Η σχέση του ΔΝΤ με το πρόγραμμα της Ελλάδας, το ασφαλιστικό, η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας ήταν από τις βασικές ερωτήσεις των κατοίκων Λυκόβρυσης Πεύκης.
Καλεσμένος της τοπικής ομάδας ΣΥΡΙΖΑ της πόλης Λυκόβρυσης Πεύκης ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος Πάνος Σκουρλέτης την περασμένη Κυριακή 17-1 συναντήθηκε με τους δημότες και κατοίκους της πόλης, πραγματοποίησε απολογισμό του μέχρι σήμερα κυβερνητικού έργου, με την κυβέρνηση αυτές τις μέρες να συμπληρώνει έναν χρόνο από τις περυσινές εκλογές του Ιανουρίου 2015. Στην εκδήλωση, εκτός από τους δημότες και κατοίκους της πόλης αλλά και τα επιφανή στελέχη υποστηρικτές όπως ο πρώην δήμαρχος Δημήτρης Φωκιανός και η δημοτική σύμβουλος της πόλης Ευανθία Βατσακλή Παπαδημούλη, παραβρέθηκαν δημοτικοί σύμβουλοι από τον Δήμο Ηρακλείου και Κηφισιάς αλλά και κάτοικοι όμορων δήμων υποστηρικτές και μη του ΣΥΡΙΖΑ. Συνολικά την εκδήλωση στο Δημοτικό Θέατρο Πεύκης παρακολούθησαν περί τα 250-300 άτομα. Ας ρίξουμε όμως μία ματιά σε ορισμένα σημεία της εναρκτήριας ομιλίας του υπουργού αλλά και σε κάποιες από τις ερωτήσεις που υποβλήθηκαν.
Συγκεκριμένα, ο Πάνος Σκουρλέτης ξεκίνησε την ομιλία του αστειευόμενος ως εξής: «Συντρόφισσες και σύντροφοι, πριν από λίγο μία φίλη μου είπε: ‘είσαστε σαν το ΠΑΣΟΚ» και της απάνησα ότι χαρίσαμε στο ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια διακυβέρνησης άρα επιτρέψτε μας και εμάς Κυριακή πρωί να είμαστε λίγο πιο χαλαροί καθώς και ως κοινωνία ζούμε και βιώνουμε διάφορα».
Πάνος Σκουρλέτης: Ένας χρόνος κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
Σήμερα πλησιάζει και σε λίγες μέρες κλείνει ένας χρόνος από τότε που πήραμε τη διακυβέρνηση της χώρας. Έγινε κάτι που φανταζόταν ακατόρθωτο, σε μία μικρή χώρα της Ευρώπης, μία μικρή δύναμη της αριστεράς όχι μεγαλύτερη τις τελευταίες δεκαετίες, κατόρθωσε και έκανε πραγματικότητα αυτό που φαινόταν ακατόρθωτο. Ήταν μία πορεία συναρπαστική, εξακολουθεί και είναι με μεγάλες δυσκολίες, με μεγάλες συγκρούσεις, διακυμάνσεις, αγωνίες, αβεβαιότητες, καινούρια ερωτήματα τα οποία και ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ως λαός νομίζω για πρώτη φορά με αυτόν τον τρόπο τα βρήκαμε μπροστά μας. Αυτή η μεγάλη αλλαγή έχει φανεί πέρα από την Ελλάδα. Ήδη το γεγονός ότι ανέβηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση έχει τροφοδοτήσει μία σειρά από διεργασίες στον Ευρωπαϊκό χώρο. Πριν έναν χρόνο δεν είχαμε μία κυβέρνηση όπως της Πορτογαλίας που συμμετέχει η αριστερά, δεν είχαμε διεργασίες που φαίνεται ότι πάει να δημιουργηθεί στην Πορτογαλία μία κυβέρνηση που δεν θα είναι του Ραχόι, δεν είχαμε τον Ρέντζι που πριν έναν χρόνο ήταν σε απόλυτη συμφωνία με τις κυρίαρχες πολιτικές. Σήμερα η Ιταλία υψώνει το ανάστημά της αμφισβητώντας τις κυρίαρχες Ευρωπαϊκές στρατηγικές. Δεν είχαμε να περιμένουμε ούτε στην Ιρλανδία μία κυβέρνηση που δεν θα είναι της αρεσκείας των κυρίαρχων ευρωπαϊκών δυνάμεων.
