Την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου για την Παιδεία ζητεί από την κυβέρνηση η Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Κηφισιάς. Στην μακροσκελή ανακοίνωσή της η Ένωση παρουσιάζει τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει, κατά τη γνώμη της, να αποσυρθεί το Νομοσχέδιο, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι όχι μόνο δεν λύνει κανένα από τα χρόνια προβλήματα της εκπαίδευσης, αντίθετα την γυρνάει πολλά χρόνια πίσω.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Κηφισιάς:
«Το υπουργείο Παιδείας επέλεξε μια περίοδο που δοκιμάζονται οι ψυχικές και οικονομικές αντοχές της συντριπτικής πλειοψηφίας των οικογενειών εξ’ αιτίας της πανδημίας του COVID-19 να προωθήσει για ψήφιση από τη Βουλή ενός νομοσχεδίου που όχι μόνο δεν λύνει κανένα από τα χρόνια προβλήματα της εκπαίδευσης, αντίθετα μας γυρνάει πολλά χρόνια πίσω.
Πιο συγκεκριμένα:
-Αντί να μειώνει τους μαθητές ανά τάξη για παιδαγωγικούς, αλλά και για υγειονομικούς λόγους – όπως αποδεικνύεται από την πανδημία- τους αυξάνει! Στο Νηπιαγωγείο – Δημοτικό από 22 σε 24+10% = 26. Μάλιστα καθιερώνει ελάχιστο αριθμό μαθητών ανά τμήμα 16 στο Νηπιαγωγείο και 20 στο Δημοτικό. Απαγορεύει δηλαδή την ύπαρξη τμημάτων όπου θα υπάρχει δυνατότητα ουσιαστικής επικοινωνίας και εξατομικευμένης παιδαγωγικής προσέγγισης των μαθητών.
Στο Γυμνάσιο – Λύκειο ο ελάχιστος και ο μέγιστος αριθμός μαθητών ανά τμήμα θα καθορίζεται ανά χρόνο με Υπουργικές Αποφάσεις. Δηλαδή αντί να προσλαμβάνουν εκπαιδευτικούς με βάση τις ανάγκες των παιδιών θα συγχωνεύουν τμήματα γυρνώντας την εκπαίδευση χρόνια πίσω στις τάξεις των 30 και πάνω μαθητών!
-Ωθεί σε αλλαγή της φυσιογνωμίας του νηπιαγωγείου εισάγοντας διακριτά μαθήματα (θεματικοί κύκλοι δεξιοτήτων και επιστήμης, αγγλικά).Ενώ σύμφωνα με την άποψη των παιδαγωγών η μάθηση σε αυτή την ηλικία δεν γίνεται με βάση αναλυτικό πρόγραμμα, αλλά βιωματικά μέσα από κοινωνικοποίηση, δημιουργικό παιχνίδι και αισθητική αγωγή.
-Εντείνει τον εξετασιοκεντρικό χαρακτήρα του σχολείου σε βάρος του μορφωτικού.Στο Γυμνάσιο τα εξεταζόμενα μαθήματα για την προαγωγή από τάξη σε τάξη από 4 γίνονται 7, και δυσκολεύουν τα κριτήρια προαγωγής (10 σε κάθε μάθημα και 13 μέσο όρο). Καταργείται η εξεταστική περίοδος του Ιουνίου επιτείνοντας το άγχος των μετεξεταστέων μαθητών όλο το καλοκαίρι.
Οι προαγωγικές εξετάσεις από τάξη σε τάξη από την Α΄ Λυκείου θα γίνονται με θέματα από Τράπεζα θεμάτων και θα έχουν πανελλαδικό χαρακτήρα.
Αυτό έχει τριπλές αρνητικές συνέπειες:
α) Η μαθησιακή διαδικασία μετατρέπεται σε μια απέραντη παπαγαλία θεμάτων από την Τράπεζα.
β) Εκτοξεύεται το στρες και το «καλούπωμα» των μαθητών σε μια περίοδο που θα έπρεπε να χαρακτηρίζεται από την ελευθερία και τη δυνατότητα πολυδιάστατης ανάπτυξης της προσωπικότητας. Αντί για την συνεργασία και την μάθηση ως συλλογική απόλαυση, καλλιεργείται ο ατομισμός και ο άγριος ανταγωνισμός.
γ) Ωθούνται οι οικογένειες να πληρώνουν από πολύ νωρίς εντατικά φροντιστήρια. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με το ότι η ύλη των περισσότερων μαθημάτων είναι ούτως ή άλλως πολύ μεγάλη, αυξάνουν δραματικά τον κίνδυνο περιθωριοποίησης όσων μαθητών/τριών δεν είναι «άλογα κούρσας».
-Στιγματίζει παιδιά σε μια πολύ ευαίσθητη ηλικία επαναφέροντας τον χαρακτηρισμό της διαγωγής και μάλιστα προβλέπει την αναγραφή του στα απολυτήρια!!Δηλαδή ένα παιδί – που κατά την υποκειμενική κρίση κάποιων – χαρακτηρίστηκε με διαγωγή κοσμία στην ηλικία 14-17 ετών, θα βγει σε μια άγρια αγορά εργασίας εσαεί σταμπαρισμένο!! Όταν ακόμα και οι έχοντες ποινικό μητρώο δεν υποχρεούνται να κοινοποιήσουν αυτά τα ευαίσθητα δεδομένα για να εργαστούν στον ιδιωτικό τομέα.
