Πολλά χρόνια τώρα, μας πονούν \τα δρώμενα στα Παλαιστινιακά Εδάφη. Ο ξεσπιτωμένος εδώ και 60 χρόνια λαός προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει τον δρόμο του, αλλά οι «σύμμαχοι» των δύο πλευρών του Ατλαντικού τού κλείνουν τον δρόμο. Ακόμα και μετά τη ριζική μεταστροφή του Αραφάτ σε «συνομιλητή» της Δύσης, το Ισραήλ δεν επέτρεψε τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.
Τα δεδομένα στη Μέση Ανατολή άλλαξαν, μετά την αποτυχία των ΗΠΑ να επιβάλουν το δόγμα τους στο Ιράκ και στις υπόλοιπες αραβικές χώρες. Τα ριζοσπαστικά ισλαμικά στοιχεία πήραν το πάνω χέρι, ενώ η παρέμβαση του Ιράν έγινε πιο αποτελεσματική. Η Χελμπολάχ ξανασήκωσε ψηλά τη σημαία του παναραβισμού στο Λίβανο, ενώ η Χαμάς κέρδισε με ευρεία πλειοψηφία τις εκλογές στην Παλαιστίνη και σχημάτισε (προς μεγάλη οργή και θλίψη Αμερικανών, Ευρωπαίων και Ισραηλινών!) κυβέρνηση.
Προδιαγεγραμμένο έγκλημα
Τότε ακριβώς ξεκίνησε το προγραμματισμένο νέο έγκλημα κατά των Παλαιστινίων. Το Ισραήλ και οι σύμμαχοί του ξεκίνησαν ένα εξοντωτικό εμπάργκο κατά των παλαιστινιακών αρχών, που περιελάμβανε ό,τι ήταν δυνατόν, από χρήματα έως καύσιμα και τρόφιμα. Στόχος ήταν η «τιμωρία» των Παλαιστινίων, που με τρόπο απόλυτα δημοκρατικό εξέλεξαν με 46% τη Χαμάς!
Το σχέδιο πέτυχε, οι Παλαιστίνοι διχάστηκαν για πρώτη φορά τόσο βαθιά και το μόνο που χρειαζόταν για να εκραγεί το καζάνι των λιμοκτονούντων οπαδών της Χαμάς και της Φατάχ ήταν το φιτίλι της αφορμής. Μια επίθεση με όλμους κατά της κατοικίας του πρωθυπουργού Χανίγιε ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής για τους ένοπλους υποστηρικτές της Χαμάς. Μέσα σε λίγες ώρες κατέλαβαν ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας, παρά τη μεγάλη αριθμητική υπεροχή των ενόπλων της Φατάχ, που υποτίθεται ότι είχαν εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί από τους… Αμερικανούς, σ' ένα πρόγραμμα που στοίχισε 59 εκατομμύρια δολάρια!
Αποκάλυψη
Η Δύση προχώρησε στο επόμενο τμήμα του σχεδίου. Η Δυτική Όχθη κατελήφθη από τη Φατάχ, η εκλεγμένη κυβέρνηση παραμερίστηκε πραξικοπηματικά, ο αγαπημένος των Δυτικών Αμπάς όρκισε δική του κυβέρνηση και -ω του θαύματος- ήρθη άμεσα το εμπάργκο, ενώ ξεκίνησε (μετά από ενάμιση χρόνο…) ο εφοδιασμός μόνο της Δυτικής Όχθης με όλα τα καλούδια. Ισραήλ και Δύση πέταξαν τη μάσκα και, έντρομοι για την επιτυχία της Χαμάς, έσπευσαν να ικανοποιήσουν τη μισή παλαιστινιακή κοινή γνώμη, διαχωρίζοντας και πάλι τους Παλαιστινίους σε «καλούς» και «κακούς».
Έτσι, έχουμε πλέον δύο (ανεπίσημα) παλαιστινιακά κράτη: Αυτό της Δυτικής Όχθης με περίπου 2 εκατομμύρια κατοίκους και αυτό της Λωρίδας της Γάζας, με κάπου 1,5 εκατομμύριο. Το πρώτο «προτεκτοράτο» αγκαλιάζεται από το Ισραήλ, τη Δύση και τα φιλοδυτικά κράτη της περιοχής (Αίγυπτος και Ιορδανία), ενώ το δεύτερο στηρίζεται στο Ιράν, τη Συρία και -το σημαντικότερο- στο αντιστασιακό φρόνημα των Παλαιστινίων και όλων των Αράβων!
«Κατηγορώ» του ΟΗΕ
Εντύπωση προκάλεσε στους προσεκτικούς παρατηρητές η οξύτατη δήλωση του (μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες) ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ, του γνωστού μας και από το Κυπριακό Αλβάρο ντε Σότο. Σε μια έκθεση-ποταμό 53 σελίδων (!), ο Περουβιανός διπλωμάτης χαρακτήρισε «εξαιρετικά κοντόφθαλμο» τον πολιτικό αποκλεισμό της Χαμάς από κάθε συνομιλία. Ανέφερε ότι το περίφημο κουαρτέτο (ΗΠΑ, Ε.Ε., ΟΗΕ, Ρωσία) για τη Μέση Ανατολή «μετατράπηκε από μηχανισμός διαπραγματεύσεων για την επίλυση του παλαιστινιακού, σε σώμα επιβολής κυρώσεων εναντίον μιας ελεύθερα εκλεγμένης κυβέρνησης ενός λαού υπό κατοχή»! Μάλιστα, δεν δίστασε να αναφέρει ότι «οι ΗΠΑ εξώθησαν τη Χαμάς και τη Φατάχ στη σύγκρουση», παραπέμποντας σε δήλωση Αμερικανού διπλωμάτη (μετά την έναρξη των συγκρούσεων): «Μου αρέσει αυτή η βία»!
Τέλος, μάλλον ως πρόκληση μπορεί να εκληφθεί η τοποθέτηση του Τόνι Μπλερ ως «ειδικού απεσταλμένου του κουαρτέτου». Ο πιο στενός σύμμαχος του Μπους στην εισβολή και κατοχή του Ιράκ, καλείται να βρει λύση για τους Παλαιστινίους!
Όπως και αν εξελιχθεί η κατάσταση βραχυπρόθεσμα, οι μόνοι που θα βγουν κερδισμένοι σε βάθος χρόνου θα είναι και πάλι οι ακραίοι ισλαμιστές, ενώ ο κίνδυνος για τα φιλοδυτικά καθεστώτα θα γίνεται όλο και πιο μεγάλος.
