Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το δράμα της Ουκρανίας συνεχίζεται. Όποια κι αν είναι η προσωρινή μορφή που θα πάρει αυτό το νέο προτεκτοράτο του δυτικού ιμπεριαλισμού, η μεταβατική Ουκρανία θα είναι ακόμη ένα θνησιγενές «κράτος», το μέλλον του οποίου θα εξαρτηθεί από τους ευρύτερους γεωστρατηγικούς συσχετισμούς ισχύος.
Οι πρόσφατες αυθόρμητες (και όχι υποδαυλιζόμενες από τη Δύση!) λαϊκές κινητοποιήσεις αγανάκτησης στη Βοσνία και το Μαυροβούνιο, φανερώνουν πόσο εύθραυστα είναι τα τεχνητά σύνορα που σχεδίασαν – οι ευρωαμερικάνοι ιμπεριαλιστές.
Στον μακρύ κατάλογο των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων σε όλα τα μήκη και πλάτη της υδρογείου, προστίθενται το τελευταίο διάστημα και νέες χώρες. Μπορεί οι ΗΠΑ να αδυνατούν πλέον να υποστηρίζουν πλήρους εύρους στρατιωτικές εισβολές όπως στο Βιετνάμ και το Ιράκ, όμως παραμένουν εξαιρετικά αποτελεσματικές στον τομέα της εσωτερικής υπονόμευσης των κυβερνήσεων που θεωρούν «μη αρεστές». Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες καταβροχθίζουν τεράστια ποσά του κρατικού προϋπολογισμού, για να φέρνουν σε πέρας αυτό το καταστροφικό τους έργο. Δεν είναι τυχαίο ότι –παράλληλα με την ωμή παρέμβασή τους στην Ουκρανία– συντηρούσαν μια σειρά από ανάλογες παρεμβάσεις, σε χώρες που ανήκουν σε διαφορετικές ηπείρους!
Βρίσκονται πίσω από την αποσταθεροποιητική δράση της ακροδεξιάς αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα, εξοπλίζουν και χρηματοδοτούν τους «μετριοπαθείς» στη Συρία (παρά τις «ειρηνευτικές συνομιλίες»…), βρίσκονται πίσω από το δράμα του διχοτομημένου Σουδάν και προσπαθούν να ελέγχουν την σπαρασσόμενη Κεντροαφρικανική Δημοκρατία! Αντίθετα, κρατούν σκόπιμα χαμηλούς τόνους απέναντι σε ανάλογη λαϊκή εξέγερση στην Ταϋλάνδη, επειδή θεωρούν το καθεστώς «φιλικό», επομένως αδιαφορούν πλήρως για τους θανάτους διαδηλωτών!!!
«Μεγάλη αναστάτωση, θαυμάσια κατάσταση»!
Με το περίφημο ρητό του, ο Μάο είχε κάτι πολύ συγκεκριμένο στο νου του. Την εποχή που οι ΗΠΑ μπορούσαν να ελέγχουν άνετα ένα μεγάλο τμήμα του πλανήτη, κάθε «αναταραχή» ήταν ευπρόσδεκτη, επειδή δυσκόλευε το έργο τους. Κάθε εξέγερση σήμαινε νέο κόστος σε εξοπλισμούς ή μυστικές επιχειρήσεις, νέα βάρη στον τεράστιο αμερικανικό προϋπολογισμό.
Μετά το φιάσκο του Ιράκ, η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ δείχνει να… συγγενεύει με το ιστορικό μαοϊκό ρητό! Το «δόγμα Ομπάμα» παραδέχεται πλέον τη στρατιωτική αδυναμία της εξασθενημένης υπερδύναμης, αλλά επιλέγει σαφώς την υπονομευτική δράση στις χώρες που δείχνουν έστω και υποψίες συνεργασίας με τους κυριότερους γεωστρατηγικούς της αντιπάλους, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία!
Αρωγός τους, αν και με διαφορετικές προτεραιότητες, είναι και ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός, ειδικότερα η Γερμανία, η Βρετανία και η Γαλλία, με τις υπόλοιπες χώρες να παίζουν ρόλο… νεροκουβαλητή! Κλασικά δείγματα αυτής της στρατηγικής είναι η υπονόμευση των επενδύσεων της Ρωσίας στην eνέργεια και της Κίνας στις υποδομές αρκετών ευρωπαϊκών χωρών, με κορυφαίο παράδειγμα την Ελλάδα!
Η συγκεκριμένη ιμπεριαλιστική τακτική προκαλεί μεγάλες ζημίες και δυσκολεύει κάπως τη βέβαιη «αλλαγή φρουράς» στο παγκόσμιο στερέωμα. Μπορεί να την καθυστερήσει, αλλά δεν μπορεί με τίποτε να την αποτρέψει! Όσο θα διαπιστώνουν την εντεινόμενη αδυναμία τους, οι δυτικοί ιμπεριαλιστές θα προκαλούν νέες καταστροφές, θα προσθέτουν νέα εγκλήματα στον μακρύ κατάλογο. Όμως οι συσχετισμοί θα αλλάζουν όλο και πιο γρήγορα σε βάρος τους. Οι «επιτυχίες» τύπου Ουκρανίας αποτελούν μάχες οπισθοφυλακής, σε μια ανοργάνωτη οπισθοχώρηση. Ο νέος κόσμος θα ανατείλει οπωσδήποτε, όσο επώδυνη κι αν είναι αυτή η γέννα…
Χρήστος Φωτιάδης
