Από τη στήλη ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ
Γράφει ο Άγγελος Πολύδωρος
Στους Δελφούς, εκεί όπου άλλοτε η Πυθία μασούσε δάφνες και έδινε χρησμούς, εμφανίστηκε ο Αλέξης με το δικό του χρησμό: «Επιστρέφω για κανονικότητα και σταθερότητα». Και κάπου εκεί, οι πέτρες του αρχαίου μαντείου αναστέναξαν και κόκκαλα σοφών και φιλοσόφων έτριξαν.
Διότι η κανονικότητα του φίλου της στήλης Αλέξη Τσίπρα (πρωθυπουργού τετραετίας με τη στήριξη του ακροδεξιού Πάνου Καμμένου, να μη το ξεχνάμε αυτό) είναι λίγο σαν εκείνη τη δίαιτα που ξεκινάς κάθε Δευτέρα. Ακούγεται ωραία, αλλά έχει ιστορικό ασυνέπειας, ο άνθρωπος. Κάνει το μαύρο, άσπρο και το όχι, ναι. Σου λέει και ένα «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» και μετά σου λέει «εσύ δεν κατάλαβες τη διαφορά».
Όσο για τη σταθερότητα; Ε, αυτή θυμίζει καρέκλα με τρία πόδια. Που κάθεσαι, αλλά δεν είσαι και ήσυχος. Ξέρεις τι είναι να ξυπνάς και να βλέπεις τις τράπεζες κλειστές; Και μιλάμε για το 2015, που οι συνταξιούχοι δεν ήξεραν τι θα πει χρεωστική κάρτα. Άσε που το 90% των καταστημάτων δεν είχαν μηχανάκια για κάρτες. Μετρητά, απαραίτητα δηλαδή.
Ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίστηκε χωρίς «ταξικό μένος», όπως είπε και το σχολίασαν οι «έγκυροι». Ε, βέβαια. Πού να βρει κουράγιο για μένος, ύστερα από τόσα χρόνια έντασης. Στη θέση του, ήρθε η ήπια εκδοχή κατάλληλη για τους μέχρι 18, με γκρίζους κροτάφους. Κάτι σαν πολιτικό χαμομήλι. Καταπραϋντικός, αλλά δεν πείθει πια.
Το ωραίο είναι, πως κάθε επιστροφή -το λέμε και rebranding- στην πολιτική, μοιάζει λίγο με comeback παλιού ροκ συγκροτήματος. Οι fans θα χειροκροτήσουν, οι υπόλοιποι θα αναρωτηθούν αν υπάρχουν καινούργια τραγούδια ή αν θα ακούσουν τα ίδια hits. Και εδώ το set-list φαίνεται γνώριμο: ευθύνη, πατριωτισμός, σταθερότητα. Όπως το «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», που ακούγαμε εμείς οι παλαιότεροι. Και ευτυχώς που το κοινό έχει αλλάξει διάθεση.
Ίσως τελικά το ζήτημα δεν είναι αν επιστρέφει ο Αλέξης, αλλά αν έχει βρει κάτι καινούργιο να πει. Γιατί αλλιώς δεν υπάρχει sequel, είναι σαν να ξαναβλέπεις την ίδια τηλεοπτική σειρά σε επανάληψη: ξέρεις την πλοκή, θυμάσαι τις γκάφες των χαρακτήρων και περιμένεις μήπως, έστω αυτή τη φορά, δεις κάτι νέο.
Ας ελπίσουμε ότι στο Forum των Δελφών 2027, ως αρχηγός κόμματος κάπου στην αντιπολίτευση, να έχει κάτι καινούργιο να μας πει. Μέχρι τότε, η Πυθία μπορεί να περιμένει πάλι, διότι φέτος, αν μπορούσε να μιλήσει, ίσως να του έλεγε: «Καλό το rebranding και το comeback αδερφέ μου, αλλά καταλαβαίνεις τι λες; Ή μήπως πριν φτάσεις στην Ιθάκη σου, έφαγες πολλούς λωτούς στη χώρα των Λωτοφάγων;
