«Οι εξαρτήσεις χτυπούν αδιάκριτα όλες τις πόρτες και μπαίνουν τόσο στις μισάνοιχτες, όσο και στις κλειδαμπαρωμένες» δηλώνουν οι πολίτες Χρήστος και Ρούλα Τσίκα σε άρθρο τους, στο οποίο τοποθετούνται για το θέμα της μεταφοράς μονάδων του ΟΚΑΝΑ στο ΚΑΤ.
Όπως επισημαίνουν μεταξύ άλλων, εξαρτημένοι δεν υπάρχουν μόνο στην Ομόνοια αλλά και στα Βόρεια Προάστια. Η δημόσια πρέμβασή τους έχει ως εξής:
«Μετά τη διαμάχη για τα σκουπίδια των ανθρώπων, πήρε τώρα σειρά η διαμάχη για τα “ανθρώπινα σκουπίδια”;
Σεβαστή συμπολίτισσα που τιμήθηκε με την ψήφο των Πευκιωτών στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές ανήσυχη μας καλεί να ξυπνήσουμε, γιατί κοιμόμαστε, ενώ κινδυνεύουν οι ζωές μας, εμάς και των παιδιών μας.
Τρομάζουμε και αναρωτιόμαστε: από τι και από ποιους κινδυνεύουν οι ζωές μας; Μήπως από τον Οργανισμό Καταπολέμησης των Ναρκωτικών, δηλ., τον ΟΚΑΝΑ; Σωστά; Και γιατί αφού ο ΟΚΑΝΑ είναι τόσο κακό πράγμα που πρέπει να κρατηθεί μακριά μας, ο επί της Υγείας Υπουργός φροντίζει να τον φέρει κοντά μας; Άρα, κινδυνεύουμε και από το Υπουργείο. Τρελαινόμαστε! Πού ζούμε; Δεν ξέρουμε ποιοι είναι φίλοι μας και ποιοι εχθροί μας!
Θα μιλήσουμε ως γονείς που είχαμε την τύχη τα παιδιά μας να μη γλιστρήσουν μέχρι σήμερα τουλάχιστον, στη μαύρη τρύπα της εξάρτησης. Εμείς είχαμε την τύχη! Την ίδια τύχη, όμως, δεν είχαν άλλοι, φίλοι, γείτονες, γνωστοί, γιατί οι εξαρτήσεις χτυπούν αδιάκριτα όλες τις πόρτες και μπαίνουν τόσο στις μισάνοιχτες, όσο και στις κλειδαμπαρωμένες.
Κι αν “τσακώσουν” το δικό μας παιδί; Τότε τι κάνουμε; Το πετάμε στα σκουπίδια; Ο ΟΚΑΝΑ, αξιότιμη συμπολίτισσα, δεν είναι ΧΥΤΑ, θέλουμε να είναι ελπίδα για τα παιδιά μας που παρασύρονται. Άρα, αντί να αφορίσουμε, ας επικεντρώσουμε στο με ποιες διασφαλίσεις (με ευθύνη της Πολιτείας) για τις τοπικές κοινωνίες θα υπάρξει η λειτουργία της μονάδας του ΟΚΑΝΑ στα Βόρεια Προάστια. Γιατί βέβαια όχι μόνο στην Ομόνοια, αλλά και στα Βόρεια Προάστια υπάρχουν εξαρτημένοι….
Αντιγράφουμε από την κεντρική σελίδα του ΟΚΑΝΑ στο διαδίκτυο:
“Στα άτομα αυτά (που έχουν ανάγκη από μια θεραπεία μακράς διάρκειας με υποκατάστατα) οφείλουμε να παρέχουμε τη θεραπεία που χρειάζονται, όπως το κάνουμε και σε άλλους χρόνιους ασθενείς, π.χ. σε όσους πάσχουν από διαβήτη, υπέρταση, επιληψία ή σχιζοφρένια”.
(ΟΚΑΝΑ: ΙδρυτικόςΝόμος 2161/93 που ψηφίστηκε από το σύνολο του Κοινοβουλευτικού Σώματος)».







































































































