Ως «εγκληματικό εγχείρημα των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ», χαρακτηρίζει το ενδεχόμενο της μετεγκατάστασης του καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι η Τομεακή Οργάνωση Βορείων Συνοικιών του ΚΚΕ, με φόντο την πρόσφατη συνεδρίαση του ΚΕΣΥΠΟΘΑ που αναμένεται να ανακινήσει τις διαδικασίες ξανά, με βάση τη νεότερη νομοθεσία.
Η ανακοίνωση της ΤΟ Βορείων Συνοικιών έχει ως εξής:
«Οι πρόσφατες εξελίξεις για τη μετεγκατάσταση του καζίνο Πάρνηθας στο κτήμα Δηλαβέρη στο Μαρούσι, δεν αφήνουν πλέον κανένα περιθώριο για αυταπάτες σχετικά με το ποιοι σιγοντάρουν ανοιχτά το εγκληματικό αυτό εγχείρημα των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων του Μαρουσιού και των γειτονικών δήμων και ποιοι αντιτίθενται ανυποχώρητα σε αυτό.
Και για όσους δεν θυμούνται ή για άλλους που κάνουν ότι ξεχνούν, καλό είναι να υπενθυμίσουμε ότι η μετεγκατάσταση του καζίνο αποτελεί εμβληματική περίπτωση διαχρονικής σύμπνοιας και συνεργασίας των αστικών κομμάτων για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.Η διαδρομή του είναι αποκαλυπτική:
– Με τα άρθρα10 και 11 του ν. 4277/2014 (νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας) η συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ «προίκισε» το Μαρούσι με ό,τι χρειάζεται για την υποδοχή του τεράστιου αυτού «ψυχαγωγικού», δήθεν, συγκροτήματος χαρακτηρίζοντάς το «Διαδημοτικό Κέντρο Ευρείας Ακτινοβολίας» και «πόλο εθνικής και μητροπολιτικής εμβέλειας… με εξειδίκευση στις επιχειρήσεις, το υπερτοπικό εμπόριο, την αναψυχή, τις υπηρεσίες υγείας, τον αθλητισμό και τη διοίκηση».
– Με το άρθρο 6 του Ν.4499/2017 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καθόρισε μια σειρά όρους και προϋποθέσεις για τη θέση μετεγκατάστασης του καζίνο, που όλες – μία προς μία και από κοινού – φωτογράφιζαν ως χώρο υποδοχής του όχι μόνο το Μαρούσι αλλά, όπως τώρα αποκαλύπτεται, συγκεκριμένα το Κτήμα Δηλαβέρη. Στη συνέχεια φρόντισε να παρθεί από το ΚΕΣΥΠΟΘΑ η υπ’ αρ. 25/22.4.2019 θετική γνωμοδότηση για την «Προέγκριση Ειδικού Χωρικού Σχεδίου (ΕΧΣ) για τη μετεγκατάσταση του Καζίνο Πάρνηθας» στο κτήμα Δηλαβέρη.
-Τη σκυτάλη πήρε με τη σειρά της η κυβέρνηση της ΝΔ με το άρθρο – «μαμούθ» 81 του Ν.4790/2021 για την αντιμετώπιση της πανδημίας(!) ώστε να προσαρμόσει τους όρους της επένδυσης με τις σχετικές υποδείξεις της σχετικής ακυρωτικής απόφασης του ΣτΕ.
Όλα τα παραπάνω αποκαλύπτουν πεντακάθαρα το κοινό στοιχείο, που ενώνει σαν κόκκινη γραμμή την κυβερνητική πολιτική των αστικών κομμάτων: Την πρόταξη, έναντι πάντων, της κερδοφόρας δράσης των επιχειρηματικών ομίλων.
Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα και με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, η Διοίκηση Αμπατζόγλου του Δήμου Αμαρουσίου περνάει από τη στάση της βολικής για το κεφάλαιο ανοχής στην ανοιχτή υποστήριξη του κατάπτυστου εγχειρήματος. Όπως η ίδια σπεύδει να δημοσιοποιήσει με δελτίο τύπου στις 7 Φλεβάρη, σε μια προσπάθεια να πλειοδοτήσει απέναντι στην «ανεξάρτητη» υπό τον κ. Καραμέρο δημοτική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε πρόθυμη ενώπιον του ΔΣ του ΚΕΣΥΠΟΘΑ να υποδεχθεί το νέο, πολλαπλών διαστάσεων τερατούργημα στο Μαρούσι. Όπως καταγράφεται στο δελτίο τύπου ζήτησε απλά, ως φύλο συκής, να τηρηθούν από τον όμιλο του καζίνο οι παραπλανητικές όσο και ανέφικτες διαβεβαιώσεις του:
για τη μη «κυκλοφοριακή επιβάρυνση της Λ. Κηφισίας και Σπύρου Λούη …», και για την «αποτροπή της οποιασδήποτε επιβάρυνσης για την περιοχή της Αγ. Φιλοθέης»!
Με άλλα λόγια ενστερνίζεται τώρα ανοιχτά τα γνωστά παραμύθια του επενδυτικού ομίλου υιοθετώντας έτσι την προπαγανδιστική του καμπάνια.
