
Τι τίτλο θα έβαζες στη χρονιά που μόλις τελείωσε;
Δεν το έχω σκεφτεί. Σίγουρα όμως το συμπέρασμα της χρονιάς είναι ότι μια ομάδα που δεν την υπολόγιζε κανείς, όχι μόνο παρέμεινε αλλά έπαιξε και κυριαρχικό ποδόσφαιρο.
Θεωρείς δηλαδή ότι κάποιοι στην αρχή της χρονιάς θεωρούσαν ότι η Κηφισιά ήταν το νούμερο ένα φαβορί για υποβιβασμό;
Πιστεύω πως ναι. Όταν όμως ξεκίνησε η χρονιά και «κύλησαν» τα πρώτα ματς κατάλαβαν ότι έχουμε έρθει στη Super League για να μείνουμε. Σίγουρα, περάσαμε ένα κακό διάστημα με το που μπήκε το νέο έτος, αλλά ποτέ δεν πιστέψαμε ότι υπήρχε περίπτωση να πέσουμε γιατί γνωρίζαμε τους εαυτούς μας και τις δυνατότητές μας.
Ποιο ήταν το μυστικό της επιτυχίας; Ερώτηση – κλισέ, αλλά πολλές φορές η απάντησή της λύνει πολλές απορίες…
Ήμασταν μια οικογένεια. Όλοι οι παίκτες έκαναν παρέα μεταξύ τους, οι σχέσεις μας ήταν άριστες. Και επίσης δεν υπήρχε ούτε ένα άτομο που να προκαλεί θέμα με τη συμπεριφορά του ή να δείχνει ασέβεια προς τους συμπαίκτες του, επειδή παίζει ο ένας ή δεν παίζει ο άλλος! Στη διατήρηση αυτού του καλού κλίματος συνετέλεσε όχι μόνο ο χαρακτήρας μας αλλά και ο προπονητής μας. Η παρουσία του Σεμπάστιν Λέτο υπήρξε καθοριστική.
Κάποιοι στιγμή μέσα στη χρονιά ήσασταν… ποδοσφαιρικοί νομάδες. Δεν γνωρίζατε σε ποιο γήπεδο θα αγωνιστείτε στο επόμενο ματς ως γηπεδούχοι. Σε ποιο βαθμό σας επηρέασε;
Ήταν μια δύσκολη κατάσταση, ειδικά την περίοδο που αναγκαστήκαμε να παίξουμε ως γηπεδούχοι σε γήπεδα της περιφέρειας, στον Βόλο και το Αγρίνιο. Θεωρητικά παίζαμε εντός έδρας και κάναμε τόσα χιλιόμετρα για να φτάσουμε! Είναι κάτι τελείως διαφορετικό από το να αγωνίζεσαι στην πόλη σου.
Ποιος θα έλεγες ότι ήταν ο αγώνας – κλειδί της φετινής χρονιάς;
Σίγουρα το έναυσμα για τη φετινή πορεία το έδωσε η νίκη επί του Παναθηναϊκού στην αρχή της σεζόν, τον Σεπτέμβριο. Μετά τα πράγματα κυλούσαν καλά για μεγάλο διάστημα, μέχρι που κάναμε δυο άσχημα αποτελέσματα (με ΑΕΛ και Πανσερραϊκό). Εκεί επηρεάστηκε η ψυχολογία μας, αλλά όπως είπα, ποτέ δεν πιστέψαμε ότι θα κινδυνεύσουμε.
Σε προσωπικό επίπεδο, πώς κύλησε για σένα αυτή η αγωνιστική περίοδος;
Όταν ένας ποδοσφαιριστής δεν αγωνίζεται, οφείλει να είναι ψυχολογικά έτοιμος να «αδράξει» την ευκαιρία όποτε του παρουσιαστεί. Αυτό έκανα κι εγώ, γιατί στην αρχή δεν έπαιρνα τόσο χρόνο συμμετοχής. Πήρα την ευκαιρία μου, έδειξα ότι μπορούν να με εμπιστευτούν και στο δεύτερο μισό η χρονιά κύλησε πολύ καλά για μένα.
