γραφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ
Φανατικοί οπαδοί της παροιμίας «Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια», απολαύσαμε τη μετά θάνατον επίσημη αθώωση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, από το ίδιο το ψευδοδικαστήριο της Χάγης που τον «καταδίκασε»! Με μια μικρή διαφορά: η συγκλονιστική αυτή ανατροπή πέρασε εντελώς απαρατήρητη σε όλη τη Δύση, και φυσικά στη χώρα μας, αν και είναι γνωστά τα φιλοσερβικά αισθήματα της πλειοψηφίας των Ελλήνων!
Με μια απόφαση – σταθμό που προκαλεί τεράστια αίσθηση, κυρίως στο σκέλος που αφορά στην αδιαφορία που επιδεικνύεται διεθνώς από φανατικούς -κατά τα άλλα- υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) στη Χάγη, αποφάνθηκε ότι ο εκλιπών πρόεδρος της Σερβίας, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, δεν ήταν υπεύθυνος για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του βοσνιακού πολέμου 1992-1995!
Πρόκειται για την ίδια σύνθεση του δικαστηρίου που έκρινε ένοχο τον Ράντοβαν Κάρατζιτς και τον καταδίκασε σε 40 χρόνια φυλακή για εγκλήματα πολέμου, η οποία τώρα αποφάνθηκε ότι ο Μιλόσεβιτς ΔΕΝ ήταν μέρος της «κοινής εγκληματικής οργάνωσης» με στόχο τους μουσουλμάνους και τους Κροάτες κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Βοσνία. Στην απόφαση -που πέρασε «απαρατήρητη» στη Δύση!- επισυνάπτονται πολλά στοιχεία σε έγγραφη ή και ηχητική μορφή (υποκλοπές συνομιλιών!), τα οποία δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την απόλυτη αθωότητα του Μιλόσεβιτς!
Πλήρης διάσταση Μιλόσεβιτς – Κάραζιτς!
Το δικαστήριο αναφέρει ότι «η σχέση μεταξύ Μιλόσεβιτς και Κάρατζιτς είχε επιδεινωθεί, αρχής γενομένης από το 1992, ενώ από το 1994 ο Μιλόσεβιτς στρεφόταν εναντίον του Κάρατζιτς σε συναντήσεις του με διεθνείς εκπροσώπους, φθάνοντας στο σημείο να επικρίνει τους Σερβοβόσνιους για εγκλήματα πολέμου και εθνοκάθαρση, με άλλους σκοπούς από τους σερβικούς εθνικούς».
Το εκπληκτικό σημείο στην αναφορά του δικαστηρίου, είναι αυτό που προκύπτει από υποκλαπείσες συνομιλίες των δυο ηγετών, όπου συζητήθηκε η κήρυξη ανεξαρτησίας της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης από τη Γιουγκοσλαβία, με τον Μιλόσεβιτς να λέει στον Κάρατζιτς ότι δεν είναι σωστό να απαντήσει η σερβική πλευρά σε μια παρανομία με μια νέα παρανομία και να τον καλεί ουσιαστικά να μην κηρύξει ξεχωριστή σερβοβοσνιακή οντότητα, ενώ δεν θα έπρεπε να αποκλειστούν οι μουσουλμάνοι που επιθυμούσαν διατήρηση της Γιουγκοσλαβίας!
Σε συναντήσεις των δύο ανδρών, ο Μιλόσεβιτς επέμενε ότι θα έπρεπε όλες οι εθνότητες της Γιουγκοσλαβίας να προστατεύονται, ενώ όταν απορρίφθηκε το Σχέδιο Βανς – Όουεν από τους Σερβοβόσνιους, ο Μιλόσεβιτς δεν έκρυψε την οργή του απέναντι στη σερβοβοσνιακή ηγεσία στις συναντήσεις που είχε με διεθνείς παράγοντες! Προσπάθησε δε να συνετίσει τον Κάρατζιτς χωρίς επιτυχία! Ο Μιλόσεβιτς επίσης, αμφισβήτησε κατά πόσον η διεθνής κοινότητα θα δεχόταν οι Σερβοβόσνιοι που αντιπροσώπευαν το ένα τρίτο του πληθυσμού της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης να αποσπούσαν περισσότερο από το 50% της βοσνιακής επικράτειας και για το λόγο αυτό ενθάρρυνε μια πολιτική συμφωνία, λέγοντας εμφατικά στον Κάρατζιτς: «εμείς δεν πρέπει να πάρουμε κάτι που ανήκει σε κάποιον άλλο»!