Ταυτόχρονα επιχειρεί να πείσει ότι ξεπουλάει υπό ευνοϊκούς όρους την ποιότητα ζωής της λαϊκής οικογένειας στο Μαρούσι και στους γύρω δήμους παζαρεύοντας διάφορες αντισταθμιστικές «παροχές». «Παροχές», τις οποίες προ πολλού ο όμιλος έχει εντάξει στο σχεδιασμό του καθώς από τη μια μεριά ενισχύουν την απόδοση της επένδυσης και από την άλλη αποτέλεσαν το κερασάκι για να θωρακιστεί νομικά η απρόσκοπτη ολοκλήρωση της μετεγκατάστασης με τις χαριστικές όσο και φωτογραφικές διατάξεις του άρθρου 36 του Ν.4872/2021 για την απολιγνιτοποίηση! Σύμφωνα με αυτό και πατώντας σε διατάξεις των άρθρων 8 και 10 του Ν.4447/2016 του ΣΥΡΙΖΑ, ορίζεται μεταξύ άλλων ότι υπό προϋποθέσεις, που συντρέχουν για τη μεταφορά του καζίνο, «δεν απαιτείται η τήρηση της διαδικασίας σύνταξης πράξης εφαρμογής» καθώς «το ίδιο το εγκριτικό διάταγμα συνιστά ταυτόχρονα και πράξη εφαρμογής»!
Από δίπλα και η δημοτική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ με τον επικεφαλής να στηρίζει στο πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο, συνεπής άλλωστε με τη συνολικότερη πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, τη διαπραγματευτική στάση υποταγής της δημοτικής Αρχής στα συμφέροντα του επενδυτικού ομίλου.
Στην αντίπερα όχθη οι Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ τόσο στο Μαρούσι όσο και στους όμορους δήμους αλλά και οι εκλεγμένοι με την Λαϊκή Συσπείρωση, στέκονται ανυποχώρητα απέναντι στο πολλαπλά εγκληματικό εγχείρημα. Καταγγέλουμε ότι η «υγιής επιχειρηματικότητα», στην οποία ομνύουν όλες οι δημοτικές παρατάξεις των αστικών κομμάτων, δηλαδή η πάση θυσία εξασφάλιση του επιδιωκόμενου από το κεφάλαιο ποσοστού κέρδους, αποτελεί μόνιμη εστία ανθυγιεινών καταστάσεων για τα λαϊκά στρώματα: Στέρηση πολύτιμου ελεύθερου χώρου, κυκλοφοριακή συμφόρηση, θόρυβος, επιδείνωση της ήδη φονικής ατμοσφαιρικής ρύπανσης, παραπέρα συμπίεση της τοπικής παραδοσιακής αγοράς, πρόσθετα κοινωνικά προβλήματα λόγω της φύσης της συγκεκριμένης δραστηριότητας αλλά και της προσέλκυσης «συνοδών» προς τη φύση αυτή ποικίλων δραστηριοτήτων.
Σε αυτά τα πλαίσια τονίζουμε ότι περιπτώσεις όπως η μεταφορά του καζίνο στο Μαρούσι, τα μεγαθήρια του MALL και του GoldenHall, η κομμάτι – κομμάτι εμπορευματοποίηση περιοχών του ΟΑΚΑ, η διαχρονική προσπάθεια εμπορευματοποίησης του Δάσους Συγγρού δεν αποτελούν μεμονωμένα, ξεκομμένα μεταξύ τους περιστατικά. Αποτελούν εκδηλώσεις στην ευρύτερη περιοχή ενός γενικότερου σχεδιασμού, με καθοριστική την οικονομική – χωροταξική διάσταση, που διαμορφώνεται και υλοποιείται σε εθνικό επίπεδο από τις αστικές κυβερνήσεις, συνεπικουρούμενες κι από τις άλλες δομές του κράτους, με κυρίαρχο κριτήριο τα κέρδη του κεφαλαίου.
Κάθε φωνή και κίνηση διαμαρτυρίας απέναντι σε τέτοιου είδους παρεμβάσεις, που αγνοεί τον βασικό αυτό παράγοντα και δεν στοχεύει στο βασικό υπαίτιο, που περιορίζεται δηλαδή στο δέντρο και χάνει το δάσος, δημιουργεί αυταπάτες, οδηγεί σε ευκαιριακές και ετερόκλητες συμμαχίες, γεννάει αβάσιμες προσδοκίες και, ακόμη χειρότερα, κινδυνεύει να σπείρει την απογοήτευση. Μια τέτοια περίπτωση αποτελούν οι άκριτοι πανηγυρισμοί για την ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ το Γενάρη του 2021 με δηλώσεις, πχ, όπως αυτή της «Επιτροπής Αγώνα»: «Η απόφαση του ΣτΕ αποτελεί νικηφόρο κατάληξη – ούτως ή άλλως – των αγώνων …». Το ίδιο και η εναπόθεση, ακόμη και τώρα, ελπίδων στο Δημοτικό Συμβούλιο, του οποίου τα άνευρα και για το θεαθήναι ψηφίσματα υπό την μπαγκέτα της δημοτικής Αρχής στο Μαρούσι αλλά και οι όποιες υποκριτικές αποφάσεις άλλων οργάνων της Τοπικής Διοίκησης θεωρείται ότι «στέκονται ενάντια στη μετεγκατάσταση του καζίνο Πάρνηθας».
Αντίθετα, έχοντας καθαρό στο νου ότι ο αγώνας ενάντια στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είτε σε επίπεδο συνοικίας είτε ως εργατική τάξη, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, συνταξιούχοι, σπουδαστές, πρέπει να βάζει στο κάδρο και τον κοινό υπαίτιο, το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα, αποκτούμε συνείδηση της δύναμής μας. Και ταυτόχρονα συνειδητοποιούμε ότι κάθε τέτοια μάχη που δίνεται, γίνεται πολύτιμο όπλο για τους επόμενους αγώνες που έρχονται μέχρι την αναπόφευκτη τελική νίκη. Αυτή τη μάχη πρέπει να δώσουμε και τώρα».