Αν και δεν σε… πήραν τα χρόνια (σ.σ. μόλις 24) έχεις μακρά πορεία στον χώρο του ποδοσφαίρου, καθώς έχεις περάσει από Ολυμπιακό, Πανιώνιο, Απόλλωνα, ΑΕΚ και τώρα Κηφισιά. Τι κρατάς από αυτή τη διαδρομή;
Σίγουρα έμαθα πολλά πράγματα από τα δυο μεγάλα σωματεία στα οποία βρέθηκα, τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ. Μου έδωσαν πολλές εμπειρίες, ακόμα και στο να γίνω καλύτερος άνθρωπος και όχι μόνο ποδοσφαιριστής. Είμαι ευγνώμων που πέρασα από όλες αυτές τις ομάδες.
Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή που βίωσες στο ποδόσφαιρο;
Όταν ήμουν στις ακαδημίες του Ολυμπιακού, είχα έναν τραυματισμό στο χέρι που με άφησε πίσω 3 μήνες και μετά αντιμετώπισα ένα πρόβλημα στο γόνατο. Μάλιστα, τότε ήμουν αρχηγός στην Κ14. Δυστυχώς, επειδή δεν είχα αγωνιστικό χρόνο με ενημέρωσαν ότι πρέπει να φύγω από την ομάδα. Εκεί με πείραξε πολύ. Ήταν η πρώτη αποτυχία που ένιωσα ότι είχα.
Στη συνέχεια πήγα στον Πανιώνιο, αλλά λόγω πληθώρας παιδιών στην Κ15 ήμουν στη δεύτερη ομάδα. Ένιωσα ότι βρέθηκα από το ένα άκρο στο άλλο!
Ήταν κάτι… αρκετά βάναυσο ψυχολογικά για ένα 15χρονο παιδί.
Επειδή είχα μικρό χρόνο συμμετοχής στον Πανιώνιο, στη συνέχεια πήγα στον Απόλλωνα όπου πήγα αρκετά καλά.
Εκεί με είδε η ΑΕΚ (με τον κύριο Αλεξόπουλο και τον κύριο Κωστένογλου) και με ζήτησαν. Μάλιστα, παίζοντας στη δεύτερη ομάδα της ΑΕΚ πρόλαβα το πρωτάθλημα της πρώτης ομάδας το 2023 με προπονητή τον Αλμέιδα!
Και κάπου εκεί μπήκε η Κηφισιά στη ζωή σου…
Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Κηφισιά που με εμπιστεύτηκε και κατάφερα στα 24 μου να κάνω ντεμπούτο στη μεγάλη κατηγορία. Κάποια στιγμή στην ΑΕΚ Β’ ένιωθα ότι μένω στάσιμος σε ατομικό επίπεδο. Η Κηφισιά μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω το βήμα παραπάνω. Πιστεύω ότι την έχω αρπάξει από τα μαλλιά!
Ποιος προπονητής υπήρξε για σένα καταλυτικός;
Έχω πάρει πολλά πράγματα από τον Σεμπάστιαν Λέτο. Είναι αξιοζήλευτη η προσωπικότητά του και ο δυναμισμός του χαρακτήρα του. Από την άλλη, δεν πρόκειται να ξεχάσω το πόσο με βοήθησε και ο Νίκος Κούστας που είχα στην ΑΕΚ Β’.
Ποιο θεωρείς ότι είναι το δυνατό σου σημείο σε αγωνιστικό επίπεδο; Το ύψος σου (1.83 μ.), το γεγονός ότι είσαι αριστεροπόδαρος, τα καλά «στημένα» που εκτελείς;
Σίγουρα όλα αυτά, αλλά εγώ θα έβαζα και κάτι ακόμα. Το γεγονός ότι έχω αρκετά καλή αντίληψη στο τι γίνεται μέσα στο παιχνίδι.
Η αγαπημένη σου θέση να αγωνίζεσαι;
Με το «τρικ» που έκανε φέτος ο κόουτς Λέτο, έπαιξα ως «εξάρι». Ήταν κάτι που μου άρεσε και θέλω να το εξελίξω.
Μέχρι πού φτάνουν τα όνειρά σου; Μέχρι την Εθνική ομάδα; Μήπως μια μεταγραφή σε ομάδα των λεγόμενων «Big 5» πρωταθλημάτων;
Βραχυπρόθεσμο όνειρο είναι να πηγαίνω καλά στην Κηφισιά. Μακροπρόθεσμα, εκτός από μια μεταγραφή στο εξωτερικό -δεν σου κρύβω ότι μου αρέσει το ισπανικό πρωτάθλημα- ένας μεγάλος στόχος είναι πράγματι η Εθνική Ελλάδας.