«Αφήσαμε το αποτύπωμά μας στις Ευρωπαϊκές διεργασίες αλλαγής»
Κάτι λοιπόν ξεπαγώνει μετά από δεκαετίες στο Ευρωπαϊκό σκηνικό και αυτό βέβαια δεν γίνεται από μόνο του. Γίνεται γιατί υπήρξαν δυνάμεις που αναλύσαν την πραγματικότητα, έδειξαν τα προβλήματα της Ευρωπαϊκής πορείας, της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους στην Ευρώπη, μίλησαν για τις νέες πολιτικές λιτότητας και έτσι μετά από χρόνια αμφισβητείται ο μονόδρομος των φιλελεύθερων επιλογών. Η ιστορία κινείται. Γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική λύση πλέον όπως ήταν το προηγούμενο διάστημα για δέκα και είκοσι χρόνια. Η πορεία της Ευρώπης με την απόλυτη ηγεμονία των φιλελεύθερων πολιτικών σήμερα φαίνεται ότι αμφισβητείται. Έχουν μπει στο τραπέζι του διαλόγου τα βασικά ζητήματα για το που πάει η Ευρώπη. Θα εξακολουθήσει να είναι μία Ευρώπη που θα είναι απόλυτα δεμένη στο άρμα μιας γερμανικής ηγεμονίας με ελείμματα, με έλειμμα δημοκρατίας, με συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, με περιορισμένες αρμοδιότητες στα αντιπροσωπευτικά της όργανα όπως το ευρωκοινοβούλιο και τι γίνεται με την άνοδο της ακροδεξιάς που οφείλεται στο γεγονός ότι ο αντικοινωνικός χαρακτήρας των εφαρμοζόμενων πολιτικών δημιουργεί το έδαφος για ακροδεξιές απόψεις; Είναι λοιπόν το δύσκολο σταυροδρόμι για την ευρώπη. Ή θα ξαναπιάσει το νήμα των μεγάλων αξιών της αλληλεγγύης της δημοκρατίας, του κοινωνικού κράτους, όλα αυτά τα ζητήματα για τα οποία και η αριστερά αγωνίστηκε τις προηγούμενες δεκαετίες. Σε αυτές τις διεργασίες ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε και κατορθώνει, παρά το μικρό του μέγεθος, παρά το μικρό μέγεθος της χώρας, να είναι πρωταγωνιστής. Αφήσαμε το αποτύπωμά μας σε αυτές τις διεργασίες. Ήταν μία σπίθα που φαίνεται ότι έχει γίνει μία μικρή φλόγα, μία φλόγα που έχει τις προϋποθέσεις να μεγαλώσει.
«Η ανατροπή του δικομματισμού»
Αλλά και στην Ελλάδα η ανατροπή της κυρίαρχης κατάστασης του δικομματισμού μετά από δεκαετίες, ενός δικομματισμού που οι βασικοί του πυλώνες διέφεραν μόνο στο χρώμα, στο πράσινο και στο γαλάζιο, αλλά όχι στην ουσία της πολιτικής, τουλάχιστον μέσα στη δεκαετία του ’80, ενός δικομματισμού που κατόρθωνε να παραγάγει την ηγεμονία και την εξουσία με τα μεγαλύτερα ποσοστά έναντι των ευρωπαϊκών δεδομένων. Μετά από χρόνια αυτό το οικοδόμημα διαλύθηκε. Και είναι χαρακτηριστικά τα όσα συμβαίνουν σε αυτές τις πολιτικές δυνάμεις που το συναποτελούσαν μέχρι τώρα. Μετά από χρόνια λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζεται ως εκείνη η δύναμη που κατόρθωσε και διάβασε καλύτερα από όλους την κρίση, εντόπισε τις αιτίες της, στάθηκε στο πλάι των εργαζομένων των κοινωνικών κατηγοριών και βρέθηκε στην κυβέρνηση πριν έναν περίπου χρόνο. Σε αυτόν τον χρόνο θα μπορούσε να περιγραφεί η μέρα με τη μέρα και η βδομάδα με τη βδομάδα σαν το σκοτσέζικο ντους. Από τη μία ελπίδες μέτρα που δίναν μία προοπτική και από την άλλη συγκρούσεις που έφταναν στο χείλος του γκρεμού. Τα διλήμματα που βρεθήκαμε μπροστά ήταν πολύ συγκεκριμένα και ήταν ιστορικά και το πρώτο επτάμηνο είναι η αλήθεια ότι η διαπραγμάτευση δεν άφησε πολύ χρόνο να μπορέσουμε με πιο νηφάλιο τρόπο να ασχοληθούμε διεισδυτικότερα με κάποια ζητήματα εντός της χώρας. Διότι όταν βρίσκεσαι σε μία κατάσταση που ξέρεις ότι την επόμενη εβδομάδα θα βρίσκεσαι σε μία τυφλή σύγκρουση με όλα τα επακόλουθα, αυτά όλα λειτουργούσαν ως τροχοπέδι στο να κάνουμε όλα αυτά που θέλαμε για το καλό της χώρας.