-Εντείνει τον τιμωρητικό, σε βάρος του παιδαγωγικού, χαρακτήρα του σχολείου επαναφέροντας τις πολυήμερες αποβολές.
-Απαγορεύει σε μαθητές άνω των 17 ετών να εγγράφονται στα ΕΠΑΛ (όταν το 33% των μαθητών είναι άνω των 17 ετών!), με προφανή στόχο να στείλει πελάτες σε ιδιωτικά ΙΕΚ. Αποδεικνύοντας έτσι πόσο υποκριτική είναι η συνήθης ρητορική για ενίσχυση της τεχνικο-επαγγελματικής εκπαίδευσης.
-Ερωτηματικά προκαλεί η εισαγωγή «εργαστηρίων δεξιοτήτων».Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι απολύτως αφυδατωμένο από μαθήματα που θα καλλιεργούσαν καλλιτεχνικές και κοινωνικές δεξιότητες. Π.χ. στο Λύκειο δεν προβλέπεται ούτε μια ώρα μουσικής παιδείας, εικαστικών, θεατρικής αγωγής! Η κοινωνικοποίηση μέσω των μαθητικών κοινοτήτων είναι απολύτως υποβαθμισμένη. Πολύ δύσκολα δίνεται χρόνος για γενικές συνελεύσεις και μαζικές δημοκρατικές διαδικασίες, ενώ υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που οι μαθητές αντί να ενθαρρύνονται διώκονται όταν αρθρώνουν συλλογικό λόγο είτε για θέματα της σχολικής καθημερινότητας, είτε για τα γενικότερα ζητήματα της παιδείας.
Επίσης υπάρχουν δεκάδες κρίσιμα ζητήματα με τα οποία θα έπρεπε να διευρυνθεί το περιεχόμενο του σχολείου με σκοπό να ευαισθητοποιηθούν οι μαθητές/τριες και να αναπτύξουν ένα ισχυρό αξιακό σύστημα (η σχέση με τη φύση, η πρόληψη της κλιματικής αλλαγής, οι κοινωνικές ανισότητες, η αντιμετώπιση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, η προσφυγιά, η ειρήνη και η αποτροπή των πολεμικών συγκρούσεων κλπ). Αντ’ αυτών υπάρχει μια πεισματική εμμονή της κυβέρνησης για την εισαγωγή της «επιχειρηματικότητας» και μάλιστα από το Δημοτικό! Ποιος είναι ο σκοπός; Από πολύ μικρά τα παιδιά να εθίζονται στην ιδέα ότι υπέρτατη αξία είναι το κέρδος;
-Η «αξιολόγηση» των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών δεν έχει καμία σχέση με αναστοχασμό για βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αντ΄ αυτού μεθοδεύεται μια άνωθεν κατηγοριοποίηση των σχολείων με βάση το «φαίνεσθε» η οποία:
α) Ωθεί τους εκπαιδευτικούς σε ένα διαρκές κυνήγι projects και διακρίσεων «ορατών» προς τους ανωτέρους, σε βάρος της ουσιαστικής καθημερινής επαφής και ανάπτυξης της σχέσης με τα παιδιά (η οποία είναι «αόρατη» στους ανώτερους),
β) ανοίγει το δρόμο για την διαφοροποιημένη χρηματοδότηση των σχολείων με βάση τις επιδόσεις στην αξιολόγηση και προσφυγή σε ιδιωτικές χορηγίες εντείνοντας τις ανισότητες ανάμεσα στα σχολεία και εμπορευματοποιώντας το χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης.
-Δεν προβλέπεται απολύτως τίποτα για τη στήριξη των μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες ή ειδικές ανάγκες. Η αναφορά στην προτεραιότητα στα ειδικά σχολεία προφανώς σημαίνει ότι θα συνεχιστεί η απαράδεκτη κατάσταση της κάλυψης μόνο του 50% των αιτημάτων παράλληλης στήριξης, η έλλειψη τμημάτων ένταξης και ενισχυτικής διδασκαλίας σε κάθε σχολείο.
Για όλους αυτούς τους λόγους καλούμε την κυβέρνηση να αποσύρει άμεσα το νομοσχέδιο.
-Ζητάμε έως 15 παιδιά στην τάξη σε νηπιαγωγείο – Δημοτικό.
-Έως 20 παιδιά στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
-Άμεση μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών και προσλήψεις εκπαιδευτικών για την πλήρη κάλυψη των κενών.
-Όχι στον στιγματισμό των παιδιών μέσα από την αναγραφή του χαρακτηρισμού της διαγωγής.
-Όχι στο σχολείο του άγριου ανταγωνισμού και της τιμωρίας. Θέλουμε σχολείο ολόπλευρης μόρφωσης και ελευθερίας.
-Σύγχρονα ασφαλή, λειτουργικά σχολικά κτίρια. Όχι στην κάλυψη των αναγκών με ΠΡΟΚΑΤ τύπου ISOBOX.
-Η/Υ και δωρεάν σύνδεση στο ιντερνέτ για κάθε μαθητή/τρια.
-Προσλήψεις επαρκούς βοηθητικού προσωπικού καθαριότητας, φύλαξης, τραπεζοκόμων, νοσηλευτή/τριας σε κάθε σχολείο. Η ανάγκες αυτές πρέπει να καλυφθούν άμεσα ενόψει πιθανού νέου κύματος πανδημίας».
