Προσφυγή κατά της πρώτης απόφασης
Το συγκεκριμένο θέμα απασχολεί τον Δήμο Κηφισιάς εδώ και μια τριετία περίπου και προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι κατατέθηκε και δεύτερη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την κατασκευή του εργοστασίου βιομάζας στην ίδια θέση, τη στιγμή που υπάρχει εγκεκριμένη ΜΠΕ, την οποία, ωστόσο, έχουν προσβάλλει κάτοικοι και Σύλλογοι της περιοχής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν έχει ακόμη εκδικαστεί. Στην προηγούμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κηφισιάς, την Τετάρτη 13 Ιανουαρίου, όπου το θέμα τέθηκε από τον επικεφαλής της ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ Παναγιώτη Κανακάκη, ο δήμαρχος Γιώργος Θωμάκος ανήγγειλε την άμεση αντίδραση του Δήμου στα νέα σχέδια κατασκευής εργοστασίου βιομάζας, δίπλα σε κατοικημένη περιοχή.
Οι συλλογικότητες των κατοίκων, όπως και επιστήμονες, που αντιδρούν στα σχέδια των εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αεριοποίηση βιομάζας, προβάλλουν μια σειρά θεμάτων με πολλά ερωτηματικά, σχετικά με τη φύση των δρομολογούμενων επενδύσεων. Κατ’ αρχάς, τα εργοστάσια αυτά δεν έχουν εξασφαλίσει τη βιομάζα – καύσιμο, παρά μόνον υπόσχονται ότι θα καλλιεργούνται εκτάσεις εκτός Αττικής.
Σοβαρά ερωτηματικά
Άραγε, υπάρχει πρόβλεψη ή μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για το τι θα συμβεί αν καλλιεργούνται τα συγκεκριμένα φυτικά είδη, σε εκτάσεις 800.000 στρεμμάτων και τι επιπτώσεις μπορεί να υπάρξουν από την αλλαγή χρήσεων γης σε Αττική, Βοιωτία, Φθιώτιδα και Εύβοια, με το διπλασιασμό των εκτάσεων ενεργειακών καλλιεργειών; Σήμερα η συνολική έκταση με «ενεργειακές καλλιέργειες», σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο του Συνδέσμου Βιοκαυσίμων και Βιομάζας Ελλάδος (ΣΒΙΒΕ) είναι 700.000 στρέμματα.
Την τέφρα που θα παράγεται, κανείς δεν ξέρει πώς θα τη διαχειριστούν. Οι αέριοι ρύποι μεταφέρονται παντού και όπως υποστηρίζουν, «σε περίπτωση κατασκευής του εργοστασίου, οι επιπτώσεις θα αφορούν σε όλη την περιοχή, σε ακτίνα περίπου 5 χιλιομέτρων, μέχρι τη Λυκόβρυση, το Ολυμπιακό χωριό και τη Μεταμόρφωση». Μάλιστα, υπογραμμίζουν ότι έχει σκόπιμα επιλεγεί διαδικασία που ξεφεύγει από τον έλεγχο της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ), η οποία εξετάζει και αδειοδοτεί όλες τις μονάδες πάνω από 1 MW. Γιατί δεν υπάρχει σοβαρός επιστήμονας που θα δεχόταν αυτές τις περιβαλλοντικές μελέτες, που έχουν κατατεθεί.
Και αναρωτιούνται για τις δεκάδες αιτήσεις που υπάρχουν για εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αεριοποίηση βιομάζας στην Αττική, όταν στο τέλος του 2012 σε όλη την Ελλάδα λειτουργούσαν μόνο 10 μονάδες: Γιατί τόσες μονάδες μέσα στον πολεοδομικό ιστό της Αττικής, όταν οι πρώτες ύλες θα παράγονται αλλού; Μήπως κρύβεται κάτι άλλο και οι μονάδες αυτές προορίζονται και για καύση σκουπιδιών στο μέλλον, που θα μπορούν με ένα νόμο, υπουργική απόφαση κ.λπ. να βαφτίζονται υπολείμματα φυτών, ροκανίδια ή ξύλα; Ποιος θα ελέγχει τελικά και με ποιους μηχανισμούς αν τηρούνται οι όροι των περιβαλλοντικών μελετών και οι μετρήσεις εκπομπής ρύπων στην ατμόσφαιρα;