«Πώς μπορείτε να φανταστείτε τα δύο τρίτα του πληθυσμού να είναι στριμωγμένα στο 30% του εδάφους, ενώ το 50% είναι πολύ λίγο για σας; Είναι ανθρώπινο, είναι δίκαιο;»! Σε άλλες συναντήσεις με Σέρβους και Σερβοβόσνιους αξιωματούχους, η απόφαση σημειώνει ότι ο Μιλόσεβιτς δήλωσε ότι «ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει και πως το μεγαλύτερο λάθος των Σέρβων της Βοσνίας ήταν να επιθυμούν μια πλήρη ήττα των Βόσνιων μουσουλμάνων»!
Παράνομοι και οι βομβαρδισμοί!
Φυσικά, η προπαγανδιστική εικόνα κατά του Μιλόσεβιτς και των Σέρβων συλλογικά ήταν χρήσιμη για να δικαιολογηθούν οι οικονομικές κυρώσεις κατά της Σερβίας, αλλά και οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ το 1999 και ο πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο, δήθεν για να σωθούν οι αλβανόφωνοι από τον «χασάπη» Μιλόσεβιτς!
Εν ολίγοις, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς πέρασε τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του στη φυλακή υπερασπίζοντας τον εαυτό του και τη Σερβία από ψευδείς κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου, σε έναν πόλεμο που το δικαστήριο της Χάγης αποφαίνεται τώρα πως έκανε τα πάντα για να σταματήσει! Από την απόφαση του δικαστηρίου για τον Μιλόσεβιτς εγείρεται σωρεία θεμάτων, από απλή αποζημίωση στην οικογένειά του, τη χήρα και τα παιδιά του, έως έγερση ζητήματος από την ίδια τη Σερβία που ενοχοποιήθηκε τόσο άδικα. Επίσης, ενισχύονται οι υποψίες για το αν ο θάνατός του ήταν από φυσικά αίτια… Το ίδιο το δικαστήριο οφείλει να απολογηθεί, διότι απέκρυψε εντέχνως την αθώωση του Μιλόσεβιτς, θεωρώντας ενδεχομένως ότι το 2.500 σελίδων σκεπτικό της απόφασης δεν θα το διάβαζε κανείς!
Τέλος, υπάρχει και μια ακόμη πιο σημαντική διάσταση στο σκάνδαλο αυτό. Δεν ήταν ο Μιλόσεβιτς ο μοναδικός στόχος της άθλιας προπαγάνδας των Δυτικών. Θύμα της έπεσε ολόκληρος ο σερβικός λαός, κάθε ένας Σέρβος ξεχωριστά! «Σέρβος ίσον σφαγέας», έπρεπε να πιστεύει ο κάθε Αμερικάνος, Γερμανός ή Γάλλος ηλίθιος πολίτης! Δαιμονοποιήθηκε συλλογικά ένα από τα πιο ένδοξα έθνη της Ευρώπης, με τεράστιες περγαμηνές στους αγώνες, κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, των Κεντρικών Δυνάμεων, της ναζιστικής Γερμανίας, αλλά και στο πεδίο των κοινωνικών ανατροπών! Η Σερβία έπρεπε να κουβαλήσει στους ώμους της το έγκλημα της εσκεμμένης διάλυσης της μεγάλης Γιουγκοσλαβίας από τη Γερμανία και τους νατοϊκούς συμμάχους της! Και ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ήταν ιδανικός για αποδιοπομπαίος τράγος αυτού του Δυτικού εγκλήματος! Μόνο που οι συνήθεις εγκληματίες αποκαλύφτηκαν και πάλι, μετατρεπόμενοι αυτοί οι ίδιοι σε ενόχους απέναντι στην αδέκαστη Ιστορία!
